Prehistorische mensen krijgen vaak een slechte beoordeling als knuppel zwaaiende malloten, voortsjokkend in hun slonzige dierenvel outfits en het vermijden van hongerige sabeltandtijgers en baden. Maar hoewel dat misschien grotendeels waar is, zeggen archeologen dat sommige van onze vroegste voorouders in ten minste één opzicht wijzer waren dan velen tegenwoordig, ze wisten te recyclen.

Volgens nieuw onderzoek van het Catalan Institute of Human Paleoecology and Social Evolution, hadden mensen die leefde gedurende het late stenen tijdperk de eco vriendelijke gewoonte van recycling, zo ver terug als 13.000 jaar geleden, aangescherpt. Onderzoeker Manuel Vaquero zegt dat ontdekte stenen voorwerpen uit deze periode tekenen van modificatie vertonen, dat een hulpmiddel was gerecycled om een geheel nieuwe te creëren.

"In het geval van de identificatie van de recycling moet de twee fasen van de manipulatie sequentie van een object onderscheiden worden: het moment voordat het is veranderd en het moment daarna", zegt Vaquero tegen Phys Org. "De twee worden gescheiden door een interval waarin het artefact enige vorm van verandering heeft ondergaan".

Stenen werktuigen die waren blootgesteld aan vuur, hoofdzakelijk degenen voor huishoudelijk gebruik, toonde de duidelijkste aanwijzingen van verandering; verbrande stenen die onverbrande plekken tonen lijken een item voor en na de transformatie te tonen, wat het was, en waar het tot gerecycleerd is.

Voor deze prehistorische gereedschapmakers was recycling is niet zozeer gebaseerd op een eco bewust zijnde ideologie maar, onder andere, meer uit gemak en efficiëntie:

"Het heeft ook economisch belang, omdat het de beschikbaarheid van lithische bronnen zou vergroten, vooral in tijden van schaarste. Daarnaast is het een relevante factor voor de interpretatie van plekken omdat ze niet alleen plekken werden om te wonen, maar ook plekken voor het leveren van hulpbronnen", verklaarde de onderzoeker.

Hergebruik van middelen betekende dat deze mensen niet hoefde rond te trekken om ruw materiaal te vinden om hun gereedschap te maken, een taak die hen ver van het kamp gebracht zou kunnen hebben. "Ze zouden eenvoudig een door de groepen die eerder de plek bewoonden achter gelaten artefact kunnen nemen".

Het mag dan ook niet echt een verrassing zijn dat op een moment in onze geschiedenis als een soort, toen we meer verbonden waren met onze natuurlijke wortels, duurzame praktijken zoals hergebruiken een tweede natuur waren. Misschien kunnen we een les van onze fantastische grootouders (x650) leren, zij wisten immers een paar dingen over hoe het meeste uit de dingen te halen die ze gebruikten.

En in ruil daarvoor zullen we hen de graffiti vergeven.

Door, Stephen Messenger.