Door community (initieel Best Well), Op zon 3 sep 2017 12:40, 0 reacties, nieuws

1994: President Clinton kondigde trots einde kernwapens Noord Korea aan

Andere, recente verdragen die eveneens kapitale blunders lijken te zijn: kernverdrag met Iran, associatieverdrag met Oekraïne, migrantenverdrag met Turkije



De kernproef die Noord Korea vanochtend uitvoerde duidt op een krachtige bom met een sterkte van 1 megaton, voldoende om een complete metropool in één klap totaal te vernietigen, of een half continent met een EMP voorgoed in het duister te hullen. (Afbeelding: (3)).

Kort nadat Noord Korea beelden vrijgaf waaruit zou moeten blijken dat het land een waterstofbom heeft gebouwd, zette het vanochtend die bewering kracht bij door een nieuwe kernproef uit te voeren, die de krachtigste van het regime ooit was. De aardbeving die de ondergrondse proef veroorzaakte was 10 x tot 20 x sterker dan die na de test van nog maar een jaar geleden (4), en duidt op een kernbom met een kracht van ongeveer 1 megaton – wat inderdaad een waterstofbom zou kunnen zijn die tot 100 x krachtiger was dan de bom die op Hiroshima werd gegooid. Terwijl de hele internationale gemeenschap Noord Korea voor de zoveelste keer scherp veroordeelt, blikken we even terug naar 1994, toen president Bill Clinton trots een verdrag met Pyongyang aankondigde, dat volgens hem een einde zou maken aan het nucleaire programma van de Stalinistische dictatuur.


‘Ik wil graag iets zeggen over het raamwerk met Noord Korea dat ambassadeur Delucci vanochtend ondertekende,’ zei president Bill Clinton in 1994. ‘Dit is een goede deal voor de VS. Noord Korea zal zijn nucleaire programma bevriezen en daarna ontmantelen. Zuid Korea en andere bondgenoten zullen beter worden beschermd. De hele wereld zal veiliger zijn nu we de verspreiding van kernwapens vertragen.’

Kim Jong-ils Clinton was Hitlers Chamberlain

De president, die onder ede loog over zijn buitenechtelijke relaties en daar nog mee weg kwam ook, werd niet door iedereen toegejuicht. Richard Perle, destijds voorzitter van het Defense Policy Board, een burger-adviescommissie van het Pentagon, was zeer kritisch over Clintons beleid ten aanzien van Noord Korea. In 2003 noemde hij het raamwerk verdrag uit 1994 zelfs ‘afpersing’: ‘De basis structuur van de verhoudingen in het Raamwerk Verdrag is er een tussen een afperser en iemand die deze afpersers betaalt.’

Perle herinnerde Clinton eraan dat die in 1993 zelf nog had gezegd dat ‘we maar wat aan het doen zijn met Noord Korea, en we hen paaien met zwakke diplomatie.’ De voorzitter van de adviescommissie waarschuwde dat de toenmalige Noord Koreaanse dictator Kim Jong-il dat verdrag zou blijven uitbuiten om zijn nucleaire programma verder te ontwikkelen – precies wat er is gebeurd. (1)

Clintons slappe en eenzijdige overeenkomst met Noord Korea kan wel eens een net zo grove inschattingsfout blijken als het beruchte verdrag dat de Britse leider Neville Chamberlain met Adolf Hitler sloot. ‘Peace in our time!’ was zijn belofte – tot ongeveer een jaar later de Tweede Wereldoorlog uitbrak met de Nazi aanval op Polen.

Recente voorbeelden van verdragen die eveneens kapitale blunders lijken te zijn:

* President Obama’s kernverdrag met Iran, dat in ruil voor het opheffen van de sancties beloofde om zijn uraniumverrijking te stoppen. Alleen: de controle op de belangrijkste installaties mag Iran zélf uitvoeren (een typisch ‘wij van wc eend...’ geval). Ook mag Iran een groot aantal verrijkingscentrifuges die zogenaamd ‘buiten dienst’ werden gesteld, gewoon behouden. Bovendien schond Iran dat verdrag al talloze malen door grote hoeveelheden wapens aan te schaffen en diverse, in het verdrag verboden testen uit te voeren met ballistische raketten.

* Het associatieverdrag met Oekraïne, dat door de Nederlanders in een referendum werd afgewezen, maar door het kabinet Rutte toch ondertekend werd, inclusief het storten van miljarden euro’s naar het totaal failliete land, iets waarvan Rutte had beloofd dat dit nooit zou gaan gebeuren. Ook betekent dit verdrag wel degelijk een opmaat naar het EU- en NAVO lidmaatschap, zoals het regime in Kiev trots aankondigde, en daarmee een sterk verhoogd risico op het uitbreken van een grote oorlog met Rusland.

* Het migrantenverdrag met Turkije. Zelden heeft de EU zich ooit zo laten belazeren als met dit nepverdrag. In ruil voor miljarden euro’s beloofde Ankara de migrantenstroom naar Europa te beteugelen. Dat gebeurde slechts tijdelijk. De Turkse dictator misbruikte het verdrag vervolgens om Europa bij tal van gelegenheden te chanteren, zodat de EU hem ongestoord een false-flag staatsgreep liet plegen, dat hij aangreep om zo’n 150.000 politieke tegenstanders op te pakken of te ontslaan. Bovendien bleek dat Erdogan geheime afspraken met bondskanselier Merkel en premier Rutte had gemaakt voor het opnemen van nog eens een half miljoen extra moslimmigranten in onze landen, bovenop de 5 miljoen die al aan Turkije waren beloofd, en die tussen nu en 2022 hierheen zullen komen.

Als beloning voor dit voor Europa extreem ongunstige verdrag hoeven 80 miljoen Turken geen visum meer aan te vragen om naar Europa te reizen. Nota bene diplomaten van de EU zelf karakteriseerden deze afspraken als een ‘grote gok’, ‘enorme fout’, ‘politiek bedrog’ en een ‘nachtmerrie’ die ‘de zelfvernietiging van Europa’ zal betekenen.
Annotaties:
aanmelden / inloggen