GroenLinks fractieleider Femke Halsema heeft vandaag in een brief aan Kamervoorzitter Gerdi Verbeet voorgesteld om aanstaande donderdag in de Tweede Kamer stil te staan bij de oorlog in Irak. GroenLink wil dat de Kamervoorzitter namens de Kamer solidariteit betuigt met het Iraakse volk en verdriet uitspreekt over de erbarmelijke omstandigheden waarin veel Iraakse burgers op dit moment verkeren.



Geacht presidium, Beste Gerdi

Zoals je wellicht weet is het donderdag 20 maart a.s. vijf jaar geleden dat de oorlog in Irak begon. En toevallig gisteren meldde het Internationale Comité van het Rode Kruis dat de humanitaire situatie in Irak ‘één van de meest kritieke in de wereld’ is. De gezondheidstoestand verkeert zelfs in een ‘slechtere toestand dan ooit’. Uit andere onderzoeken weten we dat het aantal geregistreerde dodelijke slachtoffers inmiddels wordt geschat op 655.000 (The Lancet).

Sinds 1990 is de kindersterfte toegenomen met 150% (dat is wereldwijd de snelste groei) en de afgelopen jaren is door het gebruik van verarmd uranium in munitie de kans op kinderkanker in Irak verzevenvoudigd. 4.2 Miljoen Irakezen is gevlucht, waarvan 2.2 miljoen mensen in eigen land en 2 miljoen mensen naar andere landen (met name Syrië en Jordanië). Deze en andere cijfers zorgen ervoor dat Irak, na Sudan, het meest instabiele land ter wereld is.

Ik ben mij er ten zeerste van bewust dat de oorlog in Irak ook een aanhoudende bron is van politiek meningsverschil. Tegelijkertijd delen voor- en tegenstanders van de oorlog, ook in het Nederlandse parlement, in hun grote zorgen over de huidige humanitaire crisis. Nederland heeft een bijzondere relatie met Irak, aangezien er vijf jaar geleden ‘politieke steun’ is gegeven aan het voeren van oorlog en de Nederlandse regering sindsdien (ook op verzoek van de Irakezen) militaire, politie- en humanitaire hulp heeft geboden.

Ik zou je willen verzoeken om als voorzitter van het Nederlandse parlement donderdag a.s. solidariteit te betuigen met het Iraakse volk en ons gezamenlijke verdriet uit te spreken over de erbarmelijke situatie waarin veel Iraakse burgers (en hun kinderen), in Irak en daarbuiten, zich bevinden. Ik richt dit verzoek aan jou middels het presidium omdat ik me realiseer dat jij enkel, gesteund door het gehele parlement, een dergelijke boodschap zou kunnen afgeven.

In de hoop dat het presidium en jij dit verzoek honoreren,

groet ik je allerhartelijkst,

Femke Halsema