Door community (initieel Best Well), Op maa 11 jun 2018 19:19, 0 reacties, nieuws

Analisten buiten Europa eens dat ondergang EU en euro kwestie van tijd

‘Brussel geregeerd door Marxistische communisten die zich niets aantrekken van Europese kiezers’ – ‘Uiterlijk eerste kwartaal 2019 een nieuwe kredietcrisis, erger dan in 2008-2009’



Binnen Europa wordt nog altijd gedaan of de grootste problemen al weer lang achter ons liggen, maar buiten Europa wordt daar totaal anders over gedacht. Verreweg de meeste analisten zijn het er daar over eens dat de eurozone, en vermoedelijk zelfs de hele EU, op de niet meer te vermijden ondergang afstevent. De enigen die dit nog niet lijken te beseffen zijn de eurocraten zelf, en natuurlijk het gros van de Europese burgers, die de propaganda van de massamedia blijven geloven. Voor hen zal de botsing van de ‘EU Titanic’ met de ‘ijsberg’ van een ongekende megacrisis totaal onverwacht en snoeihard aankomen.



Neem nu Alasdair Macleod op GoldMoney.com, die in zijn analyse ‘De rustig in diepe schulden verder wegrottende EU’ geen spaan heel laat van Brussel. ‘Als politieke constructie verkeert de EU in een staat van dodelijk verval,’ begint hij. ‘Dat weten we door alleen al het feit dat het kernprincipe is dat deze staat superieur is aan zijn onderdanen. Een overheidssysteem kan op de langere termijn alleen werken als het erkent dat het de dienaar van het volk is, niet de meester.’

‘Leiders EU zijn Marxisten die geloven dat de staat boven het volk staat’

‘De EU leiders in Brussel accepteren niet dat het electoraat boven hen staat. In plaats daarvan delen ze het Marxistische communistische geloof dat de staat boven alles staat. Het enige verschil is dat Marx de wereld wilde regeren, en Brussel dat enkel in Europa van plan is. Ook de methodes zijn anders: Marx wilde een wereldwijde burgeroorlog om het kapitalisme te vernietigen, terwijl Brussel stap voor stap steeds meer macht tot zich neemt, waarmee de nationale parlementen worden gemarginaliseerd. Beide systemen geloven in een almachtige overheid.’

Die vele overeenkomsten met het Marxisme zijn de wortel die de uiteindelijk ondergang van de Unie van meet af aan hebben bezegeld. Mechanismen om zaken aan te passen en te veranderen, zijn er niet. Alles is opzettelijk onomkeerbaar gemaakt. De opstand van Griekenland werd neergeslagen, en de Britten besloten om te vertrekken, waarover de onderhandelingen uiterst moeizaam verlopen. Nu denken de Italianen dat ze in ieder geval gedeeltelijk kunnen ontsnappen aan de politieke versie van ‘Hotel California’.

‘Te laat om Italië nog te redden’

De Italianen zijn het duidelijk spuugzat dat de Brusselse Superstaat hen vertelt wat ze moeten doen en denken. Macleod vindt echter dat de nieuwe Italiaanse regering in de euro moet blijven, maar wel de EU moet verlaten. De populistische Lega/M5S regering lijkt echter te bang om tegen Brussel op te staan. In plaats daarvan smeken ze om een gigantische schuldenkwijtschelding van € 250 miljard. ‘Maar ze zijn te zwak, en daarom zullen ze niets krijgen,’ aldus Macleod.

In tegenstelling tot anderen denkt hij dat Italië beslist niet moet terugkeren naar een eigen munteenheid. In het verleden is namelijk gebleken dat de Italianen niet met geld kunnen omgaan, en altijd zoveel schulden bleven maken, dat de oude lire steeds moest worden afgewaardeerd. ‘De uitleg dat de euro vooral goed is geweest voor Duitsland, waar Italië en andere zuidelijke landen de prijs voor moesten betalen, is flauwekul. Vergeten wordt dat de Italiaanse schuld na de oprichting van de euro explodeerde, omdat de kosten om geld te lenen ineens naar het lage Duitse niveau gingen. Het verschil was dat Duitsland leende om te investeren in productie, en Italië leende om uit te geven.’

Overigens is de analist van mening dat het te laat is om Italië nog te redden. ‘De staat, en daarmee ook de banken, is al onomkeerbaar failliet, een feit dat nauwelijks wordt verhuld doordat de ECB de Italiaanse overheid tegen bijna nul rente financiert.’ Een eventuele Italiaanse uittreding van de euro zal dan ook een fatale kettingreactie bij de banken veroorzaken, eerst in Italië, en al heel snel in heel Europa, met vermoedelijk een massale run op de banken. Hierdoor zullen er in de hele EU strenge kapitaalcontroles moeten worden ingesteld.

TARGET-2: Val waaruit ontsnappen het staatsbankroet betekent

Met het opkopen van enorme hoeveelheden Italiaanse staatsschulden heeft de ECB zich in een onmogelijk positie gebracht. De beruchte TARGET-2 saldo’s –feitelijk een verkapte vorm van welvaartsverplaatsing van noord naar zuid, en van de burgers naar de banken en multinationals- blijven maar oplopen, waarbij Nederland na Luxemburg en Duitsland de hoogste schulden in zuiden heeft uitstaan, en Italië, Spanje en de ECB zelf de grootste schuldenaren zijn. De Italianen staan op deze balans voor € 447 miljard in het rood, de Spanjaarden voor € 390 miljard.

De Duitse Bundesbank heeft netto € 896 miljard tegoed, en is daarom buitengewoon nerveus over de ontwikkelingen in Italië. Immers, bij een Italexit kan Duitsland fluiten naar de Italiaanse miljarden, en feitelijk naar het terugbetalen van alle zuidelijke schulden, omdat zowel de ECB als de eurozone de klap van het Italexit niet kunnen dragen, en zullen instorten.

Het doodzieke en feitelijk totaal failliete euro- en bankensysteem kan daarom enkel overeind blijven als iedereen zonder tegensputteren blijft meedoen. ‘En in de ogen van Brussel en Frankfurt (hoofdkantoor ECB) hebben zij altijd gelijk. Het Europese project en de euro zijn belangrijker dan de individuele lidstaten, en het kiezersvolk heeft daar niets over te zeggen. We denken vaak dat dit arrogantie is, maar dat klopt niet. Het is nog erger: de eurocraten zijn net als Marxisten compleet overtuigd van hun eigen gelijk.... Dit is hoe de EU werkt.’

‘ECB en euro zullen heftigste deflatie ooit meemaken’

Macleod wijst erop dat centrale banken niet beseffen dat zij door hun monetaire expansiebeleid feitelijk altijd de oorzaak van grote instortingen zijn. Ze denken dat ze alle financiële risico’s onder controle kunnen blijven houden, en altijd kunnen ingrijpen. ‘Het is daarom slechts een kwestie van tijd voordat de wereld in een nieuwe kredietcrisis terechtkomt. Deze zal ongekend woest zijn, en zelfs die van 2008-2009 overtreffen.’

Omdat schulden en kredieten sinds die tijd niet zijn afgebouwd, maar juist verder zijn opgelopen, zal zelfs een kleine renteverhoging de spreekwoordelijke trigger zijn. De financiële specialist denkt dat deze nieuwe megacrisis aan het einde van het eerste kwartaal van 2019 een feit zal zijn, en misschien zelfs al aan het eind van dit jaar.

‘Zodra het losbarst, zullen de ECB en de euro mogelijk de meest heftige deflatie in de moderne geschiedenis meemaken, die zelfs die in de jaren ’30 zal overtreffen. We weten nu al wat de zogenaamde oplossing zal zijn: monetaire hyperinflatie om de banken, overheden en andere schuldenaren te redden.’ Hier zal zo ongelooflijk veel geld voor nodig zijn, dat de euro –en daarmee de koopkracht en de welvaart- zal instorten.

Rottende EU-Superstaat breekt vrijheden verder af

Het is goed denkbaar dat de in maart 2019 geplande definitieve Brexit vanwege de nieuwe crisis zal worden opgeschort. ‘Dus zullen de Britten ondanks het referendum en de wens van het volk toch nog wat langer in de rottende EU-Superstaat moeten blijven. De EU en de Britse regering zullen de crisis aangrijpen om hun controle over de burgers te verstevigen, waardoor de hen nog resterende vrijheden verder zullen worden ingeperkt.’

Ondertussen bevinden de Britten zich in dezelfde positie als de Italianen: de EU weigert simpelweg de wens van de meerderheid van de kiezers te respecteren. Wat Brussel betreft hebben de burgers in Europa permanent helemaal niets meer te zeggen over belangrijke besluiten over hun landen, culturen en toekomst. De eurocraten willen Brexit simpelweg niet accepteren, wat de reden is dat de onderhandelingen met Londen zo moeizaam verlopen.

Volgende kredietcrisis zal instorting euro veroorzaken

‘Op dit moment kunnen we enkel gissen dat de politieke grip van de EU net als in de oude Sovjet Unie steviger dan ooit zal blijven,’ besluit Macleod. ‘Het probleem is dat de EU door het oppergezag van de Superstaat en het ontkennen van de vrije markten rustig van binnenuit aan het doorrotten is. Het eurosceptische instinct om (de EU) te verlaten en aansluiting te zoeken bij een progressievere wereld buiten de EU is absoluut juist. Bij de volgende kredietcrisis zal de wankelheid van de EU echter volledig aan het licht komen, en ook het monetaire antwoord van de ECB hierop. En dat zal eindigen in de instorting van de euro.’

En dat betekent voor u, mij en bijna alle andere gewone burgers: weg koopkracht, weg welvaart, en een jarenlange periode met veel onrust, grote onzekerheden, en voor velen diepe armoede, terwijl de politiek verantwoordelijken voor zichzelf ongetwijfeld een veilig (financieel en vermoedelijk ook fysiek) heenkomen hebben voorbereid.
Annotaties:
aanmelden / inloggen