Bioplastics zijn helemaal niet zo bio

Op Zaplog zijn al meerdere artikelen over de nadelen van biokunststoffen geplaatst. Zo blijken biokunststoffen helemaal niet in de natuur sneller af te breken en draagt net zo goed bij aan de plastic soep als de conventionele. BASF besodemietert ondertussen de consument met hun zogenaamde groene plastic Ecoflex. Maar op 8 oktober kwam het Duitse milieuministerie oftewel UmweltBundesAmt (UBA) met het bericht dat de ecologische balans van deze biokunststoffen helemaal niet zo duurzaam is.
Bioafbreekbare kunststoffen voor de verpakkingsindustrie, die uit hernieuwbare grondstoffen (planten) worden gemaakt, bezitten überhaupt geen ecologisch voordeel. Door de teelt en verwerking van de planten voor deze verpakkingen verzuurt de bodem en eutrofiëert het oppervlaktewater sneller dan bij de productie conventionele kunststofverpakkingen uit aardolie. Daarnaast blijkt de emissie van fijnstof ook nog eens toe te nemen. De bioplastic tasjes bezitten dus geen milieuvoordeel, dit is de conclusie van een studie in opdracht van het duitse UmweltBundesAmt (UBA).
Doel van de studie was te achterhalen of de beweringen door de industrie over de ecologische voordelen van bioverpakkingen daadwerklijk gerechtvaardigd zijn. Eind dit jaar loopt namelijk de uitzonderingsregeling af en het UBA heeft het Institutes für Energie-und Umweltforschung (IFEU, Heidelberg) de opdracht gegeven om dit eens te gaan onderzoeken. Conclusie: er bestaan geen ecologische voordelen.
Volgens Jochen Flasbarth (UBA) is de carbon footprint van de biokunststoffen misschien gunstiger maar de ecologische voetafdruk is net zo groot als bij conventionele plastics uit olie. De uitzonderingsregelingen in de verpakkingswetgeving voor bioplastics worden niet verlengd.
Vooral de (kunst)meststoffen, die met huidige landbouwmethoden veelvuldig worden ingezet, dragen sterk bij aan de eutrofiëring van de oppervlaktewateren. Ook treedt er een sterkere verzuring van de bodem op, bij plastic uit aardolie heeft men hiervan geen last.
Duidelijk is het nu ook dat de door de marketing geprezen bioplastic tasjes geen ecologische voordelen bezitten tov de standaard PE draagtasjes. Duurzaam zijn de tassen die vaker gebruikt worden zoals de stoffen of andere duurzame materialen.
Zelfs in het milieubewuste Duitsland konden deze bioplastics geen vaste plaats in de winkels veroveren. In de periode waar de studie werd uitgevoerd, 2009, was het marktaandeel van deze biokunststoffen 0,5%. In totaal werden in Duitsland in 2009 2.645 miljoen! ton plastics verbruikt.
Flashbart raadt de industrie dan ook aan om pas over bioplastics na te gaan denken indien ecologisch gezien ook daadwerkelijk voordelen bestaan. Ook de nieuwe generaties, zoals bio-polyetheleen, bekender onder de afkorting LD- of HDPE, welke uit suikerriet wordt geproduceerd, voldoen nog lang niet aan een ecologisch totaal voordeel. De productiemethoden moeten ecologisch geoptimaliseerd worden.
Een belangrijke bijdrage in het verminderen van de ecologische voetafdruk vormt de inzet van plantenresten als grondstof. Deze plastics bezitten een aanzienlijk voordeel tov de conventionele, op dit moment worden deze kleinschalig ingezet voor de productie van flesjes en tasjes. Daarnaast moeten biokunststoffen op eenvoudige wijze en zonder te veel energie te recyclen zijn.
Volgens de Duitse verpakkingswetgeving (§16 paragraaf 2) geldt voor biokunststoffen op dit moment nog een uitzonderingsregel, dit moest de introductie op de markt vereenvoudigen. De producenten en distributeurs waren niet verplicht om deze kunststoffen terug te nemen. Bij de inzet van minstens 75% bioplastics in flesjes was men ook niet verplicht om statiegeld te gaan heffen. De industrie kreeg de kans om zelf met een oplossing te komen.
Om het verschil met BRD te benadrukken, ruim een half jaar geleden riep de politiek in NL nog dat statiegeld op 100% oliegebaseerde de PET-fles overbodig was. Gelukkig zijn ze hiervan (tijdelijk) teruggekomen.
De voordeelsregeling voor de bioiplastics eindigt dit jaar op 31 december. Uit de studie, uitgevoerd door IFEU (Heidelberg) in opdracht van de UBA, blijkt dus dat bioplastics helemaal niet zo bio zijn.´
Flasbarth: uit de resultaten van de studie blijkt dat de bioplastics niet hun belofte waarmaken en om deze reden verliezen zij hun voordeelspositie.
Meer (duitstalige) info en links
De studie, genaamd: Untersuchung der Umweltwirkungen von Verpackungen aus biologisch abbaubaren Kunststoffen, heef in totaal 85 Life Cycle Assement (LCA) oftewel ecobalansen onderzocht. Dit was een literatuurstudie waarbij de zowel de voor- als nadelen van de verpakkingen werd bekeken. Daarnaast keken de onderzoekers naar de toepassing en verwachtingen van de bioplastics in de handel.
De studie (PDF, 5MB)
FAQ’s over bioplastics, BundesUmweltAmt (BUA)



Trouwens Reijnders was ook een van de eersten in Nederland die misstanden in de farmaceutische industrie aan de kaak stelde.
Verontschuldig mij voor de slordigheden, bedoelde:
Oeps, zal het betreffende media-artikel annoteren
Vandaar dat ik graag inzoom op die socioloten die de 'hoe-vraag' overslaan en rennen naar een vermeende oplossing.
En wederom wordt aangetoond hoe met het blindstaren op koolstofvoetafdrukken het bredere plaatje van HET MILIEU uit het oog is verloren. Het milieu, wie kent het nog? Op de dag van de duurzaamheid behoorde het niet tot de thema's.
Ook typisch van zo'n journalist om de kritiek van Reinders te pareren door te schermen met 'een veel bekritiseerde studie'. Sinds wanneer is dat een criterium? Maar het wekt een beeld bij de lezer. Dit is het tijdperk: imago is alles, inhoud niets.
@ Mack: zo simpel kan het zijn. Het belangrijkste is dat we op korte termijn de wegwerpplastics, zoals PE-draagtasjes uit de markt halen.
Hoe gek moet je zijn om voedsel te gaan gebruiken voor de productie van een plastic tasje? Zou er in de DSM een omschrijving voor dit ziekelijke gedrag staan?
Als de werkelijke reden voor duurzaamheid niet het milieu is en CO2 slechts een dekmantel is er met bioplastics weer een nieuwe bedrijfstak opgericht.
En ik zie dat er nu steeds meer websites komen die over duurzaam gaan, met duurzame wetenschappers en duurzame journalisten, En als rasechte Nederlander vraag ik me dan af: Wie betaalt dat?
De oplossing van probleem is naar mijn bescheiden idee dat men het decentraal moet gaan oplossen en niet mondiaal. Tegenlicht hat er vorige week nog een leuke docu over: power to the people.
De burger, maar als de burger zegt ik neem mijn eigen duurzame boodschappentas mee naar de bakker, groenteboer etc. dan worden er automatisch minder PE (bio)tasjes geproduceerd. De behoefte om de markt vol te plempen met deze troep verdwijnt langzaam maar zeker.
In 1992 is bij de VN Rio-conferentie Agenda 21 ingezet. Daarna is 'het broeikaseffect' als concept gepromoot, later 'klimaatverandering'. Duurzaamheid en biodiversiteit maken er onlosmakelijk onderdeel van uit. Het is de stok om de hond mee te slaan. En die hond, dat ben jíj… JIJ bent slecht voor het milieu, verpest het voor arme Afrikanen en verdringt de zeldzame natuur. Ik wil 'm nog eens hebben, het boek van Agenda 21. Daarin staat schijnbaar een lijstje met wat er allemaal niet duurzaam is. Het is de bedoeling dat jíj, uitvreter (useless eaters), met de anderen wordt gereduceerd en geconcentreerd in deprimerende stedelijke betonclusters. Daarmee komt de verlossing voor de natuur en voor de mensen die er wel toe doen. Dus werk een beetje mee.
Kaan een heel betoog gaan houden maar vindt het zo interessant dat ik de vragen eens bewerken in een artikeltje. Zal er mijn eigen visie en info toevoegen.
Nogmaals bedankt voor de annotatie :)
In de praktijk neem ik het als volgt waar: net als in de VS is in NL duurzaamheid een linkse hobby. Er valt geen korte termijn winst te halen. In Duitsland gaat men er radicaal anders mee om, ondanks het lobbyisme van de energiesector binnen de politiek worden alternatieve energiebronnen gepromoot. Men bezit nog vele problemen maar langzaam maar zeker verliest de geprivatiseerde energieindustrie haar macht.
Indien we leren begrijpen dat wij mensen bepalen wat er gebeurt dan zijn we in staat om uit de 'hypnose' te ontsnappen. Simpel gezegd, wij bepalen hoe onze toekomst eruit ziet en niet zoiets als een nieuw geloof: economie of industrie.