Ik ben ceesvisje en mij is gevraagd om mijn verhaal vanaf het begin te vertellen over mijn ervaring met kanker en B17.



Ik heb al enkele ooms en tantes verloren aan die rot ziekte.
En in 1990 kreeg mijn vader longkanker, de hele familie stond op de kop.
Er volgenden chemo's met gevolg, dood ziek en na enkele behandelingen werd mijn vader kanker vrij verklaart.
Dat was een reden voor een feestje.
Opdat moment was mijn vrouw zwanger.
08-07-1991 werd mijn eerste dochter geboren.
Vijf a zes maanden later kreeg mijn vader last van zijn buik en hevige hoofd pijnen.
Na de onderzoeken in het ziekenhuis bleek hij vol te zitten met darmkanker en tumor in zijn hoofd.
Op 18-06-1992 overleed mijn vader aan zijn ziekte, een kleine maand voor mijn dochters eerste verjaardag.
September 1997 kreeg mijn schoonvader te horen dat hij prostaat en darmkanker heeft.
Mijn vrouw en haar zus hebben hem volledig verzorgt van het begin tot het einde en ik maakte het mee van dichtbij.
Je ziet een sterke man weg kwijnen, net zoals bij mijn vader.
Hij wou geen chemo kuren en hij overleed al op 04-01-1998
In februari 2005 kreeg mijn schoonmoeder te horen dat ze long en botkanker heeft.
Chemo's heeft ze niet gehad, wel een paar bestralingen voor de pijn.
We hebben haar in huis genomen en haar verzorgt tot aan haar einde en dat was echt heel erg zwaar maar we zijn wel dankbaar dat ze niet ergens in het vreemde hoefde te zijn.
Ze overleed op 02-09-2006.

En toen in 2007 kreeg mijn dochter haar beste vriendin ( ik beschouw haar als mijn derde dochter ) botkanker in haar linker been.
Chemo kuren en nog eens chemo kuren, dood en de dood ziek, 41 graden koorts, op het randje van de dood.
De kanker vlokte uit naar haar linker long en daar werd een stuk af gehaald gevolgd door chemo kuren.
Ze had eerst een been besparing maar een jaar later werd haar been vanaf boven haar knie ge amputeert.
Toen kreeg ze het weer in haar long en er werd tot 2x toe nog eens een stuk af gehaald.
Wij zijn bij alle operaties geweest en hebben haar en haar ouders gesteund.

Tijdens die periode bekeek ik een dvd van Kent Hovind, deel 2 Hof van Eden.
Na een anderhalf uur sprak hij over de vitamine B17 die gegeten word in Pakistan bij de Hunza stam.
Hij vertelde dat daar geen kanker voorkomt en dat dat komt omdat ze daar abrikoze kernen en bittere amandel pitten eten als snoepjes.
De onderzoekers van de pitten kwamen er achter dat de B17 kanker cellen vernietigde en dat het een genezende werking heeft.
Ik was het zo beu van die rot ziekte en verdrietig, dat nu ook nog dat lieve meisje er misschien dood aan gaat en als het zo door gaat als het nu ging, gaat het ook zeker gebeuren.
Ik ben toen veel op het internet gaan surfen naar die sites van B17 en ik las één en al genezingen, hier en daar negatieve reacties maar die spreken allemaal van uit de kanker industrie en de farmaceutische industrie.
Toen heb ik haar zus voorzichtig ge informeert over B17 en dat ik ze geen valse hoop wilde geven maar dat ze het ook even wilde be studeren wat ze er van vond.
Ze heeft het met haar zusje door genomen en ze wilde het wel proberen, want elke keer die chemo's en de spanningen zijn ook slopend.
Ze was wel bang voor de blauwzuur die er in zit en toen heb ik als proef voor haar 10 pitjes per dag een week lang op gegeten, en toen viel ze me huilend in de armen toen ik een week later voor haar stond.
Ze begon aan de B17 10 abrikoze pitjes per dag en de kanker bleef na onderzoeken weg.
Toen na de laatste uitslagen die goed waren, dacht ze ik ben er ik stop met de pitjes.
Een paar maand later kreeg ze uitslag dat er weer een vlek op haar long zat net zoals de vorige keren.
Ze schrok en ging naar 5 a 8 pitjes per dag, ik heb haar gevraagd om naar 15 a 20 pitjes per dag te gaan.
Dat deed ze en drie maanden later op 17-12-2009 kreeg ze de uitslag, er was niets meer te vinden of te zien, kanker vrij dus.
Ook in die periode kreeg een vriend van ons Prostaatkanker.
Hij kreeg te horen van zijn schoonzoon ( mijn goede vriend )
Dat er een vitamine bestaat genaamd B17 en dat dat kanker kan genezen.
Hij geloofde er niet in en ze hebben hem ge opereert en de prostaat weg gehaald...maar ze
hebben per ongeluk een stukje een randje laten zitten.
Toen kreeg hij van een gemeente lid van onze Kerk ook te horen van B17.
Hij werd nieuwsgierig en hij las er van alles over en besloot om het te gaan doen
Hij at 20 a 30 bittere amandel per dag en kreeg hoe het toeval ( toeval bestaat niet ) het ook wil op 17-12-2009 de uitslag, niets meer te vinden geen enkel spoor van kanker.
Nu ben ik zo enthousiast over B17 dat ik niet meer te houden ben.
Een collega van mij, die zijn vriend van 20jaar heeft kanker, een bult in zijn buik en hij eet nu 3 maanden B17 bittere amandel.
De bult groeit niet meer, maar we moeten de uitslagen nog afwachten, wanneer dat is weet ik nog niet maar ik hou jullie op de hoogte daar van.
Dit is mijn verhaal over ervaringen met kanker en B17.
Ik hoop dat ik het jullie duidelijk heb kunnen uitleggen waarom ik zo gedreven ben.
Alles van dichtbij mee gemaakt, in ziekte tot de dood en in genezing van de ziekte.
Ze voelt haar nog steeds prima en is vol levens lust.
Mijn vriend is ook zeel levens lustig en verkondigt ook de B17 met volle overtuiging.
Met vriendelijke groet ceesvisje en Gods Rijke Zegen.

Update:
Hallo
Hier ben ik weer met een update over mensen die aan de B17 zijn.
Aller eerst de jongen van 20 jaar waar ik over vertelde heeft op maandag 08-03-10 de uitslag gekregen dat de kanker cellen
( troboflasten ) niet actief meer zijn en dat hij over één jaar pas weer terug hoeft te komen voor controle. geweldig nieuws.
Een kennis van ons heeft borstkanker en vlekken in de longen.
Ze is nu 6 weken aan de B17 en haar uitslag tot nu toe is dat er geen vlekken meer in de longen te vinden zijn en de dokters staan voor een raadsel, de uitslag van de borstkanker moeten we nog afwachten.
Lieve mensen weer hele goede resultaten met B17.

De vriendin van mijn dochter is van de week bij ons langs geweest en ze bruist van de energie en ze straalt er over, een vol bos met haar, sprankelende ogen en dat hebben we echt wel heel anders gezien bij haar.
Haar leven heeft weer toekomst, Godszij Dank.
Groetjes ceesvisje en Gods Zegen.