Door Ness, Op don 30 maa 2017 09:22, 17 reacties,    

Crisis in het heelal



(Het artikel op Blendle is voor de gewone sterveling niet te lezen, dus andere bron)

Is er wel een crisis of kijken jullie gewoon hardstikke scheel, heren?
Om tot vernieuwing te komen moet je eerst alle bestaande concepten uitvlakken. Het zal niet zo zijn dat er voorwaarden gesteld worden, zoals: het moet wel passen binnen de Big Bang theorie. Nou kijk, heertjes: dat doet het gvd ook niet.

Nou ben ik heel goed in 'het ergens omheen fietsen'. Ik ga dus gewapend met wiskunde-kennis - die in het bot blijkt te zitten als intuïtie - als een kat rond die hete brij draaien. Zwarte gaten, ik kan je ze zo aanwijzen. En van crisis hou ik niet, daar word ik zenuwachtig van.

Er is een bestaand SYSTEEM dat alles overkoepelt. Dat is het HILBERTSYSTEEM. Je kan geen realiteit gadeslaan zonder dat je uiteindelijk in een HILBERTRUIMTE vertoeft samen met het gadegeslagen iets, HOE DAN OOK. Dus daar ligt het fundament, de regelmaat, de ijzeren wetgeving. Als de Big Bang niet in een Hilbertruimte past kun je 'm wegflikkeren. Want ALLE REALITEIT EN ALLE BESTAANDE PROCESSEN KUNNNEN BESCHREVEN WORDEN VIA EEN HILBERTRUIMTE. Als iets niet in een Hilbertruimte past, dan BESTAAT HET NIET. Neem dat letterlijk EN figuurlijk. Wegdonderen dat idee. Je kijkt SCHEEL.

Waarom ben ik 'zo goed in kernenergie"? Omdat ik in Hilbertruimtes denk. Ik denk RUIMTELIJK IN VECTOREN. En Hilbert is een alles passend jasje voor ruimten EN JUIST PROCESSEN. Maar dan moet je op slag beginnen je idee van ruimte te verruimen want die is veel en veel te krap.

Een Hilbertruimte zelf past nergens in. Want hij kan altijd en overal naar believen opgerekt worden, uitstulpen, inkrimpen. Het is de IDEAALRUIMTE. Het is een DINGETJE, nou ja, het is het heelal samen met alle bestaande processen maar het is ook de ideale ruimte voor ieder "dingetje" apart, of het nou een zon is of een mier.

Nou geven idealen soms problemen want zij zijn uitermate duidelijk begrensd. Als je een bepaalde soort massa (een stofje dus, bv plutonium) ideaal gaat "stapelen", heb je kans dat je een vreemd proces in werking zet omdat je door een limiet heen gaat. Men kent het proces ook wel als "zwart gat" of "singulariteit" ed. Het is bestaand dus past het in een Hilbertruimte. Ik accepteer dat proces "zwart gat" en concludeer dat ik tegen de feitelijkheid van de natuur NIETS IN TE BRENGEN HEB. Daar zit dan je "donkere materie" en je "donkere energie". Het past zomaar in een Hilbertruimte, dat zwarte gat. Moet je wel even een limietje toekennen aan momentum maar dat kan gvd gvd gvd geen probleem zijn.


Je zoekt naar een paard maar je zit er verdomme op met je rottige "THEORIE VAN AL".
Annotaties:
| #259095 | 30-03-2017 10:16 | Ness
##hele kleine uitleg: als je een limiet toekent aan momentum heb je de vrijheid dwars door de limiet c heen te gaan in je berekeningen want je schakelt domweg de allerlaatste realiteit, TIJD, uit. Nu kun je delen waar je voorheen vast liep. Met tijd schakel je ook ruimte uit, snelheid, alles. DAT bedoel ik met 'om de brij heen fietsen'.

Het hele principe staat beschreven in een heel simpele oude stelling, de insluitstelling. Als je een functie niet kunt vinden dan "klem je hem in". Ga je dan op zoek naar de limiet dan kun je die experimenteel bewijzen en toekennen omdat je aan beide kanten WEL een limiet kunt vinden. Het HOEFT geen 'logica' in zich te dragen. Dat ijs drijft is ook niet logisch, op het eerste gezicht. Dat de aarde om de zon heen draait is ook al niet logisch voor de platdenkende maar na even nadenken zul je moeten toegeven dat het niet anders kan. Water bereikt een limiet pal voor je neus op 4 graden celcius (why?? who cares!) dus moet je je systeempje wel uitbreiden. Daar leer je van. Waterdikte bv. Dat is ook een "dingetje".
Ness's avatar
| #259096 | 30-03-2017 10:32 | Ness
https://mynasadata.larc.nasa.gov/glossary/equivalent-water-thickness-2/

Water heeft een bepaalde 'dikte'. Dat komt door de innerlijke structuur van het molecuultje. Dit houdt in dat water een perfecte oppervlake-aanwijzer is; een ideaal. Het is met 1 'getalletje' dwz formuletje aan te geven. Als je oppervlakten gaat opstapelen, krijg je vormen met inhoud. Als je de ideale oppervlakten (cirkels) gaat stapelen krijg je het ideaalvolume: de bol.

Het ideaal van water is een rare. Dat komt omdat water een 'anomalie' in zich draagt. Bij 4 graden celcius gaat zo'n watermolecuul spontaan uitzetten, ineens meer ruimte innemen. BEIDE KANTEN UIT. Dus hij verandert ineens, spontaan, van inhoud, van volume. Plutonium doet dat ook in hele sterke mate. Maar daar waar geen ruimte meer OVER is, daar gebeuren gekke dingen. Een pijp gevuld met water dat bevriest zal barsten, kun je donder op zeggen. IJs drijft. Een kernreaktie is onvermijdelijk.
Ness's avatar
| #259097 | 30-03-2017 10:34 | Ness
Met de dikte van water wordt de schikking aan een oppervlak bedoeld. Die schikking van water is nl ideaal. Daarom heeft water zo'n rare oppervlaktespanning. En de effecten daarvan kun je overal waarnemen.
Ness's avatar
| #259100 | 30-03-2017 14:23 | Ness
"dwars door de limiet c heen te gaan in je berekeningen want je schakelt domweg de allerlaatste realiteit, TIJD, uit. "

Hoe doe je dit? Nou, als je echt alles laat wegvallen, blijven slechts verhoudingen over. De eerste uitdrukking van die verhouding is een scalair. Zo is de eerste uitdrukking van het proces pi 3,14. En e "=" 2,78. Zo bestaat er ook een allerkleinste momentum. Men weet heus wel wat ik bedoel.

Het allerkleinste momentum is een "graviton". Dat is "een dingetje" met een bepaalde richting in tijd, altijd loodrecht op de jouwe (dus schakelt het bij contact de factor tijd uit!), en een bepaalde beweging, ook altijd loodrecht op de jouwe ("botsing" verzekerd); snelheid naar nul/eenparig).

Alle stof blijft intrinsiek dat momentum houden als potentieel, uitgedrukt in massa of energie. Dan is kleinste massa "=" kleinste beweging. (Dat zijn dus gewoon bestaande waarden, allang bekend, ze worden verschillend uitgedrukt maar zijn 'even groot'). En alle energie hitte blijft ook intrinsiek zijn energie behouden. Die kun je als kracht aflezen aan het momentum, in N of joule whatever.

Momentum kan exact in 2-en worden gesplitst. Opgeteld is dat dan 1. Maar afzonderlijk, ja, dan krijg je soms ellenlange formules waar ook nog eens geen fatsoenlijk antwoord uit rolt, zowel op het gebied van massa als op het gebied van energie. Dat minimum moet op dus op 2 manieren experimenteel aangetoond kunnen worden en dan mag je er gewoon van uit gaan dat het op die wijze bestaat, want het proces zelf bestaat, en daar kan niemand onderuit.

Oh, een 'dingetje' is iets dat zich manifesteert of zou kunnen manifesteren. Pi manifesteert zich bij akelige voortduring eindeloos lol - EN ZWAARTEKRACHT OOK. En als je ergens niet uitkomt dan moet je het over een andere boeg gooien, heren. Want de oplossing zien betekent dat je helemaal snapt dat met die kutwortel echt he-le-maal NIKS te beginnen is, period, end of discussion. Daar moet je dus omheen fietsen (insluiten) via de realiteit. Dat is afdoende bewijs.
Ness's avatar
| #259101 | 30-03-2017 14:58 | Ness
Momentum kan exact in 2-en worden gesplitst. Opgeteld is dat dan 1. Ik bedoel een vector-optelling. Momentum is een grootheid. Hoe je 'm ook opsplitst - maar dat moet je wel met vectoren doen, dit gaat niet om gewoon delen of optellen; een momentum manifesteert zich in kracht bij gegeven tijd - op een gegeven ogenblik kom je uit bij: Momentum is 5 of zoiets. Het kleinste momentum is een scalair, lekker handig. kleinste energie gedeeld door kleinste massa, een constante, een 1. Maar goed, wie het kan en wil moet het maar gaan natrekken.
Ness's avatar
| #259103 | 30-03-2017 16:16 | Ness
Ik kwam via berekening op 0,24. Maar dat dan via gegoochel en substituties als 'tijd is evengroot als ruimte'. Daarbij gaat die factor tijd heel raar tellen onder een wortelteken. Alles bij elkaar komt daar dan gewoon 0,24 uit. Maar ik kan het mis hebben hier.

Die 0,24 betekent dan: als alles in balans is, en de hoeveelheid energie enerszijds is even groot in 'volume' als de massa anderszijds, dan is de onderlinge verhouding tussen massa en tijd een ik meen iteratief en zich oneindig herhalend proces dat nooit exact wordt gehaald/bepaald/vastgesteld maar wat wel degelijk tegelijkertijd heel exact berekend kan worden. Die verhouding komt altijd en overal in opduiken dan, net als pi en e en phi.
Ness's avatar
| #259105 | 31-03-2017 05:59 | Rotterdam
Tipje voor Ness: Een cursus helder en begrijpelijk formuleren. Dan weten we misschien wat hier staat.
| #259108 | 31-03-2017 07:40 | Argwaan
We?
Argwaan's avatar
| #259110 | 31-03-2017 10:17 | Ness
A: E = mc^2 wordt verkeerd opgevat.
B: De big bang theorie is vullis
C: Er moet een bestaand principe, dat een limiet in zich heeft, in het systeem worden opgenomen.

Momentum = kracht keer afgelegde weg, maar ook kracht keer oppervlak in E + mc^2 en kracht keer volume. Momentum kan namelijk op hele vreemde manieren worden overgedragen, via een verzameling van precies gelijke deeltjes. Het gaat dus om behoud van momentum. Die wet laat knikkers breken op ruiten, of als je staartjes afknipt als het om kracht keer oppervlak gaat. Dan wordt intrinsiek momentum omgezet in daden; er gaat iets aan gruzelementen.

Ik zeg dat donkere massa het produkt van de fantasie van overspannen, veel te krap denkende mannen is. Wat ze letterlijk kwijt zijn is graviteit. Zwaartekracht. Het is er, het bestaat maar ze kunnen het niet benoemen en niet inpassen en dat komt doordat hun meest geliefde fantasietje, de Big Bang, niet in de zeer voor de hand liggende oplossing voorkomt. Die past er niet in. Gaat dus af als een gieter.

Het hele begrip 'gat' in zwart gat is al fout. Een zwart gat ontstaat omdat je ruimte tekort komt. Er gaat nu overdracht van momentum plaatsvinden: het eigen, inherente 3D momentum van ieder deeltje op zich, dat toevalligwijs ook het inherente momentum van de hele nuclaire kern is want ideaal, verplaatst zich 'naar buiten toe cq van het centrum af. IN WAVES.

In een breeder reaktor maken ze gebruik van deze immense trillingen. Het is een in zichzelf besloten proces waar je van buitenaf aan kunt toevoegen maar wat zichzelf in principe in stand houdt doordat het zijn eigen energie produceert via absorbtie van momentum.

Het 'gekke' aan dit verhaal is, dat je er massa instopt en er 2 soorten energie vrijkomen in precies gelijke hoeveelheden maar tegengesteld gericht. Dat is voor mij de stoomwet van Ed en Willem heh. De ruimte zelf stort in, en de tijd ook, tijdelijk, heel kort: een omzetting in een ogenblik, een korte felle ruk, een draaiing van het hele superatoom dat meteen wordt overgebracht op alle afzonderlijke deeltjes als eigenschap.

De kern wordt verbrijzeld en de materie ervan doet verder niks, want kan niet bewegen of maar een beetje. Maar de interne energie van al die deeltjes samen (dat nu een groot superdeeltje is geworden, een plasma), die plots vrijkomt, gaat ervan door als helse straling. Dit proces vind overal plaats waar materie zich verzameld in draaiingen en kernen ontstaan, dus ook in de zon en in de aarde. Maar je kunt zo'n motortje natuurlijk ook zelf maken.

Als je van alle problemen afwil dan ken je een limiet aan momentum toe en noem je het ideaal een graviton. Maar dat is dus een 'dingetje'. Een kracht-dragend dingetje, een ideaal dingetje wat je nooit in het echt zult vangen (want het is een potentieel) maar waarvan je de effecten overal herkent. De aanvangsnelheid van dat graviton is de lichtsnelheid. Zijn basis-massa en energie zijn bekend - als hele kleine getalletjes. Tussen massa en energie bestaat een bepaalde verhouding die overal in doorwerkt. De limiet van c bestaat en kan dus genomen worden. Er is niet alleen een direkt verband tussen afstand en tijd (snelheid c) maar ook tussen momentum en tijd; dat laatste verschijnsel noemt met 'zwaartekracht'.

Wat ik heb gedaan is de integraal nemen van e = mc^2. Want dat kan dus wel als je de onderlinge verhoudingen al weet. Mits je je bezint op momentum.
Ness's avatar
| #259111 | 31-03-2017 10:37 | Ness
Oh ja, de laatste aanname voor dit nieuwe 'dingetje' is dat het loodrecht op alles staat. Gewoon haaks op alles. Darom vlakt het de tijd zelve even weg, als je het proces zou kunnen stilzetten op een evenwichtstoestand, een zadelpunt. Dat kan in praktijd niet maar in theorie wel.

Over die waterdikte: Iedere struktuur heeft een basis dikte, zo ook een oppervlak. Alle stoffen hebben zo'n basisdikte, zo'n ideale oppervlaktestruktuur, maar soms wel heel rommelig. De "dikte" van afzonderlijke elementen is wel bekend.

Als je vanuit de ruimte gaat meten met je satellietjes, dan moet je een rechte lijn uitzetten en alle basisdikten van alle bekende stoffen daarop aangeven. Dat is je peilglas, je mano/nanometer. Als die maar goed staat heb je van explosies niks te vrezen.
Ness's avatar
| #259112 | 31-03-2017 10:47 | Antares
Wat ik nog steeds niet begrijp is waarom de kernbrandstof in Fukushima niet kan worden verwijderd door het er met een schep aan een lange arm uit te scheppen. Een andere mogelijkheid lijkt mij om de kern vol te spuiten met koolstofpoeder. Als we daarentegen moeten wachten totdat de lichtsnelheid is afgeremd dan kan het nog miljarden jaren gaan duren voordat er iets verbeterd. Daar zal het nageslacht ons niet dankbaar voor zijn.
Antares's avatar
| #259113 | 31-03-2017 11:00 | Ness
Antares, niets of niemand kan in de buurt komen. Er heersen daar toestanden waar ieder materiaal het tegen aflegt. Alles, maar dan ook alles wordt vermalen en opgenomen in de kernen via trillingen die de zaak het schikken via perfecte oppervlaktes. Op de manier zoals jij het voorstelt, zou het een fluitje van een cent zijn. Mar die weg is definitief afgesloten. Daar komen wij niet meer in. Daar is een proces gaande dat geen pottekijkers toestaat.

Dat proces is volkomen mechanisch. Het maalt ALLES stuk. Men moet dus wel van buitenaf gaan bouwen. Dat kun je dan beter meteen ideaal regelen. Met een spiegelglad oppervlak bv. Waarin de kernen ondergronds de gelegenheid krijgen zich ideaaal te hersckikken. Zij hebben immers energie - hitte - over. Maar op die kernen zelf moet een *peilglas*. En er moet steeds matariaal van een bepaalde soort aanwezig zijn om de soep draaiende te houden.

In dit geval wil dat zeggen dat men de ideale BALANS moet nabouwen en in geen geval meer materiaal moet aanvoeren dan dat er verwerkt kan worden. Daarvoor heb je strikte regeltjes nodig in een gewone 3D ruimte, die toch evengoed 'ideaal' is. Met een goed gebouwde en ingerichte RUIMTE kun je Fukushima wel schoonkrijgen hoor. Maar het duurt wel een paar eeuwen voordat die hap is afgekoeld op alle fronten. Dus kun je het hele proces beter niet opstarten op een planeet. Maar nu het toch is gebeurd moet je er wel een fatsoenlijk mouw aan passen. Want gewoon laten liggen leidt tot de dood van een hele oceaan. En dat kan bruintje de planeet niet trekken.
Ness's avatar
| #259114 | 31-03-2017 11:08 | Antares
Er heersen daar toestanden waar ieder materiaal het tegen aflegt

Er gaat altijd enige tijd overheen voordat iets geheel is vermalen. Misschien ben ik naïef maar het is in mijn ogen niet meer dan een paar ton gloeiend radioactief plasma. Daar moet iets aan te doen zijn. Als het werkelijk op slag overal doorheen zou gaan dan zou het allang de aardkern hebben bereikt.
Antares's avatar
| #259116 | 31-03-2017 11:30 | Ness
Het probleem is juist dat het niet weg kan Antares. Want het stuit op de inherente zwaartekracht van de planeet zelf omdat het aan het oppervlak ligt. Het kan niet weg dus gaat het trillen totdat er een schikking - een stapeling - is ontstaan waar het meeste effect mee kan worden behaald. Die stapeling is heel specifiek. Daar zijn allerlei wetenschappelijke disciplines bij betrokken. Allemaal eigenlijk. Daarom moet er afdoende en effectief worden samengewerkt. Een oceaan dood is de hongerdood voor al wat leeft totdat er weer leven volgens een bepaald stramien - een manifold, zeg ik je - ontstaat.

Ik wil m'n steentje bijdragen in deze vorm. Ik ben in feite gewoon een eenvoudige knutselaar, maar ik knutsel met wiskundig gereedschap. Ik zou graag een eenvoudige knutselaar BLIJVEN. Ik ben wel een persoon (v) en zeker geen fantasie maar ik ga geen licenties of octrooi-dingen doen. Hier is het idee; doe er vooral uw voordeel mee, ik heb geen bezwaar. Zolang ik maar gewoon Ness mag blijven, van dat rare blog met dat rare plaatje. Men zoekt het maar uit en men gaat maar aan de slag verdomme.

Ten laatste: men moet wetenschap geen beperkingen opleggen die voortkomen uit idioot mannelijk/gelovig bezwaar. De Big Bang is een religie. Die kun je niet vermommen als wetenchap wat je ook doet, hoeveel reclame je ook maakt, hoeveel fondsen je ook naar je toetrekt, soms op smerige manieren. Het gaat hier om 'god-gegeven' strikt natuurlijke processen, mechanische processsen, net zo mechanisch als een raketje. Het is een raket-aandrijving, kernenergie. Waarom is dat een probleem verdomme?
Ness's avatar
| #259119 | 31-03-2017 12:10 | Antares
Want het stuit op de inherente zwaartekracht van de planeet zelf omdat het aan het oppervlak ligt.

Dat begrijp ik niet. Voorzover ik weet is zwaartekracht neerwaarts gericht (dus eigenlijk samentrekkend).

Ik kan voorlopig niet anders dan concluderen dat het probleem een voortzetting is van eerdere problemen: het liegen en verdraaien van feiten, het vervalsen van documenten, de menselijke hoogmoed en dat in handen van oplichters voor wie het eigenbelang altijd bovenaan zal staan. De huidige luiheid en onwil zijn niet meer dan een logisch onderdeel daarvan.

Wat ik ook niet begrijp is wàt er dan mis zou moeten gaan als men die plasmablob wil opruimen. Stel dat men er met een schep die is vervaardigd uit 30 cm staal een hap uitneemt. Smelt het staal binnen 1 minuut? Er moet iets werkelijk misgaan want anders is het toch echt mogelijk.
Antares's avatar
| #259121 | 31-03-2017 15:05 | Ness
Antares, zwaartekracht is niet neerwaarts gericht. Zwaartekracht is KERNwaarts gericht. Alles wat tussen Grote kern en Kleine kern staat wordt vermorzeld. Dus ook heel dat gebied want dat ligt tussen kern 1 (al die kauwgomballen in Fukushima) en kern 2: de aardkern, het motortje van de aarde. Zolang er radiaoaktief materiaal aanwezig is zal de kern zich trachten te vormen, by hook or by crook.

Dat materiaal uit de kern is plakkerig tot in het absurbe. Het maakt niet uit wat je doet, als je in de buurt komt hecht het zich ook aan jou. Vult alle gaatjes op zeg maar. Dat kun je op vrij eenvoudige wijze voorkomen. Maar alweer, het makkelijkst natuurlijk op een zo klein mogelijk "oppervlak". Te beginnen met een spiegeloppervlak want dan kun je alles centrumwaarts richten. Zolang er boven maar een gat of serie gaten zit waar het restant na 'bewerking' kan worden afgevoerd. Een oppervlak kan een kleine kromming hebben, een hobbel (tis een jasje) dus kan helemaal plat lijken.

Als je een muur van papier bouwt of dik karton hou je alle rondputterende plutonium tegen. Zomaar. Maar die vliegt dan wel prompt in de fik lol
Kijk eens, het is werk voor zeer deskundigen op allerlei gebied. Maar het leidt tot een oplossing. Zoals het nu gaat leidt het tot de dood van een oceaan.
Laat de mensen die deze troep beheren hun ruzies onderling beslechten en ga vast aan het organiseren. Om te beginnen heb je LADINGEN WETENSCHAPPERS NODIG die het proces helemaal vatten. Dat hoeft geen probleem te zijn. Want het is uit te leggen. Dat is wat ik doe.

Voor organisatie moet je bij organisatiedeskundigen zijn. En een halve ton quantum-mechanici + scheikundigen + kernenergiespecialisten + natuurkundigen + architecten/bouwmeesters is natuurlijk nooit weg. Maar ze moeten wél allemaal wiskunde spreken.
Ness's avatar
| #259122 | 31-03-2017 16:44 | Ness
Dat radio-aktiviteit 'alle gaatjes opvult' klopt. En daarna zal het door de zwaartekracht begeerde object binnenste buiten worden gekeerd. Want dat is de juiste richting in de kern. Maar een mens kan niet binnenste buiten keren. Dat gaat fout.... Die werking, dat binnen/buiten, tesamen met de sprongen door een waanzinnige ruimte die WIJ niet kunnen nemen maar wel als bogen te boek staan binnen een hilbertruimte zodat ze zowel binnen als buiten JOU kunnen 'landen' op ellendige wijze, dat is wat radio-aktiviteit zo gevaarlijk maakt.

Want het probleem zit 'm hierin. Deeltjes uit de ruimte hebben geen snelheid. Dus hebben ze geen impact. Maar ze 'drukken op een puntje'. Dat is geen probleem. Dan is er straling die drukt maar niet perforeert. Rontgen enzo. Dat kan bij incrementele stapeling een probleem gaan vormen.

En dan is er ook straling die gaat dwars door je heen en ponst letterlijk een gaatje. Daarom gaat alles binnen het gebied waar het spul kauwgom aan het kauwen is, helemaal kapot. Het valt gewoon uit elkaar. Je kunt er niet bij omdat jouw gereedschap als los zand uit elkaar valt, heet, loeiend heet (alles verbrandt) plasma zand dat een half miljoen sieverts door het heelal zwiept per golfje.
Ness's avatar
aanmelden / inloggen