Door Ness, Op zat 17 sep 2016 13:18, 12 reacties,    

De droomwereld: een manifold



Bij de ophef over het nieuwste dwangcontract met de roverheid, dat het gedoe om het donorcodicil, heb ik het woord manifold ter sprake gebracht. Op dat moment haken veel mensen af, daar is in te komen. Toch is het niet zo'n moeilijk begrip, want demense kennen het wel, ze hebben het alleen nooit zo bezien. Dus, wat is een manifold, en wat heeft dat met de droomwereld te maken?

Een heel simpel voorbeeld van een manifold is een lijn. De menselijke ogen hebben hun beperkingen; niemand kan ooit de gehele lijn overzien, want het ding is oneindig. En omdat hij oneindig is moeten we, als we hem in 3 dimensies willen weergeven, opvouwen. In vele plooitjes want het is een *veelplooier*. En dat opvouwen kan één-dimensionaal. Ofwel, in R.

Het begrip dimensie is wiskundig een andere dan demense verwachten, en dat komt nu ook ter sprake. 1-dimensionaal betekent dat je een lijn 'in 1 klap' kan weergeven. y = blabla. y = x + 2. Etc. Op die 1-dimensionale wijze kun je 'm in zijn simpelste vorm vouwen, bijvoorbeeld x = 0, en dan heb je een y-as te pakken, die je verder prima kunt gebruiken om leerlingen mee te pesten.

Het zal als een verassing komen maar ook een cirkel is een 1-dimensionale manifold. Want je kunt 'm 'in één klap weergeven via slim gebruik van het getal pi. (pi zelf is ook een manifold, mi). Daarmee is een cirkel perfect te beschrijven als 'de verzameling van alle punten die op gelijke afstand van het middelpunt liggen' ofwel, je kunt een cirkel via dit procédé opvouwen en weergeven in de realiteit, de gewone ruimte, met simpel gebruikmaking van 1xR.

Een voorbeeld van een 2-dimensionale veelplooier is een vlak - in principe oneindig. Weer geldt dat wat demense als vlak zien, slechts een stukje ervan is, want da's alles wat de ogen kunnen waarnemen. Het hele vlak kunt U onmogelijk overzien. Dat moet ingeplooid, ingevangen worden wil je het kunnen loslaten op de realiteit. Wat is hier nu 2-dimensionaal aan? Een vlak laat zich enkel uitdrukken in "iets keer iets". U heeft nu 2 keer iets van hetzelfde nodig om een vlak precies te prikken. Lengte keer breedte. Bij een lijn kun je met 1 keer gebruikmaken van 'iets' volstaan. Maar U zit nu in 2 dimensies te worstelen, RxR.

Ook het oppervlak van een bol, het huidje, een veelplooier die je in 2 dimensies kunt definiëren, kun je met z'n beschrijving (in het algemeen: (RxR) 'embedden' in een realiteit - (een Euclidische ruimte). Natuurlijk zijn er 3-dimensionale, en 4 dimensionale manifolds, en 5, en 6 enzovoorts. Maar da's vaak alleen voor berekeningen. Die kun je nimmer loslaten op een Euclidische ruimte. (let op, da's gewoon bijvoorbeeld een gevalletje 4-D ofwel (RxRxRxR) en R kan van alles zijn.) Hier een voorbeeld van een truuk die je kunt uithalen om een 3-D manifold (zie plaatje hieronder) naar het haakwerkje hierboven te vertalen. De truuk zit 'm in het stiekum raar vasthechten of "doorknippen en omgekeerd lijmen' zodat iets onmogelijks als 1 vlak gaat verlopen.

Natuurlijk manifesteren zich allerlei manifolds die zich niet in een Euclidische ruimte laten persen, omdat ze qua wetgeving zo afwijken. In dat geval vallen ze 'buiten de waarneembare realiteit', op ongeveer dezelfde manier als wereldkaarten die allemaal een verwrongen perspectief geven. Je krijgt 'm gewoon niet plat op een tekening, die aardbol, dus moet je er een mouw aan passen. Maar ja, die manifolds komen wel regelmatig opduiken in formules, en dan moet je er toch wat mee. Daar zijn verschillende antwoorden op, en de allerruimste benadering is die van de topologie, die in z'n geheel berust op de ruimste wiskundige uitdrukkingen die we kunnen bedenken, via de verzamelingenleer.

Nu blijkt uit empirisch onderzoek dat zeer eigenaardige fysieke en mathematisch nauwkeurige ('rigoreuze') manifolds in de zin van natuurkundige processen zich wel degelijk voordoen in de hele werkelijkheid en tegelijkertijd in de onze (de fysieke), echter wij kunnen die totaliteit zelf niet overzien of waarnemen; slechts een deel overlapt met de Euclidiche ruimte. De "hele realiteit" bestaande uit onze werkelijkheid plus een veelheid aan onverwachte processen, maar ieder van die processen op zich lokaal overlappend op alle punten. Ruimer kunnen we het niet maken. Een dergelijk "embedded manifold" vertaalt zich als de wereld van de quanta. De hele Quantumleer past precies (is te beschrijven) in een manifold - waarvan de totale realiteit zich grotendeels aan onze waarnemingen onttrekt, maar waarvan een deel lokaal precies overeenkomt, omvat, overlapt, in hele kleine 'distincte' puntjes of dingetjes, quanta.

Mijn stelling is dat de droomwereld een echte, waarneembare uitdrukking van een manifold is, namelijk de verzameling van alle mensen. Die is op geen enkele manier fysiek manifesteerbaar maar bestaat wel degelijk. Deze droomwereld is eigenlijk makkelijk empirisch aan te tonen, en kan 'ingeplooid' worden tot precies 1 menselijk wezen binnen een mensenwereld, onder zeer strikte voorwaarden, en daarmee kun je 'm loslaten op "de Euclidische ruimte", ons stukje van de (simpelste vorm van) realiteit, en in het verlengde daarvan, gewoon 'in deze wereld'. De voorwaarden laat ik even terzijde maar daar ik kan ze toelichten in de comments, want het is een verhaal apart, en omvat kortweg het catalogiseren van dromen in neutrale klassen als 'alleen of samen' en 'licht of donker'. Verder hebben we geen idee van de wetten daar, alhoewel ze ons in de droom zeer vertrouwd zijn, dus doet het verhaal zelf er niet toe.

Als die stelling juist blijkt dan is juist een goed begrip van de grens van leven en dood noodzakelijk voordat men ondoordachte beslissingen gaat nemen. Want een mens zélf is m.i. een veelplooier, een manifoldje binnen een wereld van manifoldjes. En dat houdt in dat een mens in zekere zin en op zekere manier oneindig is, of anders gezegd, een zeer eigenaardig bereik heeft, dat zich verder uitstrekt dan gedacht, en in hele onverwachte richtingen. En per mens ook op eigenaardige wijze verweven met de gehele verzameling mensen. Hoe, dat valt te bezien, maar alle tekenen wijzen erop. Iedereen mompelt er al eeuwen over, via godsdiensten, gelovigheden, bijgelovigheden, allemaal intuïtieve uitingen van een besef van een realiteit groter dan de onze, waarin je desalniettemin bestaat. In een dergelijk element moet je niet lukraak gaan snijden als je niet precies weet hoe een en ander in elkaar steekt.
Annotaties:
| #254574 | 17-09-2016 16:25 | Ness
Een gokje: een menselijk virus is een manifestatie van een proces binnen de menselijke manifold. Let wel, die verzameling van alle mensen kan zich wellicht uitstrekken in de tijd, want de verzameling mensen is niet als beperkt gegeven, en kan heden, verleden en toekomst bevatten. Wellicht. En anders moet je 'm vernauwen naar: "de verzameling levende mensen". Dit is een theorie waar je echt wel wat mee kan, mi.
Ness's avatar
| #254578 | 17-09-2016 20:45 | Ness
Wat ik vergeet te vermelden: de mens is onderhevig aan processen die zich buiten zijn waarneming voltrekken in 'de verzameling van alle levende mensen' ofwel de droomwereld (dat is de omgeving waarin deze processen plaatsvinden, gezien of ongezien), als de theorie klopt. Evolutie zou zo kunnen worden verklaard. Het 'bewustzijn' kan zich binnen de manifold bewegen (in een droom) maar kan dat ook in een 'euclidische ruimte', bijvoorbeeld met de benenwagen. Alle dromen zijn subjectief, dat kan niet anders. Want een manifold past alleen lokaal, dwz, in je eigen lijf/hoofd/geest.

Maar toch kan die manifold gedefinieerd worden met eenvoudige klassen, categorië, tegenstellingen. Iedereen ondergaat dromen op dezelfde manier, en dieren doen het ook zo. Eerst moet je alle indrukken van buitenaf afsluiten. Dan 'val je in slaap'. In die slaap is de geest volledig of gedeeltelijk afwezig in de buitenwereld en volledig (maar deels niet bewust) aanwezig in de binnenwereld, de droomwereld, en komen allerlei vaak automatische processen op gang, bijvoorbeeld het opruimen van rommel in het fysieke lijf. Wie zich daarvan bewust wordt krijgt vast een te classificeren droom.

Maar binnen het manifold kunnen zich onverwachte processen afspelen m.i, zoals 'het vormen van een virus' of een andersoortige verandering binnen de gehele of delen van de mensheid. En dan kom je al snel op genen, en besmettelijke geesteziekten/emotionele veranderingen, 'moods' of stemmingen genaamd, die een groep beheersen.

Zo'n manifold, zo'n proces, moet wel aantoonbaar zijn, anders geldt deze stelling niet, en is het artikel een leuke inwijding in de wereld van de quanta :)

Het staat of valt met de vraag of dromen via classificatie te plaatsen zijn als visuele voorstellingen van zekere fysieke processen die eigen zijn aan de mens tijdens het rondwaren in de droomwereld, het manifold, en daarmee een specifieke verbinding tonen. Dat zou met hersenscans en andere monitoren van fysieke hoedanigheden kunnen worden aangetoond, en met navraag van de eventuele droombeleving.
Ness's avatar
| #254579 | 17-09-2016 21:07 | Ness
De vraag is dus: is er een omgeving, een ruimte, een iets aan te wijzen waarin alle mensen hun bewustzijn en ook hun onbewustzijn, onderbewustzijn of automatische piloot delen, en waarin processen plaatsvinden die aan de basis van onze fysieke realiteit per mens én als soort liggen?

Mijns insziens voldoet de droomwereld aan deze eis. En if so, dan heeft dat hele vreemde consequenties. Want dan is er niet alleen contact tussen 2 of meer mensen mogelijk in de harde realiteit, maar ook in de droomwereld, en kunnen processen die in de droomwereld op gang zijn gekomen, zich fysiek of via het bewustzijn tegelijkertijd bij veel mensen manifesteren. Zo'n proces is momenteel aan de gang, dunkt me, in politieke zin.
Ness's avatar
| #254580 | 17-09-2016 23:01 | ouwe knar
In een dergelijk element moet je niet lukraak gaan snijden als je niet precies weet hoe een en ander in elkaar steekt.
Je zou het ook vanuit een ander gezichtspunt kunnen bekijken.
Op dit moment worden op zo'n grote schaal zoveel mensen/levende wezens willens en wetens beschadigd (lees oorlogen, geweld, ontworteling, vervuiling, leugens, straling) dat een ander soort realiteit steeds meer de overhand krijgt.

Zoiets als een kanker, waar cellen (mensen, overtuigingen, memes) hun specifieke functie verliezen, maar wat tegelijkertijd ook een laatste redmiddel van het lichaam schijnt te zijn.

Waar, verrassing, ook virussen en bacteriën (in het lichaam maar ook tussen lichamen) een rol schijnen te spelen. Soms positief, maar nog steeds veel te weinig begrepen. Iets met extra informatie dragers en enzymen ofzo.

Fractal dingetjes...
ouwe knar's avatar
| #254582 | 18-09-2016 05:46 | Ness
Ik veronderstel (vrees) dat iedereen een tik meekrijgt van wat een enkeling overkomt. Een signaal, een onbewust weten, een kleine rilling langs de rug. Maar dat signaal wordt vele malen versterkt als het hele grote groepen betreft. Dan krijgt de rest van de mensheid ook de zenuwen. Want bewustzijn wordt 'gedeeld'. Emoties ook.

Dan verschuiven de vaste patronen, dan verandert er iets aan het stramien van de werkelijkheid zoals de mensheid die collectief en per persoon ervaart omdat grote delen van de verzameling mensen aangetast worden en van perspectief veranderen. Zo ontstaan verschuivingen in stemmingen, moraal, emoties, inzichten. Door iedereen gedeelde gevoelens of veranderingen in het bewustzijn. Maar nog in een pré-stadium, dus onberedeneerd. De periode van verlichting in de 19e eeuw kan als voorbeeld dienen voor grofweg de verzameling West-Europeanen. Die verlichting zit nu in het pakket dat je bij geboorte krijgt aangereikt.

Grappig is dat de media stemmingen probeert te leiden, of zelfs kunstmatig op te wekken met leugens, weglatingen en verdraaiingen. Maar die fratsen hebben maar een kort bereik, ebben snel weg. De oorsprong van de stemming ligt dieper en de gegeven uitleg klopt niet of niet helemaal, dat voelt men aan. En iedereen wordt steeds bozer.

Het leidinggeven van de media wordt direkt herkent als 'policor' en leugens gaan hoe dan ook, vaak door toeval, voor de bijl. Het is een trend. De nieuwe media zijn een voortvloeisel en uiting van die trend. De dood van de oude media is dat ook. Het internet heeft een gigantisch effect op de gebruikers ervan en in het verlengde, de gehele mensheid.

Maar zo'n verschuiving kan ook puur fysiek zijn, en tot uiting komen in genetisch materiaal, of epigenetisch per groepje of per element mens. Het gaat dan om verzamelingen in fysieke zin die aan verzamelingen mensen gekoppeld kunnen worden, en een achterbakse, ongeziene, quantum-achtige verbinding veronderstellen tussen die 2. (Die verbinding vereist een "ruimte" waarin die verbinding zich afspeelt. Een manifold voldoet. Maar die moet wel aangewezen kunnen worden, die moet bestáán (desnoods virtueel), die moet een ieder bekend zijn. Ik stel dat de droomwereld die manifold is.)

Neem bv 'de verzameling menselijke virussen' die iedereen deelt, en die genetisch materiaal zijn geworden van de gehele mensheid. Die kun je topologisch beschrijven via een manifold - en dat is een heel andere manier van omgaan met data, veel breder en veel effectiever. Op die manier kun je 'junk DNA' leren waarderen en interpreteren.
Ness's avatar
| #254583 | 18-09-2016 05:59 | Ness
"die genetisch materiaal zijn geworden" moet zijn: in sommige gevallen genetisch materiaal zijn geworden. En in andere gevallen een immuniteit geven, bijvoorbeeld, die collectief gedeeld kan worden via (epi)genetisch materiaal. En dat met dat junk DNA, da's een gok.
Ness's avatar
| #254590 | 18-09-2016 12:40 | Ness
Bij nader inzien is dat haakwerkje/manifoldje waarschijnlijk 2 D. Dat is aan de formule zelf direkt te zien maar de formule is me niet bekend.

Nog wat over tijd binnen een manifold, en dus ook binnen de droomwereld: tijd is een regelmatige rechtlijnige volgorde. Maar droomtijd is een heel ander soort tijd dan gewone tijd. In onze Eucli-ruimte ontstaat mét het begrip tijd ook het begrip oorzakelijkheid: je kunt namelijk de pijl niet omkeren. (neem een kopje dat van de tafel valt en breekt. Als je de volgorde omkeert wordt het verhaal zinloos. Eerst vallen dan breken, kan niet anders)

Maar die eis geldt niet of niet altijd voor een manifold. De pijl kan omgekeerd worden, de volgorde andersom doorlopen, causaliteit verliest betekenis. Tijd in dromen bestaat wel in de zin van een regelmatige vaste volgorde (opeenvolging van beelden en gebeurtenissen), maar grote delen van causaliteit zoals wij die normaal kennen zijn zoek. Tijd in dromen gaat met rare sprongetjes. "Ineens was ik daar".
Ness's avatar
| #254591 | 18-09-2016 12:49 | Ness
**Het begrip rechtlijnigheid is veel ruimer dan gedacht. Tijd in dromen is óók een 'rechtlijnige, regelmatige volgorde', en schrap dat 'vast' want die vastheid is niet te bepalen, sorry voor de slordigheden.
Ness's avatar
| #254594 | 18-09-2016 13:58 | Ness
Heheheh sorry maar tijd is een eigenschap, en een dimensie op zich; tijd is het direkte gevolg van 'regelmatige rechtlijnigheid in volgorde'. Maar kijk, in het nulpunt van de hele zwik, in jouw bewustzijn dus, kan de as van de tijd ronddraaien en ook de polen kunnen zodoende wisselen.

In de droom komt de volgorde je uitermate logisch voor, want in die wereld is er wel degelijk een oorzakelijkheid mee verbonden die je kent. Maar die is van een hele andere orde dan de normale, en past gedeeltelijk, per droom, maar niet geheel, en ook nog eens uitsluitend in precies 1 elementje van de gehele verzameling - een geheel dat je nooit in een 3-D Eucli-ruimte zult kunnen realiseren.

Probeer maar eens alle mensen ter wereld zodanig op te stellen dat je ze allemaal tegelijk kunt overzien. Veel succes. Dus droomtijd kan niet altijd vertaald worden naar de Eucli-ruimte vanuit causaal gezichtspunt. "Ineens was ik daar" is domweg niet mogelijk in normale 3D. Maar wel binnen de quantum-wereld, en ook binnen de droom.
Ness's avatar
| #254600 | 19-09-2016 13:17 | Ness
http://www.dailygalaxy.com/my_weblog/2016/08/-chinas-scientists-propose-a-quantum-brain-more-complex-than-a-galaxy-the-source-of-human-dominance-.html

Tralalalala
Er gaat heus een idee, een gedachte rond. In veel wetenschappelijke disciplines. Wiskundigen zijn modelmakertjes/ontwerpers. Alles moet langs hele strakke lijnen en heel grondig gedefinieerd lopen, want zodra een model met de praktijk in aanraking gaat het geheid wankelen. Hoe beter de basis des te minder kans op omvallen. (De Big Bang flikkert per jaar wel 6x om maar de theorie (de leugen) blijft met het nodige geweld gehandhaaft.)

Dus vanuit wiskundig perspectief moeten processen een ruimte hebben waarbinnen die processen zich af kunnen spelen. Die ruimte moet 100% gedefinieerd kunnen worden. Een manifold is een (rare) ruimte maar heeft als mazzeltje dat áls hij bestaat de ruimte 'stevig' beschreven kan worden. In dromenland in termen van licht en donker, alleen of samen, binnen of buiten, en er is volgorde in 'tijd', en menselijke interactie op ieder nivo binnen de gehele groep, waarvan een klein deel van de interacties vrijwel gelijktijdig bij iedereen optreden. Althans, dat is de stelling, een quantumbewustzijn van hele vreemde aard waar ieder mens aan deelneemt.

Maar als hetzelfde idee in de breinen van intuitief natuurkundigen en fysici terechtkomt krijg je een ander perspectief. Want zij zullen juist de processen binnen die (vermoedelijke) manifold gaan beschrijven, of ze nou beseffen dat zo'n ruimte met de legoblokjes van wiskunde kan worden aangelegd of niet. Bovenstaande link is daar een voorbeeld van.
Ness's avatar
| #254605 | 19-09-2016 16:39 | Ness
Nou ik toch weer bezig ben lol een samenvatting:

Een droom is een proces. Processen vinden plaats binnen een ruimte. Met de ruimte 'droomwereld' heeft in feite niemand moeite, want iedereen kent 'm, zij het subjectief. Iedere droom vindt plaats in een omgeving, en die is vrij simpel te karakteriseren.

Iedere droom kan geplaatst worden binnen de kaders: was je omgeving licht of donker; was je binnen of was je buiten; was je alleen of waren er een of meerdere personen aanwezig. Iedere droom valt in een combinatie van deze eigenschappen van de droomruimte; iedere droom is in deze termen uit te drukken.

De stelling is, dat iedere mens apart inderdaad een 'quantumbrein' heeft, dat zich op quantumbrein-nivo verstaat met de hele verzameling levende mensen op dat moment in de tijd. Met de hele mensheid dus. Ofwel, de droomwereld is de manifestatie van een eigenschap van de hele mensheid, en dient als (virtuele) reëele ruimte te worden beschouwd, in die zin dat zich 'daar' daadwerkelijk iets afspeelt. Hij bestaat, want hij heeft een fysieke basis (de mensheid), kaders en een 'tijd' die oorzakelijk droomverband weergeeft in logische, rechtlijnige volgorde. Dat bij elkaar zijn precies de eisen voor een manifold.

En wat dat donor-slachthuisgedoe betreft, men is bezig de definitie van 'dood' te vervangen door de definitie van 'hersendood'. Op die wijze kunnen comateuze patienten, die jarenlang verzorging nodig hebben en vaak geheel verkreukeld uit de coma ontwaken als zij ontwaken, voorkomen worden of het bouwpakketje goed gebruikt.

Goed, het is een afweging die ook in het belang van de comateuze persoon is. Maar om de lichamen van deze ongelukkigen dan te claimen en er in te gaan snijden, wat wellicht neerkomt op marteling, dat is een stap te ver.
http://www.visionair.nl/ideeen/comapatienten-leven-niet-meer-zeker-door-nieuwe-wet/

De definitie van dood is geen kwestie van de concensus van een groep belanghebbenden, waarbij oa ook winst meespeelt. De definitie van dood gaat ons allen aan. Hersendood is niet goed genoeg en mag geen substituut worden voor het begrip 'dood', ook niet op de gluiperige manier van D'66. Niemand weet vooralsnog wat het bewustzijn van de comateuze persoon uitspookt.
Ness's avatar
| #254610 | 19-09-2016 18:47 | Ness
Als het lichaam het huis is van het bewustzijn, het eigendom, het domein, in allerlei geziene en niet-geziene opzichten, mag men dat huis niet 'leeg' verklaren en leegroven bij hersendood alleen of die hersendood aanvoeren als voornaamste reden, dus in geval het bewustzijn in deze wereld afwezig is. Coma is een vorm van slaap die alleen optreedt na hevig trauma. Er is duidelijk iets behoorlijk stuk anders zou de coma niet bestaan.

Het huis, het lichaam mag m.i wel onbewoonbaar verklaard worden, maar daarvoor moeten zeer afdoende bewijzen worden opgevoerd. En dat moet dan in het bijzijn van de patient worden gedaan. Want je weet maar nooit. Straks blijkt nog dat de patient de inventarisatie van zijn onderdelen bewust meemaakt op enigerlei wijze, en tevens de levering! En de familie moet het helemaal eens zijn met het afbreken van eventuele lifesupport/voeding.
Ness's avatar
aanmelden / inloggen