Altijd heb ik mij al verbaasd over het feit hoe het kan dat Fidel Alejandro Castro Ruz (en zijn broer Raúl) zo lang in het zadel kunen blijven zitten. In andere Latijns- Amerikaanse landen faalt het ene na het andere socialistische regime en komen er (met behulp van de CIA) rechtse imperialistische dictators voor in de plaats.

Over wie hebben we het eigenlijk? Van wikipedia:
Fidel Castro werd geboren in de Cubaanse provincie Oriente, tegenwoordig onderdeel van de provincie Holguín, op een suikerplantage als zoon van een welgestelde boer.
Hij was het derde kind van Ángel Castro y Argiz, een Spaanse immigrant die door hard werken rijkdom in de suikerindustrie had verworven en Lina Ruz González, een bediende. Hij heeft twee broers, Ramón en Raúl en drie zusters: Angela, Juanita en Emma.
Hij kreeg zijn opleiding aan jezuïetenscholen, waaronder het Colegio Belen in Havana. In 1945 ging hij rechten studeren aan de universiteit van Havana, waar hij in 1950 afstudeerde.
Tussen 1950 en 1952 werkte hij op een klein advocatenkantoor. Het was zijn bedoeling om voor de Partido Ortodoxo, die sociale hervormingen nastreefde, mee te doen aan de parlementsverkiezingen van 1952, maar die werden afgelast na de geslaagde staatsgreep van generaal Fulgencio Batista tegen de regering van Carlos Prío Socarrás. Castro daagde Batista voor de rechter vanwege schending van de grondwet, maar dit liep op niets uit.

Fidel Castro is dus een zoon van een rijk grootgrondbezitter en Spaanse immigrant en kreeg een opleiding aan een jezuïetencollege zowel basisschool als middelbare school als universiteit:
http://www.whale.to/c/fidel_castro.html
Fidel Castro attended three Jesuit institutions. College Lasalle and Colegio Dolores. "Colegio" in Spanish is a high school or junior college. He then attended a Jesuit university for "preparatory" studies--obviously, what we would call a "general studies" program--at Colegio Belen.† I say, "general studies," because, after he matriculated from there, he went to law school.

Op zich apart.

Er gaan tevens geruchten Fidel geen gemakkelijke leerling was:

http://www.notablebiographies.com
Ondertussen toonde hij weinig interesse in socializen. In 1945 trad Castro law school bij de Universiteit van Havana, waar student activisme, geweld en bende gevechten voorkwamen. Castro sloot zich aan bij de activisten en een van de bendes, die aan de Unión Insurreccional Partido Aprista is gekoppeld. Hoewel de politie hem voor de moord van een rivaliserende studentenleider en andere gewelddadige acties verdacht, was niets bewezen. Castro ontwikkelde een reputatie voor zijn persoonlijke ambitie en spreken in het openbaar vermogen, maar hij werd nooit een bekende studentenleider. Bij verschillende gelegenheden werd hij verslagen in student verkiezingen.

http://www.whale.to
Moreover, it seems that the Jesuit's efforts in nurturing the monster were not by mistake, but by design. Argentinean journalist Alfredo Muñoz Unsaín, for many years Havana's correspondent for France Press, tells a quite revealing story. Father Padre Arrupe visited Cuba in the early 1980s, and Muñoz Unsaín had the opportunity of talking to him on several occasions. In one of them, recalls the reporter, the Black Pope gave him the classic Jesuit spiel, ending by telling that he was very pleased with the work of the Jesuits in Latin America, particularly of the many important disciples they have developed who later reached prominent positions in all walks of life. "Well, I guess you are not proud of all of them," retorted Unsaín, and added, "Don't forget that Fidel Castro was one of your disciples." To what Arrupe answered, in the classic Jesuit way, by using a question to answer another one, "And what makes you think we are not proud of Fidel Castro?"

Fidel met zijn baas wijlen Andrew Willoughby Ninian Marty: Grootmeester en Prins in de Orde van Malta.

De revolutie. Gesponsord door de CIA?
http://www.amigospais-guaracabuya.org/oagsg022.php
Something that attracted the attention of the Soviets was the American haste to recognize Castro's government after Batista's escape on January 1, 1959. This haste was not only surprising to the Soviets, but also to some American diplomats. According to Ambassador Smith, the U.S. were very hasty in its recognition of the Castro government. Usually the U.S. withholds recognition from a new government until it is formally established and operating. Normally, the U.S. does not want to be among the first nor among the last to recognize a new government. The U.S. usually waits until assurances are given that the new government will honor its international obligations. In Latin America it was the custom for the U.S. to wait until several Latin American countries had recognized the new government. However, in January 7, 1979, just six days after former President Batista fled from Cuba and one day before Fidel Castro arrived in Havana, the U.S. officially recognized the Castro government.25
Soviet suspicion was also aroused by the CIA's behavior toward Castro. In his well read column Drew Pearson revealed, on May 23, 1961, that persistent rumors in the diplomatic corps indicated that the CIA had been helping to put Castro in power for years. The rumors had further stated that the CIA agents, in their efforts to get rid of President Batista, had supplied arms and ammunitions to Castro during his guerrilla war in the mountains.
There are more reasons to believe that the CIA, in fact, delivered weapons to Fidel. When he was in the Sierra Maestra fighting Batista's troops. Castro received some weapons delivered by the International Armaments Corporation, the company that sent weapons to Guatemala, under the CIA's orders, to overthrow Jacobo Arbenz's government, and also because the Company was organized by Samuel Cummings, a former CIA operative.26 Also, there is evidence, that between October 1957 and the middle of 1958, the CIA gave no less than fifty thousand dollars to Castro's men in Santiago de Cuba.

Het onderstaande komt van een wat onbetrouwbare bron maar is het vermelden wel waard:
http://www.godlikeproductions.com
During the revolution, Castro’s headquarters was Havana’s Hilton Hotel, remembering that Knight of Malta Barron Hilton owned that hotel. Pope Paul VI, with his Black Pope Pedro Arrupe, was the power behind Castro for which reason we understand why Castro was openly backed by the CIA and openly opposed by the KGB before the revolution. (The USSR had been controlled by the Black Pope since the success of the Bolshevik Revolution in 1920, aided by President Warren Harding for the tune of $60 million worth of food and other supplies. Rome pretended to oppose Soviet Communism so as to deceive the anti-communist West while the intelligence agencies “on both sides” secretly worked together.) After the revolution, the KGB openly backed Castro while the CIA secretly backed him, yet both the CIA and KGB worked together during the entire Cold War, another hoax put upon the peoples of the West.

De mysterieuze dood van Camilo Cienfuegos
Camilo_Cienfuegos


Camilo Cienfuegos Gorriarán (Havana, 6 februari 1932 - tussen Camagüey en Havana, 28 oktober 1959) was een Cubaans revolutionair.
Cienfuegos was actief in illegale activiteiten tegen de Cubaanse dictator Fulgencio Batista en speelde een belangrijke rol in de Cubaanse Revolutie. Hij was een van de vier belangrijkste figuren in deze revolutie, samen met Fidel Castro, Raúl Castro en Che Guevara.
Hoewel Cienfuegos in de rest van de wereld niet zo bekend is als de andere Cubaanse revolutionairen wordt hij nog steeds door de Cubaanse bevolking vereerd. Zijn sterfdag is een nationale feestdag waarop Cubaanse kinderen een bloem in de Caribische zee werpen met de spreuk "Una flor para Camilo" (een bloem voor Camilo).
Minder dan een jaar na de overwinning op 28 oktober 1959 is Cienfuegos , onder volgens sommigen verdachte omstandigheden, verdwenen tijdens een cessna vlucht in slecht weer tussen Camagüey en Havana. Zijn vliegtuigje werd ondanks een snel opgezette reddingsactie nooit teruggevonden.
Met name Cubaanse bannelingen in de Verenigde Staten beweren dat het vliegtuigje van Cienfuegos is neergeschoten door de Cubaanse luchtmacht in opdracht van Castro en dat het weer tijdens zijn vlucht helemaal niet slecht was zoals wordt beweerd door de Cubaanse autoriteiten.
Fidel Castro heeft deze beschuldigingen altijd met kracht van de hand gewezen.
Volgens veel historici is de meest waarschijnlijke oorzaak van zijn dood een ongeval.

Van socialisme naar communisme
Nadat Fidel aan de macht kwam in 1959 werd het regime steeds communistischer. Interessant in deze is het verhaal van Huber Matos.
Huber Matos


Huber Matos Benítez (born November 26, 1918) was a Cuban revolutionary who assisted Fidel Castro, Che Guevara and members of the 26th of July Movement in successfully overthrowing the dictatorship of Fulgencio Batista as part of the Cuban Revolution.
He had opposed Batista since the general's effective coup in 1952, which he regarded as unconstitutional, but became increasingly critical of the movement's shift towards Marxist principles, and closening ties with leaders of the Communist Party of Cuba. Convicted of "treason and sedition" by the new Castro regime, he would spend 20 years in prison (1959–1979) before being released in 1979. He currently resides in Miami, Florida and continues to speak out against the Cuban government.

De relatie met Che Guevara: de verrader van?
Independent
Latinamericastudies
http://www.laht.com
Volkskrant



Er doen al lange tijd geruchten dat de relatie tussen Castro en Guevara niet geweldig was maar dit wordt nu bevestigd door gepensioneerd kolonel Dariel Alarcon Ramirez alias Benigno :

Onder de nom de guerre Benigno werd Dariel Alarcón Ramírez de verpersoonlijking van de Nieuwe Mens en de Heroïsche Guerrillastrijder. Hij streed zij aan zij met Che Guevara op bijna al zijn missies in Afrika en Latijns Amerika. Benigno overleefde als een van de weinige Cubanen Che's Boliviaanse fiasco en leidde in Cuba 2500 guerrillastrijders voor Afrika, Azië, het Midden-Oosten en Latijns Amerika op. Hij bereidde in 1969 met een geheime missie namens Castro een staatsgreep van linkse militairen in Peru voor, leidde de veiligheidsdienst van Castro en was directeur van alle Cubaanse gevangenissen. In juni 1993 ging Benigno (56) met pensioen. Twee jaar later vluchtte hij naar Frankrijk, waar hij eindelijk een boekje open durfde te doen over het systeem dat hij - tot zijn grote schaamte, maar uit puur lijfsbehoud - zo lang had helpen consolideren.

The book, Vie et Mort de la Revolution Cubaine (Life and Death of the Cuban Revolution), written by Benigno, the nom de guerre of Colonel Dariel Alarcon Ramirez, has caused shock in Latin America.
The nearly 70-year-old former guerrillas said that Cienfuegos and Che "overshadowed Fidel" and that there were differences within the group of leaders.
"Cienfuegos died in a mysterious accident and I was with Guevara in the Congo when Fidel made public a letter in which Che renounced any (government) post and Cuban nationality. Che began to kick the radio, shouting: 'Look at where the cult of personality leads,'" Benigno said.
When they returned to Havana, Castro proposed that they go fight in Bolivia after guaranteeing them the support of the communists there, coverage by secret agents and the training of new guerrilla columns, but when they arrived "we discovered that the Bolivian Communist Party didn't support us maybe on Moscow's order."

Che ergerde zich kapot aan de groeiende invloed van de Moskouse adviseurs in Havana en vertrouwde het vermeende altruïsme van de Sovjet-Unie niet. Castro achtte steun van Moskou noodzakelijk om zijn revolutie te kunnen voortzetten.

De excecutie van generaal Ochoa:
Ochoa

Arnaldo Ochoa Sánchez (Havana, 1930 - aldaar, 12 juli 1989) was een Cubaans generaal die in 1989 geëxecuteerd werd.
Ochoa werd geboren in de Cubaanse hoofdstad Havana in een boerengezin. Hij sloot zich reeds in maart 1953 aan bij Fidel Castro's guerrillaleger dat tegen het regime van dictator Fulgencio Batista streed. Hij speelde een hoofdrol bij de verovering van Santa Clara en sloot vriendschap met Fidel Castro's broer, Raúl Castro. In 1960 werd hij commandant van het Centrale Leger.
Sinds zijn executie doen speculaties de ronde over de ware reden voor zijn executie. Meest logische reden is de populariteit die Ochoa genoot in het Kremlin en binnen het Sovjetleger. Castro, die niet meedeed aan de perestrojka en glasnost zoals in de meeste communistische staten van die dagen, was mogelijk bevreesd dat Ochoa actief, dan wel niet-actief gesteund door de USSR, aan de macht zou komen via een militaire staatsgreep en dat hij soortgelijke hervormingen zou doorvoeren zoals in de Sovjet-Unie.

Conclusie
Bij elkaar opgeteld lijkt het erop dat Fidel Castro ''controlled opposition'' is (en daarmee ook de met hem samenwerkende overige Zuid-Amerkaanse socialistische regimes).
In ieder geval heeft de man genoeg duistere kanten.