De economie - een tussenstand
Storm op komst
De dot.com bust tijden lijken weer volop aanwezig te zijn. Het ene na het andere slechte economische bericht bereikt ons. Een kleine update.
Wereldeconomie
De wereldeconomie laat vertraging zien. Niet alleen de VS kampt met economische teruggang, ook landen als Canada en Japan gaan richting recessie. In Europa spreekt Trichet, het hoofd van de Europese Centrale Bank, ook over ‘zwakke groei’ van de economie in de Eurozone, hetgeen ook in de kranten de hoofdtoon begint te vormen.
De leningenmachine stokt, de test lijkt toch echt te gaan komen. Degenen met de ogen op de prijs, zien het komen. De kredietmarkt gaat steeds verder op slot, totdat de deur in één keer dichtslaat met een knal.
De doomsayers gaan gelijk krijgen na al die jaren waarschuwen. Deflatie is hier.
Fannie en Freddie
Fannie en Freddie, ooit bedacht om huiseigendom ‘goedkoper’ te maken voor de Amerikanen. Een onderzoek wijst uit dat het effect van de creatie van deze entiteiten een lagere hypotheekrente in de markt van maar liefst 0.04 tot 0.12% is geweest. De rest is kennelijk in de zakken van aandeelhouders en bestuurders gegaan.
Net even na de ‘bail-out’ van deze bedrijven is er dan een flink tegenvallend verliescijfer van Fannie Mae. 2,3 miljard dollar verlies, ongeveer 4x zoveel als analisten voorspelden. Mensen die iets verder rekenen dan alleen de persberichten, zien bij Fannie Mae een negatieve waarde voor de gewone aandelen, en een leverage (kapitaal versus bezittingen) van 1 op 72. Dat zou inhouden dat bij een verlies aan waarde van de bezittingen van slechts 1,4%, Fannie Mae alweer technisch insolvent zou zijn. Waar was die verdomde toezichthouder nou al die jaren….?
Inmiddels is de vraag in hoeverre Fannie en Freddie nog normaal (kunnen) opereren, gezien het bericht dat Fannie bepaalde leningen in de sector New York niet meer zal kopen. Krijgt men het niet meer voor elkaar omdat de kredietmarkten een signaal geven dat het over is met deze giganten?
Andere bedrijven
AIG is kennelijk geen mooie appel meer, want naast de resultaten laten de kredietmarkten een zeer hoge spread zien. Een teken dat de markt denkt dat de risico's bij AIG hoog zijn.
Een ding om zeer goed voor ogen te houden midden in deze storm is dat het allemaal via het volgende principe loopt:
De strategie van de overheid is om tijd te rekken. Dat is het altijd. Tijd geeft de overheid de mogelijkheid om langzaam welvaart van de armen en middenklasse af te romen en te herverdelen richting de rijken die het financiële systeem bezitten
Je zou toch denken dat de PvdA daar wel een slagzin voor kan maken voor het verkiezingsprogram ;)
Iemand vraagt zich af of nu ook in de UK het shorten aan banden wordt gelegd (overigens totaal zinloos).
Ondertussen gaat de rot gewoon door. Inmiddels zou in totaal al 500 miljard dollar zijn afgeschreven bij de banken. Verlichte geesten denken dat we niet stoppen met deze crisis totdat de 2 biljoen dollar (2.000 miljard dollar) is bereikt.
Deals moeten gedaan worden, koste wat kost
Een nieuwe loot aan de boom van opmerkelijke zaken vormt de ‘drive’ van banken om transacties plaats te laten vinden waarbij risico’s achterblijven bij de bank die de transactie verricht. De deals moeten koste wat kost gedaan worden, er moet persé een transactie plaatsvinden.
Een voorbeeld daarvan vormt de recente verkoop van een portefeuille CDO’s door Merrill Lynch voor 22,5 cent per dollar, althans, dat vermelde de officiële berichten. In werkelijkheid kreeg Merrill 5,5 cent per dollar. De rest werd door Merrill zelf gefinancierd voor de koper. Merrill moet maar afwachten of ze die lening ooit terug gaan zien om tot een opbrengst van 22,5 cent per dollar te komen. Het risico van verdere waardedaling is dus voor Merrill in deze transactie.
De problemen blijven zich maar opstapelen voor de economie. De oorlog in de Kaukasus lijkt daarmee een welkome afleiding voor de hoge heren.
De dot.com bust tijden lijken weer volop aanwezig te zijn. Het ene na het andere slechte economische bericht bereikt ons. Een kleine update.
Wereldeconomie
De wereldeconomie laat vertraging zien. Niet alleen de VS kampt met economische teruggang, ook landen als Canada en Japan gaan richting recessie. In Europa spreekt Trichet, het hoofd van de Europese Centrale Bank, ook over ‘zwakke groei’ van de economie in de Eurozone, hetgeen ook in de kranten de hoofdtoon begint te vormen.
De leningenmachine stokt, de test lijkt toch echt te gaan komen. Degenen met de ogen op de prijs, zien het komen. De kredietmarkt gaat steeds verder op slot, totdat de deur in één keer dichtslaat met een knal.
Folks, this isn't bad, its a full-on meltdown, China Syndrome style.
De doomsayers gaan gelijk krijgen na al die jaren waarschuwen. Deflatie is hier.
Fannie en Freddie
Fannie en Freddie, ooit bedacht om huiseigendom ‘goedkoper’ te maken voor de Amerikanen. Een onderzoek wijst uit dat het effect van de creatie van deze entiteiten een lagere hypotheekrente in de markt van maar liefst 0.04 tot 0.12% is geweest. De rest is kennelijk in de zakken van aandeelhouders en bestuurders gegaan.
Net even na de ‘bail-out’ van deze bedrijven is er dan een flink tegenvallend verliescijfer van Fannie Mae. 2,3 miljard dollar verlies, ongeveer 4x zoveel als analisten voorspelden. Mensen die iets verder rekenen dan alleen de persberichten, zien bij Fannie Mae een negatieve waarde voor de gewone aandelen, en een leverage (kapitaal versus bezittingen) van 1 op 72. Dat zou inhouden dat bij een verlies aan waarde van de bezittingen van slechts 1,4%, Fannie Mae alweer technisch insolvent zou zijn. Waar was die verdomde toezichthouder nou al die jaren….?
Inmiddels is de vraag in hoeverre Fannie en Freddie nog normaal (kunnen) opereren, gezien het bericht dat Fannie bepaalde leningen in de sector New York niet meer zal kopen. Krijgt men het niet meer voor elkaar omdat de kredietmarkten een signaal geven dat het over is met deze giganten?
Andere bedrijven
AIG is kennelijk geen mooie appel meer, want naast de resultaten laten de kredietmarkten een zeer hoge spread zien. Een teken dat de markt denkt dat de risico's bij AIG hoog zijn.
Een ding om zeer goed voor ogen te houden midden in deze storm is dat het allemaal via het volgende principe loopt:
The government’s strategy is to buy time. It always is. Time allows it to slowly drain wealth from the poor/middle class and re-distribute it to the rich who own the financial system.
De strategie van de overheid is om tijd te rekken. Dat is het altijd. Tijd geeft de overheid de mogelijkheid om langzaam welvaart van de armen en middenklasse af te romen en te herverdelen richting de rijken die het financiële systeem bezitten
Je zou toch denken dat de PvdA daar wel een slagzin voor kan maken voor het verkiezingsprogram ;)
Iemand vraagt zich af of nu ook in de UK het shorten aan banden wordt gelegd (overigens totaal zinloos).
Ondertussen gaat de rot gewoon door. Inmiddels zou in totaal al 500 miljard dollar zijn afgeschreven bij de banken. Verlichte geesten denken dat we niet stoppen met deze crisis totdat de 2 biljoen dollar (2.000 miljard dollar) is bereikt.
Deals moeten gedaan worden, koste wat kost
Een nieuwe loot aan de boom van opmerkelijke zaken vormt de ‘drive’ van banken om transacties plaats te laten vinden waarbij risico’s achterblijven bij de bank die de transactie verricht. De deals moeten koste wat kost gedaan worden, er moet persé een transactie plaatsvinden.
Een voorbeeld daarvan vormt de recente verkoop van een portefeuille CDO’s door Merrill Lynch voor 22,5 cent per dollar, althans, dat vermelde de officiële berichten. In werkelijkheid kreeg Merrill 5,5 cent per dollar. De rest werd door Merrill zelf gefinancierd voor de koper. Merrill moet maar afwachten of ze die lening ooit terug gaan zien om tot een opbrengst van 22,5 cent per dollar te komen. Het risico van verdere waardedaling is dus voor Merrill in deze transactie.
De problemen blijven zich maar opstapelen voor de economie. De oorlog in de Kaukasus lijkt daarmee een welkome afleiding voor de hoge heren.
