De Georgische-Russische oorlog en het machtsevenwicht
De Russische inval in Georgië heeft het machtsevenwicht niet veranderd in Eurazië. Het heeft simpelweg aangekondigd dat machtsevenwicht reeds verschoven was. De Verenigde Staten zit tot zijn nek in de oorlogen in Irak en Afghanistan, alsmede het potentieel conflict met Iran en een destabiliserende situatie in Pakistan.
Het heeft geen strategische grondtroepen in reserve en is niet in staat om in te grijpen in de voormalige Russische periferie. Dit, zoals wij hebben aangevoerd, heeft de deur geopend voor de Russen om hun invloed in de voormalige Sovjetsfeer weer te laten gelden.
Moskou hoefde zich geen zorgen te maken over een mogelijke reactie van de Verenigde Staten of Europa, vandaar dat de invasie het machtsevenwicht niet heeft verschoven. Het machtsevenwicht was al verschoven en het was aan de Russen wanneer dit publiek te maken. Dat deden ze op 8 augustus.
Laten we eenvoudig beginnen met terug te kijken naar de afgelopen dagen.
In de nacht van donderdag 7 augustus reden troepen van de Republiek Georgië over de grens van Zuid-Ossetië een separatistische regio van Georgië dat heeft gefunctioneerd als een onafhankelijke entiteit sinds de val van de Sovjet-Unie. De troepen trokken op naar de hoofdstad, Tskhinvali, dat dicht bij de grens ligt. De Georgische troepen liepen zich vast tijdens een poging om de stad in te nemen. Ondanks zware gevechten hebben zij nooit de stad volledig in handen gekregen, noch de rest van Zuid-Ossetië.
Op de ochtend van 8 augustus, drongen Russische troepen Zuid-Ossetië binnen met behulp van gepantserde en gemotoriseerde infanterietroepen samen met luchtaanvallen. Zuid-Ossetië was informeel aangesloten bij Rusland en Rusland heeft gehandeld om te voorkomen dat de regio's door Georgië opgeslokt zouden worden. Gezien de snelheid waarmee de Russen reageerden - binnen enkele uren na de Georgische aanval – hebben de Russen de Georgische aanval verwacht en waren zelf op hun vertrekpunten. De tegenaanval was zorgvuldig gepland en kundig uitgevoerd en in de volgende 48 uur slaagde de Russen erin de hoofdmacht van het Georgische leger te verslaan en tot terugtrekken te dwingen. Op zondag 10 augustus, hadden de Russen hun positie in Zuid-Ossetië geconsolideerd.
Op maandag hebben de Russen hun offensief in Georgië behoorlijk uitgebreid, aanvallend over twee assen. Een daarvan was vanuit het zuiden van Zuid-Ossetië tegen de Georgische stad Gori. De andere opmars was uit Abchazië, een andere separatistische regio van Georgië aangesloten bij de Russen. Deze opmars was bedoeld om de weg tussen de Georgische hoofdstad Tbilisi en de havens af te snijden. Op dit tijdstip, hadden de Russen de militaire vliegvelden op Marneuli en Vaziani gebombardeerd en leken radars te hebben uitgeschakeld op de internationale luchthaven in Tbilisi. Deze opmarsen brachten Russische troepen binnen 40 mijl van de Georgische hoofdstad, ondertussen het van buitenaf versterken en herbevoorraden van de Georgische strijdkrachten buitengewoon moeilijk makend zou iemand dat willen ondernemen.
Het heeft geen strategische grondtroepen in reserve en is niet in staat om in te grijpen in de voormalige Russische periferie. Dit, zoals wij hebben aangevoerd, heeft de deur geopend voor de Russen om hun invloed in de voormalige Sovjetsfeer weer te laten gelden.
Moskou hoefde zich geen zorgen te maken over een mogelijke reactie van de Verenigde Staten of Europa, vandaar dat de invasie het machtsevenwicht niet heeft verschoven. Het machtsevenwicht was al verschoven en het was aan de Russen wanneer dit publiek te maken. Dat deden ze op 8 augustus.
Laten we eenvoudig beginnen met terug te kijken naar de afgelopen dagen.
In de nacht van donderdag 7 augustus reden troepen van de Republiek Georgië over de grens van Zuid-Ossetië een separatistische regio van Georgië dat heeft gefunctioneerd als een onafhankelijke entiteit sinds de val van de Sovjet-Unie. De troepen trokken op naar de hoofdstad, Tskhinvali, dat dicht bij de grens ligt. De Georgische troepen liepen zich vast tijdens een poging om de stad in te nemen. Ondanks zware gevechten hebben zij nooit de stad volledig in handen gekregen, noch de rest van Zuid-Ossetië.
Op de ochtend van 8 augustus, drongen Russische troepen Zuid-Ossetië binnen met behulp van gepantserde en gemotoriseerde infanterietroepen samen met luchtaanvallen. Zuid-Ossetië was informeel aangesloten bij Rusland en Rusland heeft gehandeld om te voorkomen dat de regio's door Georgië opgeslokt zouden worden. Gezien de snelheid waarmee de Russen reageerden - binnen enkele uren na de Georgische aanval – hebben de Russen de Georgische aanval verwacht en waren zelf op hun vertrekpunten. De tegenaanval was zorgvuldig gepland en kundig uitgevoerd en in de volgende 48 uur slaagde de Russen erin de hoofdmacht van het Georgische leger te verslaan en tot terugtrekken te dwingen. Op zondag 10 augustus, hadden de Russen hun positie in Zuid-Ossetië geconsolideerd.
Op maandag hebben de Russen hun offensief in Georgië behoorlijk uitgebreid, aanvallend over twee assen. Een daarvan was vanuit het zuiden van Zuid-Ossetië tegen de Georgische stad Gori. De andere opmars was uit Abchazië, een andere separatistische regio van Georgië aangesloten bij de Russen. Deze opmars was bedoeld om de weg tussen de Georgische hoofdstad Tbilisi en de havens af te snijden. Op dit tijdstip, hadden de Russen de militaire vliegvelden op Marneuli en Vaziani gebombardeerd en leken radars te hebben uitgeschakeld op de internationale luchthaven in Tbilisi. Deze opmarsen brachten Russische troepen binnen 40 mijl van de Georgische hoofdstad, ondertussen het van buitenaf versterken en herbevoorraden van de Georgische strijdkrachten buitengewoon moeilijk makend zou iemand dat willen ondernemen.
