In het British Medical Journal (BMJ) schrijft Ray Moynihan dat farmaceutische bedrijven zich schuldig hebben gemaakt aan ten onrechte de indruk wekken dat "hypoactieve seksuele begeerte stoornis" wijdverbreid was.

Mr. Moynihan, een verslaggever en docent aan de Universiteit van Newcastle in Australië, zei dat bedrijven onderzoeken financierden om te suggereren dat het probleem grote aantallen vrouwen treft en ook een voorsprong namen in het "onderwijzen" daarover aan professionals en publiek.

Als voorbeeld zei hij dat een door Pfizer gefinancierde cursus voor Amerikaanse artsen claimt dat tot 63% van de vrouwen seksuele disfunctie had en verder ging met te suggereren testosteron en Viagra als een behandeling te geven. Maar hij zei dat onderzoeken later toonden dat het gebruik van Viagra voor een dergelijk doel geen effect had.

Mr. Moynihan zei dat in vergelijking met wetenschappelijke onderzoeken over de prevalentie van de aandoening, uitgevoerd zonder financiering door de industrie, men zich kon afvragen of de aandoening wijdverbreid was.

Hij waarschuwde: "De farmaceutische industrie toont geen tekenen voor afschaffing van plannen om aan de onvervulde behoefte tegemoet te komen die het heeft geholpen te verzinnen”.

Echter, in een begeleidend redactioneel commentaar zei Dr Sandy Goldbeck-Wood, een in Londen gevestigde specialist in psychoseksuele geneeskunde, "Zijn argument dat vrouwelijke seksuele disfunctie een ziekte is die door artsen onder invloed van farmaceutische bedrijven geconstrueerd is zal falen clinici te overtuigen die vrouwen met seksuele disfunctie zien, of hun patiënten".

Zij voegde hieraan toe: "Geconfronteerd met een vrouw in tranen wiens libido verdwenen is en die doodsbang is haar partner te verliezen kunnen artsen een enorme druk voelen om een onmiddellijke, effectieve oplossing te bieden".

Door, Stephen Adams.