Demmink Vrijpleiten of Veroordelen (Deel II)
Vervolg van Deel I
Als Meijer c.s. (gedeeltelijk) hun zin krijgen zijn de gevolgen desastreus. De Groene vervolgt even later:
Onderzoekster prof. dr. Jacqueline de Savornin Lohman sprak in EO’s Tijdsein van een ‘balans die was doorgeslagen richting vrijheid en behoeften van volwassenen’. ‘Dit gaat ten koste van de bescherming van kinderen. Het is voor een kind van twaalf niet gemakkelijk om naar de politie te gaan, zeker niet als het zijn eigen lijf betreft. Ouders zullen het kind daarbij niet helpen, want die hebben meestal zelf boter op hun hoofd.’ Enkele rechercheurs en een officier van justitie die de gevaren van de wet in het tv-programma wilden toelichten, kregen van hogerhand echter een cameraverbod. Tweede-Kamerlid Marian Soutendijk van het CDA vroeg zich af of de wet wellicht niet alleen de seksuele vrijheid van minderjarigen onderling, maar ook die van pedofielen had vergroot.
Meijer, zo valt te lezen in de wikipedia pagina over hem, was niet geheimzinnig bezig. Hij vond het allemaal best, maar vond niet dat hij een pedosexueel was. Als beloning voor zijn verdiensten werd hij bij zijn afscheid als wethouder in april 2002 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en kreeg hij van de gemeente Rotterdam de Wolfert van Borselenpenning. Mooi is dat toch?
Terug naar Nick Davies. In een ander onderzoeks-reportage schrijft Davies (weer voor The Guardian)over het grootschalige (Europese) pedofielen netwerk en het bestaan van snuff-movies (waarin dus iemand [een kind in dit geval] echt vermoordt). Ook hier werkt de Nederlandse politie niet aan mee:
The few detectives in Europe and North America who specialise in the investigation of child abuse, invariably say the same thing about ’snuff movies’: they have often heard of them, sometimes pursued them but never found one. The videos remain one of the great unsolved mysteries of the burgeoning underworld of international sexual exploitation. The Bristol informant’s account was so hideous as to invite disbelief. It was clearly possible that the man was simply inventing the story in an attempt to curry favour with the detectives as they turned over the paedophile culture of the city. And yet, the detectives soon found themselves taking the story seriously, because they discovered that the allegation had been made before.
Not just once but repeatedly, evidence of one kind or another had come to the attention of police in England and Holland, indicating that, for their pleasure and their profit, some of the British paedophiles in Amsterdam had murdered boys in front of the camera. Some of the evidence had been pursued, sometimes with vigour. Some of it had been ignored. None of it had led to a murder charge. For a short while, the Bristol detectives thought they might be able finally to make some progress in tracking down the truth, but when two of them flew to Amsterdam in the autumn of 1998 to pass on their information to Dutch officers, they hit a wall. The Bristol informant had described the flat in Amsterdam where he had seen the video; he had named the owner of the flat who was, by implication, also the owner of the video; he had provided the name and job of the man who carried out the killing; he had described events on the video in grim detail; he had provided the rough age and the first name of the dead boy. The Dutch officers said it was not enough: without the full name of a victim, they would not begin an investigation.
Uiteraard, de politie moest een volledige naam van het slachtoffer hebben, want rechercheren is natuurlijk teveel gevraagd. Alle sarcasme terzijde, is het niet opzienbarend dat de openlijk homofiele Demmink als zeer machtig (en sinds 10 jaar oppermachtige Justitie baas) persoon altijd in verband werd gebracht met pedofilie? Volgens het NOS (na te lezen in de Lex Runderkamp archief) heeft Demmink persoonlijk aan Henk Krol (toenmalig hoofdredacteur van de Gaykrant) toegegeven niet naar de leeftijd van de knaapjes te vragen. Ja, als jurist weet je precies hoe je om de hete brei heen moet draaien.
NOS heeft het een en ander nog moeten rectificeren, maar dat alles leek puur juridisch gesteggel om de waarheid te kunnen verhullen. In 2003 zou Demmink in een auto met chauffeur bij het Eindhovense Anne Frank-plantsoen geweest zijn waar mannen seks hadden met soms hele jonge kinderen. Demmink heeft aan Vrij Nederland verklaard nooit een voet daar gezet te hebben. Dat kan juridisch kloppen. Iemand merkte op (ik weet niet meer waar) dat als Demmink in zijn auto bleef zitten en de schandknaap in de auto stapte dat dus de waarheid is. Maar het is niet de hele waarheid.
Meneer Demmink, u durft eindelijk iemand met een bodemprocedure voor de rechter te dagen. Het kan psychologische oorlog zijn, tijdrekking, of het is gewoon omdat u de waarheid boven tafel wilt hebben. Maar als dat zo is, waarom heeft u dan niet de mensen achter het boek “Demmink Doofpot” voor de rechter gedaagd? Sterker nog, waarom heeft u niet geeist dat er een grondig officieel onderzoek komt naar de hetze tegen uw persoon? Als hoogste baas van justitie weet u toch dat soms de aanval de beste verdediging is?
Vraag 2: Heeft Peter R. De Vries echt alles uitgezocht?
Als de welbekende misdaadverslaggever Peter R. De Vries iets heeft onderzocht, kan de rest van de mensheid rustig gaan slapen. Daar is iedereen het wel mee eens. Maar heeft Peter alles wel onderzocht? Hij stelt op twitter:
#Demmink Ik heb Demmink-zaak ook onderzocht. Maar tot op heden nooit enig betrouwbaar bewijs gezien. Dus nu zit ik ook in complot…
En dezelfde avond herhaalt hij de uitspraak op TV bij de programma De Wereld Draait Door. Ik zag zijn tweets voorbijschieten, en reageerde er ook op. Ik vond het wel een beetje huilerig, want niemand had hem concreet van complot-samenzwering beschuldigd. Zoals u van mij gewend bent laat ik de wetten der logica hier ook even op los. Volgens Peter R. De Vries is het een feit dat er geen bewijs is tegen Demmink. Hij heeft het immers allemaal al uitgezocht en niets kunnen vinden. De Vries heeft zich vaker met allerlei zaken beziggehouden waarvan geen hard of tastbaar bewijs is. Laten we bijvoorbeeld de zaak Nathalie Holloway nemen. Omdat er geen lijk is zou volgens de logica van de Vries dus ook geen moord zijn gepleegd.
Let op, het feit dat Joran van der Sloot wel als dader werd aangewezen was een gevolg van logische deductie, gebaseerd op verdachtmakingen die de ronde deden en verdenkingen – in dit geval ook door ‘s lands beste bekendste misdaadverslaggever. De Vries deduceerde zover dat hij het waard vond om geld en moeite te investeren in een “complot” om van der Sloot te laten bekennen. Dus eerst kwam de verdenking, toen pas de bekentenis. En ja, veel later pas de moord op een ander meisje door van der Sloot. De Vries kreeg gelijk, de logische deductie was vruchtbaar gebleken.
Wat betreft een van de hardste en meest feitelijke oproepen voor waarheidsvinding, het wel of niet reizen naar Turkije door Demmink, stelt onderzoeker Willem Dankbaar in een analyse/artikel op 9 oktober jl:
Let u ook op hoe Peter Demmink’s stelling verdedigt (vanaf minuut 7:00) dat hij sinds 1986 niet in Turkije is geweest, dus ook niet de Turkse jongens kan hebben misbruikt die aangifte tegen hem hebben gedaan. Peter vraagt zich kennelijk niet eens af of Demmink kan liegen. Dat trekt best een zware wissel op Peter’s intelligentie want ook hij weet dat Demmink van 1982 tot 2002 Directeur-generaal Internationale en Vreemdelingenzaken was. Het is zeer onwaarschijnlijk, in feite vrijwel onmogelijk, dat hij tijdens die functie niet in het land is geweest waaruit wij de meeste immigranten krijgen. Vervolgens oreert Peter dat het voor de “complotdenkers” al genoeg is om te bewijzen dat Demmink wel in Turkije is geweest, maar voor Peter niet. Zelfs dan zou Peter Demmink nog verdedigen. Welnu, dat is inderdaad genoeg, want dit bewijst dat Demmink heeft gelogen. Peter vraagt zich niet eens af waarom Demmink zou liegen dat hij niet in Turkije is geweest, als hij daar geen minderjarige jongens heeft misbruikt. En blijkbaar vindt Peter het ook niet vreemd dat Demmink het bewijs weigert te leveren dat hij niet in Turkije is geweest. Iets wat voor hem een peulenschil is door inzage te geven (bijvoorbeeld aan Peter) in de archieven van het reisburo van het ministerie. Maar die inzage wordt nu juist geweigerd door Demmink, in regelrechte strijd met de wet openbaar bestuur. Het is allemaal geen probleem voor Peter. Als iemand zegt dat hij onschuldig is dan gaat Peter hem niet verder op huid te zitten. Zo kennen we Peter toch ook van Joran van der Sloot of Reinier Smit?
Dat zijn dus wel een stel vragen aan het adres van de Vries.
Peter, heb je daadwerkelijk alles uitgezocht en ben je daadwerkelijk alle mogelijkheden nagegaan, zoals bijvoorbeeld geschetst door dhr Dankbaar? Bovendien, beste Peter, kun je misschien deze verhalen (1 en 2) ook even uitleggen. En waarom pas je hier geen logische deductie toe?
Vraag 3: Wie heeft gelekt inzake Zaak Pedo’s (Het Parool, 2007)?
Dit is een vraag dat ligt in het verlengde van de vorige vraag. Maar eerst een beetje achtergrond. Ik kreeg veel informatie binnen met betrekking tot de zogenaamde Rolodex-zaak. Ik zal daar niet veel verder op ingaan, maar op de desbetreffende wikipedia pagina was er een link naar een artikel van Het Parool, maar die bleek helaas niet meer te werken. Ook levert een zoekopdracht op het website van Het Parool niets op. Gelukkig is het nog wel te vinden bij OnderWereldBlog.nl. Het volgende valt er te lezen:
Een justitieel onderzoek naar de betrokkenheid van topambtenaren bij seksueel misbruik van minderjarige jongens is eind jaren negentig vermoedelijk op hoog niveau gesaboteerd. ??Politie en justitie hadden destijds serieuze verdenkingen tegen enkele prominente figuren, maar kregen niet de kans de ontucht diepgaand te onderzoeken. Op het moment dat het Openbaar Ministerie (OM) had besloten over te gaan tot het afluisteren van hun telefoons, verbraken de verdachten plotseling elk contact met elkaar. Dat zeggen bronnen die destijds nauw betrokken waren bij het gerechtelijk vooronderzoek. In de groep ontuchtplegers die politie en justitie op de korrel had, bevonden zich volgens hen onder anderen een toenmalig hoofdofficier van justitie, een topambtenaar van het ministerie van Justitie en een oud-hoogleraar uit Amsterdam, nu gepensioneerd. (“Zaak pedo’s strandt na lek”, Het Parool, 14 juni 2007.
Waarom bijt Peter R. de Vries zich niet in deze zaak? Waarom probeert hij collega-misdaadverslaggevers als dom en ongeinformeerd weg te zetten?
Ik wil iedereen bedanken die bijgedragen heeft aan de bronnen.
Indien nodig publicieren wij nog meer vragen in de loop van de komende weken. U kunt mij volgen op twitter: https://twitter.com/nealx1
Als Meijer c.s. (gedeeltelijk) hun zin krijgen zijn de gevolgen desastreus. De Groene vervolgt even later:
Onderzoekster prof. dr. Jacqueline de Savornin Lohman sprak in EO’s Tijdsein van een ‘balans die was doorgeslagen richting vrijheid en behoeften van volwassenen’. ‘Dit gaat ten koste van de bescherming van kinderen. Het is voor een kind van twaalf niet gemakkelijk om naar de politie te gaan, zeker niet als het zijn eigen lijf betreft. Ouders zullen het kind daarbij niet helpen, want die hebben meestal zelf boter op hun hoofd.’ Enkele rechercheurs en een officier van justitie die de gevaren van de wet in het tv-programma wilden toelichten, kregen van hogerhand echter een cameraverbod. Tweede-Kamerlid Marian Soutendijk van het CDA vroeg zich af of de wet wellicht niet alleen de seksuele vrijheid van minderjarigen onderling, maar ook die van pedofielen had vergroot.
Meijer, zo valt te lezen in de wikipedia pagina over hem, was niet geheimzinnig bezig. Hij vond het allemaal best, maar vond niet dat hij een pedosexueel was. Als beloning voor zijn verdiensten werd hij bij zijn afscheid als wethouder in april 2002 benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau en kreeg hij van de gemeente Rotterdam de Wolfert van Borselenpenning. Mooi is dat toch?
Terug naar Nick Davies. In een ander onderzoeks-reportage schrijft Davies (weer voor The Guardian)over het grootschalige (Europese) pedofielen netwerk en het bestaan van snuff-movies (waarin dus iemand [een kind in dit geval] echt vermoordt). Ook hier werkt de Nederlandse politie niet aan mee:
The few detectives in Europe and North America who specialise in the investigation of child abuse, invariably say the same thing about ’snuff movies’: they have often heard of them, sometimes pursued them but never found one. The videos remain one of the great unsolved mysteries of the burgeoning underworld of international sexual exploitation. The Bristol informant’s account was so hideous as to invite disbelief. It was clearly possible that the man was simply inventing the story in an attempt to curry favour with the detectives as they turned over the paedophile culture of the city. And yet, the detectives soon found themselves taking the story seriously, because they discovered that the allegation had been made before.
Not just once but repeatedly, evidence of one kind or another had come to the attention of police in England and Holland, indicating that, for their pleasure and their profit, some of the British paedophiles in Amsterdam had murdered boys in front of the camera. Some of the evidence had been pursued, sometimes with vigour. Some of it had been ignored. None of it had led to a murder charge. For a short while, the Bristol detectives thought they might be able finally to make some progress in tracking down the truth, but when two of them flew to Amsterdam in the autumn of 1998 to pass on their information to Dutch officers, they hit a wall. The Bristol informant had described the flat in Amsterdam where he had seen the video; he had named the owner of the flat who was, by implication, also the owner of the video; he had provided the name and job of the man who carried out the killing; he had described events on the video in grim detail; he had provided the rough age and the first name of the dead boy. The Dutch officers said it was not enough: without the full name of a victim, they would not begin an investigation.
Uiteraard, de politie moest een volledige naam van het slachtoffer hebben, want rechercheren is natuurlijk teveel gevraagd. Alle sarcasme terzijde, is het niet opzienbarend dat de openlijk homofiele Demmink als zeer machtig (en sinds 10 jaar oppermachtige Justitie baas) persoon altijd in verband werd gebracht met pedofilie? Volgens het NOS (na te lezen in de Lex Runderkamp archief) heeft Demmink persoonlijk aan Henk Krol (toenmalig hoofdredacteur van de Gaykrant) toegegeven niet naar de leeftijd van de knaapjes te vragen. Ja, als jurist weet je precies hoe je om de hete brei heen moet draaien.
NOS heeft het een en ander nog moeten rectificeren, maar dat alles leek puur juridisch gesteggel om de waarheid te kunnen verhullen. In 2003 zou Demmink in een auto met chauffeur bij het Eindhovense Anne Frank-plantsoen geweest zijn waar mannen seks hadden met soms hele jonge kinderen. Demmink heeft aan Vrij Nederland verklaard nooit een voet daar gezet te hebben. Dat kan juridisch kloppen. Iemand merkte op (ik weet niet meer waar) dat als Demmink in zijn auto bleef zitten en de schandknaap in de auto stapte dat dus de waarheid is. Maar het is niet de hele waarheid.
Meneer Demmink, u durft eindelijk iemand met een bodemprocedure voor de rechter te dagen. Het kan psychologische oorlog zijn, tijdrekking, of het is gewoon omdat u de waarheid boven tafel wilt hebben. Maar als dat zo is, waarom heeft u dan niet de mensen achter het boek “Demmink Doofpot” voor de rechter gedaagd? Sterker nog, waarom heeft u niet geeist dat er een grondig officieel onderzoek komt naar de hetze tegen uw persoon? Als hoogste baas van justitie weet u toch dat soms de aanval de beste verdediging is?
Vraag 2: Heeft Peter R. De Vries echt alles uitgezocht?
Als de welbekende misdaadverslaggever Peter R. De Vries iets heeft onderzocht, kan de rest van de mensheid rustig gaan slapen. Daar is iedereen het wel mee eens. Maar heeft Peter alles wel onderzocht? Hij stelt op twitter:
#Demmink Ik heb Demmink-zaak ook onderzocht. Maar tot op heden nooit enig betrouwbaar bewijs gezien. Dus nu zit ik ook in complot…
En dezelfde avond herhaalt hij de uitspraak op TV bij de programma De Wereld Draait Door. Ik zag zijn tweets voorbijschieten, en reageerde er ook op. Ik vond het wel een beetje huilerig, want niemand had hem concreet van complot-samenzwering beschuldigd. Zoals u van mij gewend bent laat ik de wetten der logica hier ook even op los. Volgens Peter R. De Vries is het een feit dat er geen bewijs is tegen Demmink. Hij heeft het immers allemaal al uitgezocht en niets kunnen vinden. De Vries heeft zich vaker met allerlei zaken beziggehouden waarvan geen hard of tastbaar bewijs is. Laten we bijvoorbeeld de zaak Nathalie Holloway nemen. Omdat er geen lijk is zou volgens de logica van de Vries dus ook geen moord zijn gepleegd.
Let op, het feit dat Joran van der Sloot wel als dader werd aangewezen was een gevolg van logische deductie, gebaseerd op verdachtmakingen die de ronde deden en verdenkingen – in dit geval ook door ‘s lands beste bekendste misdaadverslaggever. De Vries deduceerde zover dat hij het waard vond om geld en moeite te investeren in een “complot” om van der Sloot te laten bekennen. Dus eerst kwam de verdenking, toen pas de bekentenis. En ja, veel later pas de moord op een ander meisje door van der Sloot. De Vries kreeg gelijk, de logische deductie was vruchtbaar gebleken.
Wat betreft een van de hardste en meest feitelijke oproepen voor waarheidsvinding, het wel of niet reizen naar Turkije door Demmink, stelt onderzoeker Willem Dankbaar in een analyse/artikel op 9 oktober jl:
Let u ook op hoe Peter Demmink’s stelling verdedigt (vanaf minuut 7:00) dat hij sinds 1986 niet in Turkije is geweest, dus ook niet de Turkse jongens kan hebben misbruikt die aangifte tegen hem hebben gedaan. Peter vraagt zich kennelijk niet eens af of Demmink kan liegen. Dat trekt best een zware wissel op Peter’s intelligentie want ook hij weet dat Demmink van 1982 tot 2002 Directeur-generaal Internationale en Vreemdelingenzaken was. Het is zeer onwaarschijnlijk, in feite vrijwel onmogelijk, dat hij tijdens die functie niet in het land is geweest waaruit wij de meeste immigranten krijgen. Vervolgens oreert Peter dat het voor de “complotdenkers” al genoeg is om te bewijzen dat Demmink wel in Turkije is geweest, maar voor Peter niet. Zelfs dan zou Peter Demmink nog verdedigen. Welnu, dat is inderdaad genoeg, want dit bewijst dat Demmink heeft gelogen. Peter vraagt zich niet eens af waarom Demmink zou liegen dat hij niet in Turkije is geweest, als hij daar geen minderjarige jongens heeft misbruikt. En blijkbaar vindt Peter het ook niet vreemd dat Demmink het bewijs weigert te leveren dat hij niet in Turkije is geweest. Iets wat voor hem een peulenschil is door inzage te geven (bijvoorbeeld aan Peter) in de archieven van het reisburo van het ministerie. Maar die inzage wordt nu juist geweigerd door Demmink, in regelrechte strijd met de wet openbaar bestuur. Het is allemaal geen probleem voor Peter. Als iemand zegt dat hij onschuldig is dan gaat Peter hem niet verder op huid te zitten. Zo kennen we Peter toch ook van Joran van der Sloot of Reinier Smit?
Dat zijn dus wel een stel vragen aan het adres van de Vries.
Peter, heb je daadwerkelijk alles uitgezocht en ben je daadwerkelijk alle mogelijkheden nagegaan, zoals bijvoorbeeld geschetst door dhr Dankbaar? Bovendien, beste Peter, kun je misschien deze verhalen (1 en 2) ook even uitleggen. En waarom pas je hier geen logische deductie toe?
Vraag 3: Wie heeft gelekt inzake Zaak Pedo’s (Het Parool, 2007)?
Dit is een vraag dat ligt in het verlengde van de vorige vraag. Maar eerst een beetje achtergrond. Ik kreeg veel informatie binnen met betrekking tot de zogenaamde Rolodex-zaak. Ik zal daar niet veel verder op ingaan, maar op de desbetreffende wikipedia pagina was er een link naar een artikel van Het Parool, maar die bleek helaas niet meer te werken. Ook levert een zoekopdracht op het website van Het Parool niets op. Gelukkig is het nog wel te vinden bij OnderWereldBlog.nl. Het volgende valt er te lezen:
Een justitieel onderzoek naar de betrokkenheid van topambtenaren bij seksueel misbruik van minderjarige jongens is eind jaren negentig vermoedelijk op hoog niveau gesaboteerd. ??Politie en justitie hadden destijds serieuze verdenkingen tegen enkele prominente figuren, maar kregen niet de kans de ontucht diepgaand te onderzoeken. Op het moment dat het Openbaar Ministerie (OM) had besloten over te gaan tot het afluisteren van hun telefoons, verbraken de verdachten plotseling elk contact met elkaar. Dat zeggen bronnen die destijds nauw betrokken waren bij het gerechtelijk vooronderzoek. In de groep ontuchtplegers die politie en justitie op de korrel had, bevonden zich volgens hen onder anderen een toenmalig hoofdofficier van justitie, een topambtenaar van het ministerie van Justitie en een oud-hoogleraar uit Amsterdam, nu gepensioneerd. (“Zaak pedo’s strandt na lek”, Het Parool, 14 juni 2007.
Waarom bijt Peter R. de Vries zich niet in deze zaak? Waarom probeert hij collega-misdaadverslaggevers als dom en ongeinformeerd weg te zetten?
Ik wil iedereen bedanken die bijgedragen heeft aan de bronnen.
Indien nodig publicieren wij nog meer vragen in de loop van de komende weken. U kunt mij volgen op twitter: https://twitter.com/nealx1
http://www.nrc.nl/nieuws/2012/10/09/felle-kritiek-op-rapport-samson-hardere-conclusies-over-misbruik-geschrapt/
En dan waren de harde conclusies nog geschrapt nota bene.
Hoe zou dat nou komen?
Gaarne vraag ik uw steun voor een zeer belangrijke zaak van grote urgentie. De advertentie hieronder "Schors Demmink en start onderzoek onmiddellijk" wordt deze week in een landelijke krant geplaatst. Mijn verzoek aan u is of uw naam daaronder mag worden geplaatst naast die van talloze andere Nederlanders. Klik dan op "Ik steun Demmink-advertentie". Uw naam zal daarna onder de advertentie worden opgenomen. Ik hoop dat ik op uw steun mag rekenen.
Drs. J. Poot, oprichter Chipshol en Eurowoningen
De tekst van de advertentie is als volgt:
Schors Demmink en start onderzoek onmiddellijk
Het Algemeen Dagblad plaatste op 6 en 8 oktober twee artikelen over de topambtenaar van Veiligheid en Justitie, Joris Demmink. De krant citeerde drie ooggetuigen en twee ondersteunende getuigen die stellig verklaarden dat ze Demmink in de jaren tachtig gezien hebben met een pooier van minderjarige jongens. Ze beschrijven ook hoe er minderjarige jongens werden afgeleverd op zijn huisadres. Demmink was begin jaren tachtig als directeur-generaal verantwoordelijk voor het hele politieapparaat in Nederland.
Twee van de ooggetuigen verklaren in de krant dat ze deze schokkende beweringen onder ede willen herhalen.
Je zou verwachten dat bij het ministerie van Veiligheid en Justitie, dat zorg draagt voor recht en orde in ons land, na een dergelijke publicatie alle alarmbellen afgaan. Maar wat gebeurde er? Nog op dezelfde dag dat de tweede publicatie verscheen, schreef minister Opstelten aan de Tweede Kamer dat hij geen onderzoek wilde instellen naar de beschuldigingen in het AD. Een paar telefoontjes naar zijn opsporingsdiensten (die stuk voor stuk onder de verantwoordelijkheid van Demmink zelf vallen) hadden hem overtuigd om niets te doen. En zo lijkt Demmink wéér zonder enig onderzoek onder nieuwe ernstige verdachtmakingen uit te komen. En dat terwijl het Amerikaanse Congres zich zeer verontrust toonde en in oktober jl. wél een onderzoek is gestart.
Via deze advertentie vragen we de minister en de Tweede Kamer onmiddellijk, alsnog een serieus, onafhankelijk en grondig onderzoek te starten naar het zoveelste incident rond Demmink. In de tussentijd moet Demmink geschorst worden. Herstel de rechtstaat.
Als u deze actie wil steunen mail dan uw naam naar: