De JSF is een hopeloos mislukt ontwerp. Ondanks alle grote praat van de belanghebbenden zijn analisten het er vrijwel unaniem over eens dat de JSF, net als zijn grote broer de F-22 Raptor niet bepaald heel erg gunstige genetics heeft. In Jane's Defence Weekly noemde één van de ontwerpers van de F-16 beide vliegtuigen rampzalig. De F-22 misschien nog wel rampzaliger dan de JSF.

Het stealth is achterhaald door de moderne VHF-radars, beyond visual range combat is kul. Wat dan dan overblijft is een airframe dat te snel is om effectief grondsteun te kunnen verlenen (de antieke A-10 doet dat veel beter). Niet wendbaar genoeg voor air-to-air combat (een F-16 is al superieur). Te weinig bommenlast om als bommenwerper te fungeren. Underpowered, te weinig vleugeloppervlak en under-armed. Nooit meer iets van te maken. Can't turn, can't climb, can't run.

Tegen de tijd dat het gedrocht in dienst wordt genomen, vliegt er overal al veel beter Russisch en Chinees spul rond, zoals de nieuwste versie van de Sukhoi Su-35, misschien zelfs wel iets op basis van de Su-37 of SU-47 prototypes. Op alle punten superieur aan de JSF voor een derde van de prijs. In een ultra-realistische simulatie gaven de 1995 versies van deze modellen de nieuwe JSF's al dikke klop. Kansloos.



In een recente war-game nam een groep Sukhoi's (red-team) het op tegen een groep F-35 Lightnings (JSF), F-22 raptors en F-18 hornets (blue team) en hoewel de uitkomsten classified zijn, schijnen de uitkomsten niet bepaald gunstig te zijn geweest voor de nieuwe Amerikaanse superjets. De Russische vliegtuigen vlogen dwars door de luchtverdediging van blue-team heen. 'Clubbing baby-seals'... In de eerste 20 minuten van de wargame al gingen honderden van die hypermoderne Amerikaanse jets verloren, in de pan gehakt door conventioneel Russisch spul.



Er zijn trouwens ook al F-16 versies die de JSF klop geven, zoals deze F-16 block 60