Dit is een verhaal van Amerikaanse expansie, niet Russische agressie
De oorlog in de Kaukasus is evenzeer het product van Amerikaans imperiale drang als lokale conflicten. Het is waarschijnlijk een voorproefje van de dingen die eraan komen.
Het resultaat van zes grimmige dagen van bloedvergieten in de Kaukasus heeft de aanzet gegeven tot een uitstorting van de meest misselijkmakende hypocrisie van de westerse politici en hun gevangen genomen media. Als sprekers fulmineren tegen het Russische imperialisme en brutale disproportionaliteit, de Amerikaanse vice-president Dick Cheney, getrouw herhaald door Gordon Brown en David Miliband, verklaard dat "de Russische agressie niet onbeantwoord mag blijven".
George Bush spreekt zijn afkeur uit over Rusland voor het begaan van "een inval in een soevereine naburige staat" en een bedreiging voor "een democratische regering". Een dergelijke actie, beweerde hij, "is onaanvaardbaar in de 21ste eeuw".
Kunnen dit, per ongeluk, de leiders zijn van de regeringen die in 2003 (parallel met Georgië, als zij geluk hadden) de soevereine staat Irak binnenvielen en bezetten onder een vals voorwendsel tegen de prijs van honderdduizenden levens? Of ook de twee regeringen die een “staakt het vuren” blokkeerde in de zomer van 2006 toen Israël de Libanese infrastructuur verpulverde en meer dan duizend burgers doodde als vergelding voor het gevangen nemen of doden van vijf soldaten?
Je zou het moeilijk krijgen door eraan te herinneren, na al de woede over de Russische agressie, dat het eigenlijk Georgië is dat de oorlog afgelopen donderdag begon met een grootscheepse aanval op Zuid-Ossetië voor "het herstel van de constitutionele orde" - met andere woorden, te heersen over een gebied waar zij nooit zeggenschap over hebben gehad sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie.
Evenmin, temidden van de verontwaardiging over de Russische bombardementen, was er veel meer dan minimale verwijzingen naar de wreedheden begaan door de Georgische strijdkrachten tegen burgers, die zij als bij hun behorend claimen, in Zuid-Ossetië’s hoofdstad Tskhinvali. Honderden burgers werden vorige week gedood door Georgische troepen, samen met Russische soldaten die opereerden onder een vredesakkoord uit 1990: "Ik zag een Georgische soldaat een granaat gooien in een kelder vol met vrouwen en kinderen”, vertelde Saramat Tskhovredov een inwoner van Tskhinvali, aan verslaggevers op dinsdag.
Het resultaat van zes grimmige dagen van bloedvergieten in de Kaukasus heeft de aanzet gegeven tot een uitstorting van de meest misselijkmakende hypocrisie van de westerse politici en hun gevangen genomen media. Als sprekers fulmineren tegen het Russische imperialisme en brutale disproportionaliteit, de Amerikaanse vice-president Dick Cheney, getrouw herhaald door Gordon Brown en David Miliband, verklaard dat "de Russische agressie niet onbeantwoord mag blijven".
George Bush spreekt zijn afkeur uit over Rusland voor het begaan van "een inval in een soevereine naburige staat" en een bedreiging voor "een democratische regering". Een dergelijke actie, beweerde hij, "is onaanvaardbaar in de 21ste eeuw".
Kunnen dit, per ongeluk, de leiders zijn van de regeringen die in 2003 (parallel met Georgië, als zij geluk hadden) de soevereine staat Irak binnenvielen en bezetten onder een vals voorwendsel tegen de prijs van honderdduizenden levens? Of ook de twee regeringen die een “staakt het vuren” blokkeerde in de zomer van 2006 toen Israël de Libanese infrastructuur verpulverde en meer dan duizend burgers doodde als vergelding voor het gevangen nemen of doden van vijf soldaten?
Je zou het moeilijk krijgen door eraan te herinneren, na al de woede over de Russische agressie, dat het eigenlijk Georgië is dat de oorlog afgelopen donderdag begon met een grootscheepse aanval op Zuid-Ossetië voor "het herstel van de constitutionele orde" - met andere woorden, te heersen over een gebied waar zij nooit zeggenschap over hebben gehad sinds de ineenstorting van de Sovjet-Unie.
Evenmin, temidden van de verontwaardiging over de Russische bombardementen, was er veel meer dan minimale verwijzingen naar de wreedheden begaan door de Georgische strijdkrachten tegen burgers, die zij als bij hun behorend claimen, in Zuid-Ossetië’s hoofdstad Tskhinvali. Honderden burgers werden vorige week gedood door Georgische troepen, samen met Russische soldaten die opereerden onder een vredesakkoord uit 1990: "Ik zag een Georgische soldaat een granaat gooien in een kelder vol met vrouwen en kinderen”, vertelde Saramat Tskhovredov een inwoner van Tskhinvali, aan verslaggevers op dinsdag.
