Door community (initieel Best Well), Op woe 13 jun 2018 11:56, 3 reacties, nieuws

DNA bewijs, het forensisch- en autopsierapport aangaande Anne Faber

Juridisch ondenkbaar verschijnsel: DNA bewijs, het forensisch- en autopsierapport aangaande Anne Faber en Michael P. niet getoond in de rechtszaak




Heeft u wel eens een rechtszaak meegemaakt, waarbij een naar verluid gestoorde dader uitsluitend en alleen veroordeeld wordt op basis van een bekentenis? Natuurlijk moeten we allemaal geloven dat Michael P. een verschrikkelijke verkrachter en moordenaar is en dat de verstandige Anne Faber een onschuldig fietstochtje ging maken op een avond waarop duidelijk slecht weer was voorspeld, maar of het nu wel of niet een geloofwaardig verhaal is: juridisch bewijs moet getoond worden in een rechtszitting. Of de verslaggevers van de Telegraaf en andere prominente media hebben het simpelweg gewoon maar even weg gelaten uit hun verslag of het is gewoon niet aan de orde geweest. Eigenlijk moet ik het ander formuleren: We kunnen eigenlijk niet anders dan geloven dat Michael P. een verschrikkelijke verkrachter en killer is, omdat we de media volgen en dus niet beter weten dan dat hun verhaal ‘de waarheid’ is.

Een bekentenis kan in een rechtszaak nooit slechts en alleen dienen als overtuigend bewijs. Dat klinkt u misschien vreemd in de oren, maar een gestoord persoon kan ook iets onder druk bekennen. Daarom dient de verdediging altijd het bewijsmateriaal op te vragen. Zo niet de verdediging, dan wel de rechter. De vraag aan de officier van justitie had dus moeten zijn om het DNA bewijs daadwerkelijk te tonen. Het DNA bewijs op de jas van Anne Faber op basis waarmee de match met Michael P. gemaakt is. Hoewel dat misschien totaal niet relevant lijkt, is het van grote relevantie dat daar nergens in de verslaggeving met enig woord over is gerept. Net zoals er met geen woord gerept is over een autopsierapport. Het gehele forensisch onderzoek had gedetailleerd op tafel moeten komen en besproken moeten worden. Natuurlijk wil de lezer dat niet horen, want we willen gewoon dat een verschrikkelijke verkrachter en killer nooit meer in de maatschappij terugkeert, maar het gaat hier zuiver en alleen even over de procesgang. In de procesgang is dus sprake van een groot hiaat; een grote ontbrekende factor. We hebben het dan zuiver over de juridische procedure.

Kort samengevat is het verhaal: “De dader heeft bekend, er was een DNA match; Michael P. liegt waarschijnlijk over de toedracht; Michael P. is iets te agressief behandeld tijdens zijn arrestatie; Michael P. heeft zijn telefoon wel/niet opzettelijk uitgezet; Michael P. heeft het kettinkje van Anne Faber misschien wel verpatst in ruil voor cocaïne of ritalin; maar hij heeft bekend en we hebben het bewijs…alleen we tonen het simpelweg niet, omdat de rechtbank noch de verdediging erom vraagt“. Zijn er nog juristen in dit land die dit opmerkelijk vinden? Het is eigenlijk alleen al om die reden een historische zaak te noemen. Een verdachte wordt veroordeeld op basis van een bekentenis en geen enkel getoond bewijs! Nul, niets, nada! Een dader wordt veroordeeld op basis van een verhaal van het OM en een bekentenis, maar het bewijs doet er niet toe; het hoeft niet te worden getoond noch te worden besproken tijdens de rechtszaak. Het lijkt me een interessante case voor studenten in de juridische wereld. Leest u mee?

Alles duidt erop dat deze zaak om maar ding draait: Een vermeende verkrachting en moord door een vermeend verschrikkelijk gestoorde dader met (volgens de verhaallijn) eerdere verkrachtingen, die zo gestoord is dat hij onthoofdingsfilmpjes kijkt een seksuele relatie heeft met iemand in de kliniek, een zwangere vriendin heeft (waardoor hij ineens opbiecht), DNA sporen van een pas begraven lichaam verwijderd met een Action fles chloor, het lichaam opgraaft en her-begraaft, kledingstukken en fiets rondstrooit (zonder DNA sporen te wissen) en die door psychiaters niet voor gek verklaard kan worden, omdat hij instaat is empathie te faken. Deze verschrikkelijke killer heeft eerder psychiatrisch onderzoek geweigerd, smeert de ogen van onderzoekers en begeleiders dicht, dus rest ons maar 1 ding en dat is dat er jurisprudentie (en daaropvolgend nieuwe wetgeving) komt waarbij niet een psychiatrisch rapport van doorslaggevend belang is om te bepalen of iemand TBS moet krijgen, maar dat de rechter dit naar eigen inzicht bepaalt. Kortom: de rechter moet voortaan onafhankelijk van psychiatrisch onderzoek iemand zonder bewijsbare reden ter beschikking van de staat kunnen stellen.

Is dit Problem, Reaction, Solution richting een totalitaire macht aan de rechter waarbij elk psychiatrisch rapport genegeerd kan worden (of simpelweg niet meer nodig is)? “Michael P.” kon zich immers zo geweldig braaf voordoen? Hebben we hier te maken met een psyop van grote proporties om dergelijke nieuwe wetgeving (die iedereen kan raken) er door te drukken? Think for yourself.
Annotaties:
| #263807 | 13-06-2018 16:25 | Nico de Geit
Door (snel) een dader aan te wijzen gaat alle aandacht naar die dader. Er hoeft verder niet meer gedacht te worden.

Vreemd detail: het duurde weken voordat hij bekende.
Nico de Geit's avatar
| #263808 | 13-06-2018 16:34 | Nico de Geit
het duurde weken voordat hij bekende


Na weken onder zware druk te zijn gezet beken je alles.
Nico de Geit's avatar
| #263809 | 14-06-2018 05:04 | Rotterdam
'Vreemd detail: het duurde weken voordat hij bekende'

Klopt niks van:


Na zijn arrestatie heeft P. twee dagen gezwegen, maar daarna heeft hij volgens zijn advocaat een „uitgebreide, bekennende” verklaring afgelegd. Op basis van zijn aanwijzingen werd het lichaam van de vrouw gevonden.

https://www.metronieuws.nl/nieuws/binnenland/2018/01/michael-p-bekent-moord-en-verkrachting-anne-faber
aanmelden / inloggen