Ugo Bardi (professor Fysische Chemie in Florence) hield tijdens de Peakoil Conferentie in Barbastro (Spanje) een lezing. Op zijn blog, Cassandra's Legacy, staat de lezing uitgeschreven.

Bardi legt uit dat entropie de drijvende kracht achter alle processen in de natuur. Bij alle processen neemt de entropie (de wanorde) toe en daarbij komt energie vrij.
Als water van een waterval naar beneden valt, komt er energie vrij. Daardoor warmt het water een heel klein beetje op. Als water warmer is bewegen de moleculen sneller en er zullen meer watermoleculen verdampen. De entropie is toegenomen.
Om het water weer boven aan de waterval te krijgen is energie nodig. Zonne-energie, die het water laat verdampen. Of als je een elektrische pomp gebruikt, elektrische energie.

Vanuit deze theorie (thermodynamica) kan Bardi ook verklaren waarom de winning van grondstoffen een klassieke klokvormige curve (bell-shaped) volgt. Een relevante publicatie van dat werk vind je hier.
De klokvormige produktiecurve geldt niet alleen voor aardolie, maar voor alle grondstoffen.

Produktie van antraciet in Pennsylvania

De produktie van zoet water uit diepe aquifer in Saoedi-Arabië

De winning van grondstoffen wordt steeds moeilijker en het uitgeput raken van de voorraden wordt bepaald door natuurwetten: de wetten van de thermodynamica.
Ugo Bardi vat die natuurwetten heel kort samen:

1. Je kunt het niet winnen
2. Je kunt zelfs niet gelijkspelen
3. Je kunt het spel niet verlaten

Deze natuurwetten leiden volgens Bardi onvermijdelijk tot de Grenzen aan de Groei, die in 1972 voorspeld werden door de Club van Rome. In zijn ogen blijkt dat werk in de 21ste eeuw verrassend accuraat. Het is ten onrechte verguisd en terzijde geschoven.

Bardi beëindigd zijn lezing met een stukje Stoïcijnse filosofie:

“You cannot win against entropy, but you must behave as if you could.”
Je kunt het niet winnen van de entropie, maar de mens moet doen alsof dat wel kan.

Lees vooral de complete lezing van Ugo Bardi op "Cassandra's Legacy"