Door community (initieel Hans), Op vri 25 jan 2013 17:09, 2 reacties,    

Euthanasie: van misdaad naar maatschappelijke plicht


Een maand geleden zag ik de film Amour van Michael Haneke.
De bekroonde film vertelt het verhaal van een bejaard echtpaar, waarvan de vrouw getroffen wordt door een beroerte en dementie. De man, Georges, verzorgt zijn vrouw thuis, met hulp van een verpleegster. De vrouw krijgt een tweede beroerte en uiteindelijk kan Georges de uitzichtloze aftakeling van zijn vrouw niet langer verdragen. Hij maakt actief een einde aan het lijden.



In veel landen is euthanasie strafbaar. Zelfs in Nederland is euthanasie of hulp bij zelfdoding nog strafbaar. Behalve voor artsen, die aan in de wet geformuleerde zorgvuldigheidseisen voldaan hebben: zij worden niet meer vervolgd.

De film Amour laat zien dat overal in de Westerse wereld euthanasie bespreekbaar aan het worden is. In 2005 werd zelfs in de conservatieve VS euthanasie bespreekbaar: na maandenlang juridisch touwtrekken mocht Terry Schiavo, die al 15 jaar in coma lag, sterven.
De komende jaren zullen er in de Westerse wereld grenzen gesteld worden aan de medische zorg voor ouderen. Het wordt simpelweg onbetaalbaar om alle medische zorg, die technisch mogelijk is, te blijven geven aan bejaarden, die al een mooi en lang leven gehad hebben. Minister Edith Schippers wil fors bezuinigen op de ouderenzorg in Nederland. Dit zal er ongetwijfeld toe leiden dat grenzen worden gesteld aan de medische behandeling van hoogbejaarden.

In Japan was Taro Aso, de 72-jarige minister van Financiën, veel directer. Tijdens een conferentie over sociale hervormingen riep hij hoogbejaarde Japanners op om 'op te schieten en te sterven'.
Taro Aso is zelf 72 en voegde aan zijn oproep toe, dat hij ook al in zijn testament had opgenomen tijdig te willen sterven en af te zullen zien van levensreddende operaties.

Volgens de overlevering offerden oudere Inuit-vrouwen (en mannen) zich op in tijden van hongersnood. Zij verlieten de stam en liepen de dood in de poolnacht tegemoet. Er zijn in Japan vast ook bejaarden, die op dit moment denken aan dat verhaal
Annotaties:
| #196101 | 25-01-2013 17:31 | spaceman
De Nijmeegse emeritus hoofddocent Grieks en Latijn Van Hooff is als voorzitter van de atheïstisch-humanistische vereniging De vrije gedachte een hevig voorstander van de antieke manier van zelfdoding. Zijn studieterrein vormt een permanente bron van inspiratie voor de hedendaagse levens- én stervenspraktijk.

En die stervenspraktijk zag er in het geval van Nero en Seneca helemaal anders uit dan vandaag. Hun zelfdoding gebeurde met de vanzelfsprekende hulp van derden. Voor Seneca was dat een arts die zonder ethische bezwaren of scrupules uitvoerde waar zijn levensmoede patiënt hem om vroeg.

Anton van Hooff: Artsen werden in de antieke tijd geacht om gewoon te helpen zonder daarbij vragen te stellen. Ze waren het verlengstuk van je eigen wil als patiënt. Het waren trouwens vaak slaven. Je huurde een arts in als instrument die deed wat jíj wou.

Nu worden artsen opgezadeld met een ethische verantwoordelijkheid. In de klassieke oudheid was het jouw verantwoordelijkheid om de arts te gebruiken naar eigen goeddunken. Dat is pas echt zelfbeschikking, en het is voor mij eigenlijk een model hoe het er ook vandaag toe zou moeten gaan: je raadpleegt de arts om hem te vragen hoe je het beste euthanasie kunt plegen, en hij faciliteert zonder meer.


Hmm, willen we dat weer?
spaceman's avatar
| #196106 | 25-01-2013 18:29 | ouwe knar
Nu worden artsen opgezadeld met een ethische verantwoordelijkheid.
Niet alleen de artsen maar ook minstens de naaste omgeving. En zo hoort het ook.

Jouw leven was verweven met het leven van anderen, dat is bij het sterven nog steeds zo.
ouwe knar's avatar
aanmelden / inloggen