Door community (initieel herman4394), Op zon 20 mei 2018 08:30, 1 reacties, nieuws

Falen te handelen door het Westen zal oorzaak zijn van het volgende Ga

Falen om te handelen door het Westen zal oorzaak zijn van het volgende Gaza-bloedbad

"Het is niet genoeg om in onze handen te wringen. Het is tijd voor iedereen die een geweten heeft om te handelen".

Er zijn geen oproepen voor embargo's op de verkoop van wapens, geen eisen voor onderzoeken naar oorlogsmisdaden, geen bedreiging van handelssancties.
De contrasterende beelden die op maandag uit Israël en de bezette Palestijnse gebieden kwamen, konden niet veel opvallender of verontrustender zijn geweest.

Geconfronteerd met protesten aan het hek in Gaza, doodden Israëlische sluipschutters tientallen ongewapende Palestijnen en verwondden meer dan 2.000 anderen, waaronder kinderen, vrouwen, journalisten en paramedici, in een bos van levend vuur. Amnesty, de internationale mensenrechtenorganisatie, noemde het terecht een "horrorshow".

Een dergelijke gruwel is nu zo gewoon dat tv-ankers het nieuws in vier jaar nu alleen als de ergste dag van bloedvergieten in Gaza konden aangeven terwijl Israël burgers afslachtte gedurende de laatste grote militaire aanval.

De lokale ziekenhuizen stikken in de houdgreep en storten nu al in elkaar door het gewicht van de slachtoffers en de Israëlische decennia lange blokkade van Gaza.

Een paar kilometer verderop waren de Israëliërs aan het feesten.

Het zogenaamde 'liberale' Tel Aviv was bezig 'kippen te dansen' met Netta, die net het Eurovisie Songfestival had gewonnen en een gratis openluchtuitvoering had gegeven om het te vieren.

En in Jeruzalem was de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dolblij een borrel te drinken met een schare Amerikaanse functionarissen, waaronder Ivanka Trump, de dochter van de president en beleidsadviseur. Ze waren daar om naar de camera's te stralen toen de VS zijn ambassade in de bezette stad opende.

Dit gedrag loopt vooruit op onderhandelingen over het lot van de stad en saboteert de Palestijnse ambities voor Oost-Jeruzalem om de hoofdstad van een toekomstige Palestijnse staat te worden.

Netanyahu's grijns zei het allemaal. Terwijl hij gemeenplaatsen over 'vrede in het Midden-Oosten' sprak, had hij eindelijk de zegen van Washington voor heel Jeruzalem als de hoofdstad van Israël. En volgend jaar zal Europa ook zijn impliciete zegeningen geven door het Eurovisie Songfestival daar te houden.

Maar te midden van de euforie begrepen een paar Israëlische commentatoren dat politiek meer inhoudt dan macht - het gaat ook over beeldspraak. De champagne-kwelling in Tel Aviv en Jeruzalem, terwijl Gaza in bloed verdronk, liet een diepzure smaak achter in de mond.

Er was ook meer dan een vleugje hypocrisie in uitspraken over "het verdedigen van grenzen" van een staat die weigerde zijn grenzen te verklaren sinds de oprichting precies 70 jaar geleden - en ook van een Netanyahu-regering die op dit moment probeert een Groot Israël te vestigen over de Palestijnse grondgebieden heen.

Maar de hypocrisie bleek niet beperkt tot Israël en Washington, die de onderwerpen van gesprek van de heer Netanyahu als een papegaai na-praatten.

Er was een lelijk misverstand door andere westerse leiders. Ze spraken van "spijt", "tragedie" en "bezorgdheid over het verlies van het leven", alsof een daad van God Gaza had getroffen, niet een bevel van Israëlische commandanten om de Palestijnse drang naar vrijheid met levende munitie te onderdrukken.

Even oneerlijk was sprake van de "noodzaak van terughoudendheid van beide kanten" en "botsingen", alsof de demonstranten zich hadden verwikkeld met Israëlische soldaten in een man-tegen-man gevecht in plaats van dat ze koud werden geobserveerd als telescopische bezienswaardigheden.

Israëlische politici en media hebben wanhopig gezocht naar een morele rechtvaardiging voor deze executies. Ze hebben het gehad over 'vliegerterrorisme' en een vermeende steenworp-bedreiging voor soldaten die honderden meters verderop stonden ​​opgesteld.

Hoeveel Israëli's zijn er de afgelopen zes weken door de protesten in Gaza getroffen Terwijl duizenden Palestijnen zijn geëxecuteerd of verminkt. Precies geen.

Dit is een vreemd soort terreur.

De realiteit is dat het kleine Gaza snel onbewoonbaar wordt, zoals de Verenigde Naties al herhaaldelijk hebben gewaarschuwd. Al meer dan tien jaar blokkeert Israël het van land, lucht en zee, terwijl het af en toe als pummels de enclave bestookt met raketten en militaire invasies.

Een senior New York Times-correspondent twitterde maandag dat Gaza's Palestijnen eruit zagen alsof ze een "doodswens" hadden. Maar vergeet niet dat twee miljoen Palestijnen - een bevolking die snel groeit - gevangen zit in wat eigenlijk een krimpende gevangenis is. Waarvan de opslagruimtes bijna leeg zijn.

Tienduizenden van hen hebben laten zien bereid te zijn hun leven te riskeren, niet voor een of andere doodscult, maar om vrijheid te winnen, de meest kostbare menselijke drift van ons allemaal.

En ze geven de voorkeur aan confronterend, geweldloos verzet als een manier om Israël en de wereld te beschamen in het herkennen van hun benarde situatie.

En toch, in plaats daarvan, heeft Israël hen van alle keuzevrijheid ontdaan door ten onrechte te beweren dat ze pionnen zijn in een spel van Hamas om Israël onder druk te zetten.

Maar voor zover Hamas probeert om Israël te beïnvloeden, wat is het doel dan?

Vorige week meldden de klinkende Israëlische media dat Hamas stilletjes aan het oproepen was voor een langdurige wapenstilstand met Israël, waarmee effectief afstand werd genomen van het recht van de Palestijnen om gewelddadig de bezetting van Israël te weerstaan.

Het zou niet de eerste keer zijn. Maar waar Hamas ooit een wapenstilstand zocht in ruil voor een tweestatenoplossing, zou nu worden gevraagd om eenvoudigweg een einde te maken aan de blokkade en een kans om Gaza te herbouwen.

Zelfs deze minimale concessie wordt door Israël afgewezen. In plaats daarvan reageerde een Israëlische minister op de slachting van maandag door voor te stellen dat Israël de leiding van Hamas vermoordt.

Israël kan wellicht geen spijt hebben, maar voelen westerse leiders zich niet beschaamd?

Afgezien van Zuid-Afrika en Turkije heeft geen enkel land tot nu toe een ambassadeur teruggetrokken. Er zijn geen oproepen voor embargo's op de verkoop van wapens, geen eisen voor oorlogsmisdadenonderzoeken, geen bedreiging van handelssancties.

En natuurlijk zijn er geen plannen voor het soort 'humanitaire interventie' die westerse regeringen scherp hebben gepropageerd in andere delen van het Midden-Oosten waar burgers werden bedreigd.

Zeven decennia lang heeft het westen Israël bij elke beurt verwend. Het ontbreken van een zinvolle straf voor het schenden van Palestijnse rechten leidde direct tot het bloedbad van maandag.

En het falen om Israël een prijs toe te kennen voor dit bloedbad - in feite het omgekeerde: zichtbare beloningen met een verhuisde Amerikaanse ambassade en de kans om het Eurovisie Songfestival te organiseren - zal leiden tot het volgende bloedbad en het volgende bloedbad.

Het is niet genoeg om in onze handen te wringen. Het is tijd voor iedereen die een geweten heeft om te handelen.

door Jonathan Cook Geplaatst op 17 mei 2018
http://mondoweiss.net/2018/05/wests-failure-massacre/
Vertaald door Google translate met enkele "stijl wijzigingen"
Annotaties:
| #263505 | 20-05-2018 08:41 | herman4394
Sorry, Ik had wat geduldiger moeten zijn met het willen plaatsen. (10 min)

Op het andere arikel staan de links en aanvullingen.
aanmelden / inloggen