Klimaatonderzoekers en politici hebben de neiging om alleen extreme gevolgen van de opwarming van het klimaat op te noemen. Daardoor ontstaat het beeld dat we bang moeten zijn voor de klimaatverandering. Een beetje zoals vaccinmaker Ab Osterhaus ons bang maakte voor de Mexicaanse griep.

In werkelijkheid gaat de klimaatverandering heel geleidelijk en kan de mens en de natuur zich heel geleidelijk aanpassen aan een warmer klimaat. Er zijn zelfs gebieden op de aarde waar je helemaal niets merkt van de opwarming.



Terwijl het Noordpoolijs misschien wel helemaal verdwijnt in de komende 50 jaar, neemt de omvang van het zeeijs aan de Zuidpool juist langzaam toe.
Hieronder de omvang van het zeeijs rond Antarctica in de maand augustus van 1979 tot dit jaar.



Over die periode van 33 jaar nam de hoeveelheid zeeijs met 1,8% toe, ondanks de opwarming van het klimaat.
Aan de toename van het Antarctisch zeeijs is nog geen einde gekomen.
Momenteel is de hoeveelheid zeeijs ook weer hoger dan het langjarig gemiddelde.



De pinguins hebben steeds meer moeite om hun broedgebieden op het vasteland van Antarctica te bereiken.
De hoeveelheid extra ijs rond Antarctica is veel kleiner dan de hoeveelheid weggesmolten ijs op de Noordpool. Netto blijft er steeds minder zeeijs over.

De afgelopen 30 jaar gaat de opwarming op het Noordelijk Halfrond veel sneller dan op het Zuidelijk Halfrond.
Op het Zuidelijk Halfrond steeg de temperatuur minder dan 0,2°C. Op het Noordelijk Halfrond was dat meer dan het dubbele.

Wie een goede verklaring weet voor dit verschil, mag het zeggen.