Zou de samenleving echt ineenstorten wanneer we en masse zouden ophouden de regering te vertrouwen? Of zou dat alleen een bedreiging zijn voor de corrupte heersende klasse?

Kijkend naar de ontelbare keren dat regeringen tijdens de laatste decennia betrapt zijn op leugens moeten we ons de volgende vragen stellen: moeten we er standaard van uitgaan dat belangrijke gebeurtenissen op het wereldtoneel het resultaat zijn van een complot? Of moeten we de regering blindelings blijven geloven en ze het vertrouwen, dat ze duidelijk niet verdienen, blijven schenken om zo de waan van een geordende samenleving in stand te houden?

Gezien hun staat van dienst is vertrouwen hebben in de regering momenteel het toppunt van domheid. Het komt neer op je huis er op verwedden dat RKC Waalwijk volgend seizoen de Champions League wint.

Toch vertellen de huidige machthebbers ons niet alleen dat we de regering moeten vertrouwen, maar dat we hem moeten dienen; de wereld op zijn kop.

Zou de samenleving echt ineenstorten wanneer we in een natuurlijke reflex ophouden de regering en mensen met autoriteit te vertrouwen? Of zou een dergelijke mentaliteit leiden tot het snelste herstel van onze vrijheden dat we ooit hebben meegemaakt?

Terwijl corruptie en onrecht diep verweven zijn met alle delen van Westerse regeringen zou er een onvermijdelijk machtsvacuüm ontstaan dat misschien zelfs tot anarchie zou leiden. Echter, de alomtegenwoordige nood aan minder macht van de overheid zou een vruchtbare voedingsbodem creëren voor meer representatieve overheidsorganen.

De enige manier waarop het interpreteren van de geschiedenis en het huidige politieke landschap als een grote samenzwering kan worden tegengegaan, is een overheid die eindelijk weer de waarheid vertelt en die stopt met het verkopen van leugens uit gewoonte. Het is daarom dat ingebakken wantrouwen tegenover een regering als vanzelfsprekend goed is voor een vrije en welvarende samenleving.

Maar omdat ze dat niet goed uitkomt heeft de heersende klasse besloten haar propaganda-apparaat te verfijnen en geloofwaardiger te maken, hopend dat de burger het beu zal worden steeds vragen te stellen, en dat hij uiteindelijk schoorvoetend een uit de duim gezogen surrogaat van de werkelijkheid zal accepteren.

De strijd van de elite tegen complottheorieën, mooi geïllustreerd door pogingen in de VS ze te verbieden en zelfs te belasten, is er bijna uitsluitend op gericht een vals beeld te creëren van waarom zulke theorieën zoveel aandacht trekken en zo geloofwaardig worden geacht. De elite doet dit niet als reactie op een pandemische psychische aandoening met het welzijn van de burger in gedachte, maar doet dit vanuit een natuurlijke reactie op de diepgewortelde corruptie en eindeloze stroom van doofpotoperaties en misdaden van regeringen.

De opkomst van het complotdenken is daarom ook een symptoom van het groeiende wantrouwen ten opzichte van regeringen. Wijdverspreid wantrouwen van de regering is geen bedreiging voor de burger en zijn vrijheid. Het vormt alleen een bedreiging voor totalitaire regimes en monopolisten die hun controle over de burger willen handhaven.

Wantrouwen in de regering is geen extremisme, mentale zwakte of psychose, zoals de door kapitaal en wapenindustrie gecontroleerde media ons willen doen geloven. Het is een noodzakelijke, gezonde uiting van de wens vrij te zijn.

Wantrouwen tegenover de regering is het fundament onder de moderne Westerse democratieën en zo lang dat zo blijft zal het vuur van de vrijheid blijven branden, ook in deze bedrieglijke tijden.