Door community (initieel Donkerdoorn), Op din 11 jul 2017 21:34, 0 reacties,    

Het Sprookje van vrijhandel

Nog steeds bestaan er in de wereldwijde handel heffingen en belemmeringen. Toch in de strijd om deze te regulieren in verdragen, gaat het om meer: westerse staten willen hun neoliberale model van onbegrensde eigendomsrechten exporten.

Als de Chinese staatschef Xi Jinping op het Economische Forum in het Zwitserse Davos in januari van dit jaar een pleidooi houdt voor vrijhandel hield en formuleerde: “We moeten “nee” zeggen tegen protectionisme”, buitelden de politieke en economische media over elkaar heen. Terwijl de “leider” van de “vrije wereld”, de president van de Verenigde Staten Donald Trump, de concurrentie met tarieven bedreigt, verklaart zijn communistische tegenpool: “We staan voor open en transparante vrijhandelsverdragen.” Dat paste niet in het wereldbeeld van de economisch-liberalen.
…….

Inderdaad zal met de loftrompet over “vrijhandel” het feit dat het bij de huidige discussie om vrijhandelsverdragen als TTIP, CETA, TPP (op dit moment staat een omstreden akkoord tussen Japan en de EU kort voor aflsuiten) om iets heel anders gaat als de vrijheid van verkeer van goederen, uit het publieke bewustzijn verdrongen worden. Deze “nieuwe type” akkoorden houden zich in werkelijkheid slechts deels met tarieven en andere handelsbelemmeringen bezig, in het kort: klassieke handel. Dat is slechts voor het naïeve publiek bedoeld. In werkelijkheid gaat het niet om export van waren, diensten en kapitaal, maar om het wereldwijd doorzetten van een economisch eenheidsmodel, waarin “markten” in de gedaante van transnationale ondernemingen die economische spelregels bepalen en de politiek als economische partij heeft uitgespeeld.

Precies daarom gaat het als tegenwoordig over vrije handel en protectionisme wordt gepraat. Het westen wil precies dat doen: “zijn neoliberale model van onbegrensde eigendomsrechten (ook naar China) exporten. Rechten die niet alleen het eigendom zelf verankeren, maar ook het recht op het gebruik daarvan, dus maximale winsten, omvatten. Politieke maatregelen die nadelig zijn voor rendementen zullen als ontoelaatbaar ingrijpen in deze rechten worden verklaard, cq worden geminimaliseerd.

De lijsten met thema’s die vandaag de dag in het kader voor internationale geschillencommissies (Investor-state dispute settlements) worden behandeld loopt als van nationalisering van bedrijven (en banken), milieubescherming tot niet-roker-rechten. Iedere regering (en lokaal bestuur) die tegenwoordig een maatregelen of wet aanneemt, moet zich eerst afvragen of er niet ergens een multi op de teentjes wordt getrapt. En omdat zij dat niet riskeren kunnen, wordt bij de mogelijk betroffene nagevraagd.
Annotaties:
aanmelden / inloggen