Hoeveel is een Haitiaan waard ?
Door community (initieel Hans),
Op zon 17 jan 2010 14:52,
2952x bekeken,
0 reacties
Na de aardbevingsramp op Haiti stonden er opeens 72 Nederlanders (met hun honden) op Schiphol te trappelen om naar dat tropische eiland te vliegen ?
Zijn het werkelozen, gepensioneerden, klaplopers ?
We kunnen in Nederland kennelijk ook zonder die 72 hulpverleners.
Na een trans-atlantische vlucht, met bijbehorende CO2-uitstoot, kon het Urban Search and Rescue-team, niet eens landen in Port-au-Prince. Men moest uitwijken naar Curacao. Daar hebben de hulpverleners uit solidariteit met de aardbevingsslachtoffers 2 nachten in de open lucht gebivakkeerd. Eindelijk was de file wachtende vliegtuigen voor Haiti opgelost en kon men aan het werk.
En wie weet kan het USAR-team 100 uur na de ramp toch nog wat levende mensen uit de puinhopen redden.
Maar …
Was het niet slimmer geweest om in december wat hulp te geven aan Haiti ?
Wat waterleidingen en rioleringen aanleggen. Scholen bouwen. Zeg maar het soort werk dat onze jongens in Afghanistan doen als ze even niet vrouwen en kinderen aan het bombarderen zijn.
Had Bert Koenders niet beter in november kunnen zeggen toen hij terugkwam uit Uruzgan: “Laten we Haiti niet vergeten. Ik geef voor 30 miljoen euro vrachtwagens en graafmachines aan Haiti. En ook nog eens voor 20 miljoen aan antibiotica en andere medicijnen.”
Helaas, Bert Koenders zat even krap bij kas.
In december was de gemiddelde Haitiaan helemaal niets waard. Door een aardbeving is de prijs van een levende Haitiaan opeens sterk gestegen. Er worden miljoenen uitgetrokken om de overlevenden de komende maanden door te helpen. En over een half jaar, zullen we tegen de Haitianen zeggen: “Sorry, maar door de inflatie worden jullie steeds minder waard. Zoeken jullie het verder zelf maar uit. Ciao en tot de volgende aardbeving.”
En zeg nou zelf: we kunnen de kostbare aardolie die de Amerikanen voor ons hebben veroverd in Irak beter aan leukere dingen besteden dan aan Haitianen.
Zijn het werkelozen, gepensioneerden, klaplopers ?
We kunnen in Nederland kennelijk ook zonder die 72 hulpverleners.
Na een trans-atlantische vlucht, met bijbehorende CO2-uitstoot, kon het Urban Search and Rescue-team, niet eens landen in Port-au-Prince. Men moest uitwijken naar Curacao. Daar hebben de hulpverleners uit solidariteit met de aardbevingsslachtoffers 2 nachten in de open lucht gebivakkeerd. Eindelijk was de file wachtende vliegtuigen voor Haiti opgelost en kon men aan het werk.
En wie weet kan het USAR-team 100 uur na de ramp toch nog wat levende mensen uit de puinhopen redden.
Maar …
Was het niet slimmer geweest om in december wat hulp te geven aan Haiti ?
Wat waterleidingen en rioleringen aanleggen. Scholen bouwen. Zeg maar het soort werk dat onze jongens in Afghanistan doen als ze even niet vrouwen en kinderen aan het bombarderen zijn.
Had Bert Koenders niet beter in november kunnen zeggen toen hij terugkwam uit Uruzgan: “Laten we Haiti niet vergeten. Ik geef voor 30 miljoen euro vrachtwagens en graafmachines aan Haiti. En ook nog eens voor 20 miljoen aan antibiotica en andere medicijnen.”
Helaas, Bert Koenders zat even krap bij kas.
In december was de gemiddelde Haitiaan helemaal niets waard. Door een aardbeving is de prijs van een levende Haitiaan opeens sterk gestegen. Er worden miljoenen uitgetrokken om de overlevenden de komende maanden door te helpen. En over een half jaar, zullen we tegen de Haitianen zeggen: “Sorry, maar door de inflatie worden jullie steeds minder waard. Zoeken jullie het verder zelf maar uit. Ciao en tot de volgende aardbeving.”
En zeg nou zelf: we kunnen de kostbare aardolie die de Amerikanen voor ons hebben veroverd in Irak beter aan leukere dingen besteden dan aan Haitianen.
