Tot de chronische kinderziektes in de moderne westerse wereld behoort ook tandbederf. Volgens het National Institutes of Health bezit meer dan 50% van de kinderen op de basisschool gaatjes.

Al sinds de jaren zeventig kan men de gaatjes vullen met composietmaterialen, voor tandkleurige vullingen is een bouwsteen van de grondstof bisfenol A oftewel BPA. De man-made chemical is het uitgansmateriaal voor BADGE. Deze vullingen zijn namelijke de perfecte vervanger van amalgaan. Amalgaan staat heel zwaar onder verdacht, het bevat als ingredient namelijk het zeer giftige kwik.

De tandtechnici hadden dus een perfecte vervanger voor amalgaan gevonden, zonder probleem en 100% veilig konden de gaatjes in de tanden, ook van onze kleintjes, gevuld worden. Maar helaas bevinden er flinke gaten in de toxicologische wetenschap die niet gevuld worden. Tegenwoordig wordt de grondstof van tandkleurige vullingen, de hormoonverstoorder bisfenol A, namelijk in verband gebracht met gedragsproblemen.

Het onderzoek naar verschillende tandvullingen

De studie zal binnenkort gepubliceerd worden in het wetenschappelijke tijdschrift Pediatrics. De onderzoekers gebruikten als basis de resutaten van een onderzoek, gepubliceerd in 2008, de zogenaamde ‘The New England Children's Amalgam Trial’. Het experiment wou definitief een oordeel vellen over de mogelijke schadelijke invloeden van amalgaanvullingen in kinderen. Daarnaast werden ook de composiet of tandkleurige vullingen in het onderzoek betrokken.

Na 5 jaar komt hoofdauteur Nancy Maserejian (New England Research Institutes, NERI) met de suggestie dat het er verdacht veel op lijkt dat de veilig verklaarde tandkleurige vullingen, op basis van BPA, leiden tot gedragsproblemen bij de behandelde kinderen.

Uit het onderzoek blijkt dat de intussen jonge mensen, met de BPA-vullingen, meer last hebben van angst, depressie en socicale stress. Dit in vergelijking met kinderen met amalgaan! en andersoortige vullingen. Hoe meer van deze BPA vullingen in het gebit van het kind worden geplaatst des te groter worden de gedragsproblemen.

Trouwens de onderzoekers benadrukken dat de gehaltes van BPA niet in de urine en het bloed van de kinderen is gecontroleerd, een directe correlatie is dan ook niet te trekken. Voor de statistici onder ons: het aantal kinderen dat deelnam aan de studie waren er meer dan 400. Om de hypothese te bevestigen zal meer onderzoek nodig zijn.

De man-made chemical bisfenol A (BPA)

De ontdekking en synthese van bisfenol A vond in 1891 plaats, in de jaren dertig hebben er onderzoeken plaatsgevonden om bisfenol A als hormoonvervanger in te zetten. Dit om de hormonen bij zwangere vrouwen onder controle te houden. Daar DES veel effectiever was verdween bisfenol A geruisloos op de achtergrond. Dit tot de opkomst van plastic.

Sindsdien is BPA een industriële grondstof die in grote volumes wordt ingezet. Sinds 1960 wordt het massaal gebruikt om de blikken in de voedselindustrie te voorzien van een hygiënisch laagje, de epoxycoating. Een andere populaire maar relatief onbekende toepassing van deze vorm van bisfenol A (de epoxyharsen) zijn printplaten. Daar de westerse mens wordt omringd door electronica is dit ook een bron van BPA.

Daarnaast een andere toepassing van BPA in plastics: polycarbonaat (PC). Toepassingen zijn bijvoorbeeld de inmiddels beruchte babyflesjes, CD’s, dakplaten, veiligheidsglas, valhelmen enzovoort.

In de VS, wordt door overheidsinstanties, het onderzoek naar de mogelijke schadelijke gezondheidseffecten van BPA ‘financieel’ gesteund. In 2008 kwam het ‘National Toxicology Program’ met de boodschap dat er toch wel enige reden tot bezorgdheid bestaat. Dierproeven toonden hersen- en gedragsproblemen, prostaatafwijkingen bij foetussen, babies, en jongvolwassenen aan. Dit bij gehaltes die ook in mensen wordt teruggevonden.

Al sinds 20 jaar onderzoeken wetenschappers BPA op zijn schadelijkheid. Onafhankelijke onderzoekers leggen het verband tussen de man-made chemical en tal van gezondheidsproblemen, inclusief ontwikkelingsproblemen in kinderen en hartproblemen in volwassenen. De synthetische verbinding blijkt achteraf niet onverwacht een endocriene disruptor oftewel een hormoonverstoorder te zijn.

In 2010 besloot de amerikaanse voedsel- en medicijnenwaakhond FDA om de bevindingen van het ‘National Toxicology Program’ uit 2008 onder druk van NGO’s te overnemen. Eerder dit jaar besloot de FDA in haar wijsheid dat het niet noodzakelijk is om de hormoonverstoorder uit te bannen. Maar de instantie belooft om onderzoek te blijven verrichten.

Experts uit de industrie: niets aan het handje

Onderzoekers naar de schadelijke effecten van BPA vermoeden dat de patient op twee manieren kan worden blootgesteld aan de chemicalië uit de tandvullingen: via het speeksel en door slijtage, bijvoorbeeld door eten.

De producent van de synthetische tandvullingen Dentsply is het hier niet mee eens. De composietvullingen behoren tot de vele veilige mogelijkheden en zijn zeer effectief in het bestrijden van tandbederf. Op de website van de lobbyclub American Dental Association kan men veel info over de veiligheid terugvinden.

Joel Berg (American Academy of Pediatric Dentistry) is ook een voorstander van de tandkleurige vullingen, dit beschermt de kinderen tegen tandbederf. Berg gaat nog een stapje verder: zowel amalgaan en composietmaterialen zijn volkomen veilig in vullingen. Wij weten dit omdat we intussen tientallen jaren ervaring hebben.

Berg: de studie waarbij de BPA-vullingen in verband worden gebracht met gedragsproblemen is er slechts ééntje. Er bestaan vele andere studies die naar andere bronnen van BPA kijken, we zijn ervan overtuigd dat deze hoofdverantwoordelijke zijn voor de opname van BPA in het lichaam.

Daarnaast wijst Berg er nog op dat de chemicaliën die in vullingen wordt gebruikt continue verbeterd worden. Het kan zijn dat de kwaliteit van de vullingen, die in de orginele studie (1997 tot 2005) werden gebruikt, een stuk slechter is. Maar met de huidige composieten is niets aan het handje.

Fred vom Saal (University of Missouri) bestudeert de schadelijke effecten van de hoormoonverstoorder BPA al jaren en is ondertussen een autoriteit op dit gebied. De woorden van Berg stellen hem allerminst gerust, het gebruik van BPA gebaseerde composieten moet onderzocht worden met de nieuwste wetenschappelijke inzichten. De industrie en overheid baseert zich op testmethoden uit de jaren vijftig en zestig van de vorige eeuw.

Op dit moment worden er hevigie discussies over bisfenol A, zowel in de VS als Europa, gevoerd. Desondanks is tandbederf gevaarlijk voor kinderen, zeker de onbehandelde ontstekingen. Berg vindt dan ook dat voorkomen veel beter is dan genezen, regelmatig poetsen is essentiëel.

Update: FDA bant BPA in babyflesjes

Toeval of niet, afgelopen vrijdag kwam het bericht dat de FDA hormoonverstoorder BPA uit babyflesjes en fopspenen gefaseerd (de industrie krijgt dus de tijd om oude voorraden op te ruimen) gaat verbieden. Dit lijkt goed nieuws maar helaas bevindt zich een addertje onder het gras.

Zo wordt het gebruik van BPA in bayflesjes en fopspenen al gefaseerd verboden in Canada, EU, Japan en zelfs China, eigenlijk wereldwijd. In de VS zelf nemen meer staten het heft in eigen handen en komen met een ban. Daarnaast is de baby-industrie ook niet dom en produceren al tijden BPA-vrij producten, dit om aan de wens van de klant te voldoen. En onlangs kwam de amerikaanse voedsel- en medicijnwaakhond met het tegenstrijdige bericht dat de gehaltes BPA in het voedsel wel meevallen.

Probeert de FDA nu met vallen en opstaan de achterstand in te halen?

Wie het weet mag het zeggen, wat wel duidelijk is dat de industrie op zoek is naar vervangers. Ze willen de markt ten koste van alles namelijk niet verliezen. In hun (beperkte) creativiteit hebben ze chemische vervangers gevonden. Echter toen onafhankelijke onderzoekers wat gingen experimenteren bleken ze net zo schadelijk of zelfs schadelijker te zijn......................