Door community (initieel Hans),
Op don 25 okt 2012 08:57,
52 reacties,
Ik ben geen orgaandonor… ben ik nu een slecht mens?
Uit principe ben ik geen orgaandonor. Het transplanteren van organen vind ik onnatuurlijk. Iedereen wordt geboren met een lichaam vol organen en daar moet je het mee zien te redden.
Van alle mensen die hun keuze voor of tegen orgaandonatie in het Donorregister hebben vastgelegd wil een behoorlijk deel geen organen afstaan na de dood.
In mijn woonplaats Delft hebben ruim 33.000 mensen hun keuze vastgelegd. Maar van die Delftenaren wil 36% geen donor worden.
Deze week is het Donorweek en elke dag komen mensen op TV vertellen dat ze graag hun organen afstaan na de dood.
Mensen die geen donor willen worden, hoor je nooit op TV. Ze krijgen geen enkele kans om uit te leggen waarom ze geen donor zijn. Het is net of ze niet bestaan, ze worden doodgezwegen.
Zouden ze zich soms schamen voor hun keuze?
Is hun keuze wel iets om je voor te schamen?
Het is soms net of je alleen maar een goed mens kunt zijn als je wel orgaandonor bent.
http://www.eo.nl/tv/moraalridders/artikel-detail/desanne-van-brederode-1/
Nu me steeds meer duidelijk word hoe een lichaam als een geheel gezien moet worden, dat alles samenwerkt, alle organen, hormonen, spieren, zenuwen, aderen, zo is me nu ook duidelijk dat de uitval van een orgaan niet op zichzelf staat. Uitval kan vaak hersteld worden met voeding, echte goede voeding en dan bedoel ik niet de schijf van vijf.
Aan de ene kant zie je dus het verhaal wat Hans hier beschrijft, absoluut waar. Aan de andere kant zie je dat door echt slechte voeding de mens steeds zieker wordt en vaker uitval hebben van de nieren, lever, alvleesklier enz.
Let wel, dat ik orgaandonor ben wil niet zeggen dat ik een donororgaan zou willen ontvangen, dat wil ik beslist niet.
Mijn overweging is vrij nuchter, waarom zou ik organen waar ik niets meer aan heb mee de oven innemen als andere mensen er (mogelijk) gelukkig mee zijn, noem het hergebruik van bruikbaar materiaal.
- Omdat de beslissingen om jou in kritieke toestand wel of niet te redden door andere redenen dan jouw levensvaatbaarheid genomen kunnen worden, zie Deens meisje vorige week.
- Omdat er te weinig bekend is wat er gebeurt met je ziel als je op de drempel van de dood zit.
Nou beste P., wat dacht je ervan eens te overwegen of jij en jouw organen niet doortrokken zijn van dezelfde ZIEL? Ik weet, het is voor veel mensen moeilijk om zich iets voor te kunnen stellen bij de 'ziel' - we leven immers in een materialistische wereld -, maar dat wil niet zeggen dat die er niet is.
En dat is nou net de crux bij die donorkwestie. Je geeft met je organen een deel van je ziel weg aan een vreemde met een heel eigen ziel. En wat nu als die twee zielen elkaar niet zo liggen? Ik moet er niet aan denken dat dankzij mijn orgaan een - zeg - kindermishandelaar opnieuw kan toeslaan!
Dat hele donorverhaal wordt natuurlijk op zijn hollywoods met tranentrekkerij gebracht: kijk eens wat een lieve vrouw of schattig kindje dankzij jouw orgaan verder kan leven. Nu gun ik iedere lieve vrouw en schattig kindje een gelukkig en gezond leven, daar niet van, maar achter iedere lieve vrouw of schattig kindje schuilt misschien wel een hele nare man of vrouw. En die krijg je niet te zien. En ook krijg je niet te zien dat er een heel circuit is van flink betalende mensen die zichzelf een plek hogerop de wachtlijst kunnen kopen.
Maar de kern van het verhaal blijft toch de ondeelbare EENHEID tussen lichaam en ziel. Organen hebben dezelfde levensziel als de persoon die ze bezit.
Ik kan me trouwens wel wat voorstellen bij familieleden die een orgaan willen afstaan aan een medefamilielid. Dan bijft de ziel in ieder geval binnen het eigen 'universum'.
Als de mens weer gaat eten wat goed voor ze is en als de geneeskunde holistisch gaat denken zijn er waarschijnlijk geen orgaantekorten meer.
Heb je bij je overweging ook aan de gevoelens, emoties en de ervaringen gedacht van degenen, die je zullen overleven?
Dat vraag ik me ook af, omdat ik dit zelf meegemaakt bij mijn lieve vader, die heel plotseling overleed. Aan mij was de keuze of ik hem voor orgaantransplantatie zou willen vrijgeven. Een vraag, die kwam, nadat ik pas een half uur op de hoogte was, dat er iets mis was met mijn vader en dat hij naar het ziekenhuis zou worden gebracht. Ik had amper een paar minuten gekregen aan het bed van mijn net overleden vader, maar kreeg niet veel tijd voor de beslissing, want in het geval van transplantatie is direct handelen wenselijk. Dus als ik hem zou vrijgeven, dan zou hij zo snel mogelijk worden weggehaald. En welke beslissing we als familie ook zouden nemen, omdat er lang was geprobeerd om hem te reanimeren, werden we gewaarschuwd voor mogelijke nare verkleuringen en werd ons als familie afgeraden om hem nog te gaan bekijken.
Maar dat was gevoelsmatig en intuitief het meest weerzinwekkende wat ik had kunnen doen en zo heb ik hem zelf in één stuk naar het mortuarium begeleid. Ook voelde ik de aandrang om zelf degene te zijn, die de deksel op de kist zou schroeven en ben daarom voorafgaand aan de crematieceremonie alleen voor naar de begrafenisondernemer gegaan.
Mijn familie koos ervoor om zich mijn vader te herinneren, zoals hij was, maar ik had me ingesteld op een bepaald naar beeld, maar voelde intuïtief dat ik dat moest doen.
Wat ik toen hem meegemaakt ervaar ik nog steeds als een wonder. Mijn vader lag tussen allemaal kransen en heel mooie bloemen en straalde letterlijk van geluk en liefde. Hij zag er op een bepaalde manier bijna gezonder uit, dan bij leven.
Afscheid nemen kostte voor mij en mij vader een bepaalde tijd en bepaalde rituelen en een paar minuten waren daarvoor voor mij en mijn familie niet voldoende. Het is nogal wat om met de enorme shock en het trauma van het plotselinge verlies van een dierbare om te kunnen gaan en dat te kunnen verwerken.
Maar naar het schijnt, zijn er ook veel nabestaanden, die troost ervaren in het idee, dat er met de organen van hun dierbare(n) iets heel waardevols is gebeurt en dat het een zin geeft aan het gemis, dat soms als heel onrechtmatig of oneerlijk kan worden ervaren. En zo kan ook organtransplantatie juist een bron zijn van troost.
Hoe moet ik dat zien? De ziel is deelbaar? Of huist in een bepaald orgaan?
Hier wel eens over gelezen?
Sure, en het grote voordeel is dat ze weten dat ik orgaandonor ben en ze nooit verrast zullen worden met de vraag "mogen we een paar reserveonderdelen van hem gebruiken".
Ah ok, idd net wakker geworden anders zou je zo'n vraag niet stellen, al op 17 jan 2008 plaatste ik een link op Zap naar dit artikel:
Het hart heeft een geheugen
Dat is ook de reden waarom ikzelf geen donororgaan wil maar ik kan me goed voorstellen dat een moeder van in de 30 met drie jonge kinderen daar heel anders over denkt.
Het lijkt me een beetje zielloos om over je ziel te gaan piekeren als je dood bent omdat je ziel niet in een orgaan zit, mijn ziel dat ben ik en is niet deelbaar en als een ander een gedeelte van mijn geheugen erft, tja daar moet hij / zij maar aan wennen.
Anderen piekeren daar anders over :)
Tibetan Buddhism and the resolution of grief: The Bardo-Thodol for the dying and the grieving
Ik ook. Maar ik denk ook, dat je daar beter op een andere manier mee om zou kunnen gaan, waardoor ze uiteindelijk meer geholpen zou zijn. Ik gun iedereen het beste en juist daarom zou ze volgens mij beter af zijn zonder orgaandonatie.
Maar ik kan me voorstellen, dat je daar heel anders over denkt.
Eeen voorkeur voor speciale chocolade, -wiskey, -sigaren, paardrijden en echte boter. Je zou het slechter kunnen treffen, of je moet armlastig zijn ;)
Deze mensen hadden nog gewoon een ziel hoor iig waren ze geestelijk niet verandert...
zo is dat ook weer uit de wereld geholpen :)
Daarbij is het altijd makkelijk praten als je het niet persoonlijk maakt maar zou jij niet een nier afstaan aan je eigen kind ????
of je neef die al jaren hartproblemen heeft helpen MOCHT je komen te overlijden ???
Ik heb alle respect voor mensen die nee zeggen tegen orgaandonatie (moet bekennen dat ik ook nog geen codiciel heb ingevuld) maar doe het wel om de goede redenen en niet vanwege een vaag bijgeloof wat nergens op gestaaft is :P
Net zoals Bob die beweert dat de maan is gemaakt van blauwe schimmelkaas ...
ik zal proberen het youtube filmpje op te zoeken..
Yezz, weet ik, ik ken het Tibetaans dodenboek, staat in mijn boekenkast, naast nog een rijtje met dezelfde insteek, maar toch, het zijn opvattingen van uit een andere geaardheid.
Punt is dat je niet kunt stellen dat je ziel verbonden is met een orgaan, dat zegt ook de Bardo Thödol niet, wel dat je de geest (ziel) tijd moet gunnen afscheid te nemen van het lichaam en daar is best wat voor te zeggen.
Blijft de vraag of orgaandonatie slecht of goed is, van uit mijn kennis wil ik het zelf niet maar zie geen reden om het anderen te onthouden, het gaat niet om een wezenlijk deel van mezelf slechts om geheugen en als een ander daar mee wil leven "so it be".
Inderdaad. Daarom vertel ik uit en over een persoonlijke ervaring.
Hoe vaak heb jij al geliefden verloren in je leven? Hoeveel doden heb je van dichtbij gezien, aangeraakt of sieraden afgedaan? Hoeveel rouwende geliefden, familie, goede vrienden, kenissen of gewone mensen? Hoeveel crematies en begrafenissen bezocht?
Jouw geloof, dat is in jouw beleving het ware geloof en dat kan je natuurlijk allemaal staven. Vanuit de werkelijkheid, zoals veel anderen die zien, is jouw geloof maar een bijgeloof.
Ik heb respect voor mensen, die ja zeggen. Er is immers nog veel bijgeloof.
Hoeveel keer ben jij al gevraagd om je nier af te staan? hoeveel keer heb jij zelf een beslissing van dit kaliber moeten nemen?
Net zoals Bob die beweert dat de maan is gemaakt van blauwe schimmelkaas ...
Misschien is het dan voor een enkeling toch niet onverstandig om stil te staan bij de mogelijke gevolgen van het één en ander and to be careful what you wish for ;
Er zijn genoeg (enge) hersenonderzoeken gedaan waaruit je kunt afleiden dat alles wat je doet, door je hersenen wordt geïnitialiseerd zo ook wat je denkt.
Mijn geloof is niet op allerlei aannames gebaseerd zoals dat kennelijk bij jouw het geval is.
Wishfull thinking wordt het volgens mij ook wel genoemd, je zou natuurlijk heel graag willen(wie niet) dat er iets bestaat na de dood maar zonder bewijs zijn we nergens ..
Ik ga toch ook niet zo maar beweren dat De Big Bang veroorzaakt is door Gargamel ?
vaak wordt er dan ook nog een voorwaarde gesteld zoals bij de christelijke traditie. Namelijk wees een goed mens dan kom je in de hemel en als je slecht doet kom je in de hel.. zo hielden ze het gepeupel (dat toen nog niet kon lezen) onder controle terwijl de hoge geestelijken er zelf op los feesten.. en oorlogen financieerden..
na erg lang zoeken toch het filpje gevonden:
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=fDp7pkEcJVQ
"let it be" :)
Ik heb zelf dingen ervaren. En ik vertel over mijn ervaringen. Bewijs heb ik van anderen niet nodig om te weten of ik nu wel of geen hoofdpijn heb of heb gehad. En of hoofdpijn nu wel of niet bestaat.
En dat geloof jij?
In recent years, consciousness has become a significant topic of research in psychology and neuroscience. The primary focus is on understanding what it means biologically and psychologically for information to be present in consciousness—that is, on determining the neural and psychological correlates of consciousness. The majority of experimental studies assess consciousness by asking human subjects for a verbal report of their experiences (e.g., "tell me if you notice anything when I do this"). Issues of interest include phenomena such as subliminal perception, blindsight, denial of impairment, and altered states of consciousness produced by psychoactive drugs or spiritual or meditative techniques.
Goeie Morgen op zich altijd relaxed wakker worden met de Beatles hoewel ze maar 1 aardig nummmertje hebben gemaakt let ut be idd. Maar dat terzijde.
je zou toch dat YouTube filoje moeten kijken en nee het gaat niet over hersen onderzoek maar is buitengewoon verfrissend .
Nu toch maar even over mijn eigen ervaring de broer van een mijn mattie heeft Zo'n 8 jaar geleden een donorhart gehad en wanneer hij dat niet had gehad was ie al lang dood geweest en hij is geen ander mens geworden hoor ... Maar hij is kortgeleden getrouwt en zijn vrouw is zelfs sinds kort zwanger ....
Dus hoe bedoel je geen persoonlijke verhalen ?
Dan nog even op hersenonderzoek terug komend,
er is behoorlijk veel gedegen onderzoek gedaan naar lucid dreaming waarbij er een deel van het breibn werd gestimuleerd mbv stroom stootjes en prompt zeiden mensen out of body experiences te hebben en idd lucid dreaming meemaakte op
commando dus in een lab.
Daarnaast zijn er ook een aantal mensen bekend die hele specifieke aandoeningen hebben na gedegen onderzoek bleej dat bepaalde functies van hun hersenen niet werkte een voorbeeld hiervan was iemand die niet met tijd om kon gaan uit deze vele gevallen zijn ze een stuk wijzer geworden .
Eind conclusir alles gaat en staat in ons brein nergens anders ...
Greetz TF9
Ps zal nog even een goeie documentaite over dit onderwerp posten ..
http://www.youtube.com/watch?v=d4QHquPGcok
Ah, je hebt een nieuwe youtube gevonden, die mij ervan moet overtuigen, dat ik geen hoofdpijn heb gehad en dat hoofdpijn niet bestaat. Mij zal je er niet mee overtuigen, omdat ik bewijs van anderen niet nodig heb om te weten of ik nu wel of geen hoofdpijn heb of heb gehad. En of hoofdpijn nu wel of niet bestaat. Daar kan geen youtube iets aan veranderen en jouw mening ook niet.
Ik ben blij voor je, dat het weer een tijdje goed is gekomen met je familie, maar dan is het vervelende nieuws, dat dat alleen maar uitstel van executie is en dat uiteindelijk ook zij allemaal zullen sterven.
Dat geloof jij. Maar dat is niet hard te maken, zo toont steeds meer onderzoek aan.
Top neurochirurg bracht zes dagen door ‘in de hemel’ tijdens een coma
"In Newsweek beschrijft Alexander een universum waarin alles met alles verbonden is. Een universum met meerdere realiteiten, dimensies die er verschillende natuurwetten op nahouden. En daarboven een Goddelijke Eenheid die onvoorwaardelijk van ons houdt. In de Hemel zouden onbegrijpelijke dingen als puzzelstukjes in elkaar vallen en kunnen we zaken in een flits begrijpen waar we normaal mensenjaren voor nodig hebben. Ergens vindt Alexander daarvoor ondersteuning in de wetenschap. “De moderne natuurkunde vertelt ons dat het universum een eenheid is, dat het onverdeeld is. Hoewel we lijken te leven in een wereld van scheiding en verschil, leert de natuurkunde dat alle objecten en gebeurtenissen onder de oppervlakte met elkaar verweven zijn. Er is geen echte scheiding. Voor mijn ervaring waren dit abstracties voor mij. Nu zijn ze realiteit. Niet alleen is het universum gedefinieerd door eenheid. Het is ook – zo weet ik nu – gedefinieerd door liefde.” Dr Eben Alexander
"A human being is a part of the whole called by us "the universe," a part limited in time and space. He experiences himself, his thoughts and feelings, as something separate from the rest - a kind of optical illusion of consciousness. This delusion is a kind of prison for us, restricting us to our personal desires and affection for a few persons nearest to us. Our task must be to free ourselves from this prison by widening the circle of understanding and compassion to embrace all living creatures and the whole of nature in its beauty." Albert Einstein
En je dacht toch niet serieus, dat je die neurochirug met wat youtubes, met daarin de derdehands mening van een ander ook maar één seconde het idee zouden kunnen geven, dat hij maar iets heeft bedacht. Die chirurg heeft voor zichzelf waarheden ontdekt, die niemand hem kan afnemen.
“It is better to conquer yourself than to win a thousand battles. Then the victory is yours. It cannot be taken from you, not by angels or by demons, heaven or hell.”
Buddha
Living is easy with eyes closed,
misunderstanding all you see.
It's getting hard to be someone but it all works out,
it doesn't matter much to me.
Doet me een beetje denken aan de pro-life discussie ...
Wat geeft jouw het recht om te bepalen wat er gebeurd met iemand anders zijn lichaam wanneer deze persoon zijn lichaam ter beschikking stelt aan de wetenschap bv dan moet ie hetzelf weten en vind ik dat je dat gewoon moet respecteren.
Maak ee. Mooie video dan kun je altijd je familie herinneren hoe ze waren ...
Of in de toekomst misschien een hologram ofO
Daarnaast heeft iedereen wel eenz hoofdpijn en daar heb ik ook helemaal niet aan gerefereerd ...
Wel jammer dat je niks nieuws wilt leren door die documentaire te kijken ...
Ps. Ik ben er niet op uit om
iemand te kwetsen sorry bij deze
Wat zou je me dan zo graag willen bijbrengen? En hoe is bij jou de indruk ontstaan, dat ik daar behoefte aan zou hebben?
Geen enkel probleem. Het leven is ook vreemd. Maar daarom is het ook zo merkwaardig om te beweren, dat er definitieve conclusie getrokken zouden zijn of al te trekken zijn over waar het bewustzijn zich lokaliseerd. Dat kan alleen maar komen, van iemand, die zelf nog amper iets daarvan af weet. We weten over heel veel essentiele zaken nog maar bizar weinig. Dat mensen al snel menen, dat ze weten hoe het zit, is een heel normale gedachtepatroon. En hoe minder ze weten, hoe zekerder ze dasn vaak zijn. Maar je eigen ervaring, die kan niemand je afnemen. Iedereen weet van zichzelf of hij of zij naar de bakker is geweest.
zo is dat ook weer uit de wereld geholpen
Hoe is bij jou ooit de indruk ontstaan, dat ik die keuze niet zou respecteren en dat ik een recht zou claimen om te bepalen, wat er met iemands lichaam gebeurt na de dood?
Ik deelde mijn persoonlijke ervaring slechts als overweging. Wat jij of anderen daarmee doen, is mij om het even.
Mijn vader en al degenen, die er niet meer zijn en waar ik zielsveel van heb gehouden, die zijn nooit weggeweest, want afscheid nemen bestaat niet..
Maar er worden daarin nogal wat onderwerpen besproken en dan vraag ik me af, wat dat met dit specifieke onderwerp van doen zou hebben?
De indruk, die ik van de enorm uitgebreide docu krijg, is dat er opties, mogelijkheden en theoriën worden besproken. En dan kan de conclusie volgens mijn ervaring niet anders luiden, dan dat er heel veel is, dat we nog niet weten.
Maar ik ben heel benieuwd naar je eigen indruk van de docu. Welke waarheden heb jij daar dan voor jezelf in ontdekt?
het gaat onder andere over mensen die fantoom pijnen hebben maar ook hoe dat kan opgeroepen worden bij gezonde mensen zulke machinaties zijn onderdeel van wat jij bewustzijn noemt maar zijn gewoon te regelen door bepaalde gedeelte van je hersenen te manipuleren ..
Wat jij veronderstelt, dat ik dat bewustzijn zou hebben genoemd en vervolgens ga je mijn veronderstelde misvatting proberen recht te zetten door mij je eigen verwarring daarover te presenten.
Wat denk jij, dat ik als bewustzijn veronderstel en leg nu eens simpel en in je eigen woorden uit, wat bewustzijn is.
Eigenlijk onbegrijpelijk, dat er nog zo veel verwarring is over al die onderwerpen, terwijl alles toch zo enorm duidelijk, helemaal wetenschappelijk uitgezocht, verklaard en beredeneerd is :)
Hahaha.. dat zegt onze citaten koning :o))
Oeps.. sorry.. ik zal me er niet mee bemoeien ;-p
Alhoewel, ik wil wel vertellen wat ik onder bewustzijn versta aangezien de vraag wat bewustzijn is bijna een strikvraag is want je kan bv zeggen 'ik ben me bewust van dit en dat en van zus en zo', maar ja is datgene waar je zegt bewust van te zijn wel de realiteit, bestaat het uberhaupt etc etc..
Ik kan dan ook niet concreet uitleggen wat bewustzijn is maar ik kan wel een voorbeeld van bewustzijn geven;
Een klein vogeltje zit in de struiken en is op zoek naar voedsel, plots wordt ie uit het niets aangevallen door een kat. Het vogeltje vliegt in een fractie van een seconde van boven naar beneden en van links naar recht uit de bosjes en weet zodoende te ontsnappen aan de klauwen van de kat. Voor de ontsnapping had het vogeltje ontelbare berekeningen nodig om veilig uit de struiken te vliegen en aan de klauwen van de kat te ontkomen. De ontelbare berekeningen die gedaan moesten worden deed het vogeltje zonder erbij na te denken en in een fractie van een seconde. Het is een wonder, zeker gezien het gegeven dat de hersentjes van het vogeltje kleiner zijn dan een pinda. Nee, het is geen wonder, dát is bewustzijn.
Weet je tot welke conclusie ik een keer ben gekomen; als er geen ander bewustzijn in de kosmos aanwezig is dan is de mens het bewustzijn van de kosmos, sterker nog dan is de mens het zelfbewustzijn van de kosmos.
Sigumd, je loopt nogal weg met het boeddhisme en de islam, wat heb je eigenlijk te zeggen over de gebeurtenissen in birma??
Bewustzijn is een optelsom van de evoltionaire geschiedenis van alle (nagenoeg) dieren.
zoiets als een evolutionaire wapenrace ..
voornamelijk opgang gebracht door externe invloeden zoals voedingspatronen varanderende atmosfeer levels en geologische facetten.
Op het moment dat er een begin was van wat we nu bewustzijn noemen is daarnaast ook nog gekomen de wil om te "groeien" of wel de wil om beter te zijn dan andere (wellicht omdat je dan beter kunt zorgen voor je voortplanting)
beetje nietzche achtig dat laatste..
greetz,
TF9
Who cares
Nog even een ander vraagje,
Geloof je dan dat het universum een levend iets is ?
quote = liefdevol
Ik heb eigenlijk niet eerder over die vraag nagedacht, ik heb wel nagedacht over wat 'leven' is, en ik kwam tot de volgende conclusie;
Leven is de vereniging van materie (= oneven-dimensie) en het immaterieele (= even-dimensie).
De oneven-dimensie (materie) bevat geen bewustzijn en is niet in perfecte balans en daardoor vergankelijk.
De even-dimensie (geen-materie) bevat -of is- bewustzijn en is in perfecte balans en daardoor onvergankelijk.
De even-dimensie kent geen tijd en heeft geen begin en geen einde, het is er altijd geweest en zal er altijd zijn, en kan daardoor niet ontstaan of geschapen zijn.
Volgens mijn redenatie ontstaat leven pas wanneer die twee verenigd zijn.
Uit de even-dimensie ontstond de oneven-dimensie (materie) > de kosmos, maar het is nog niet verenigd. Dus om antwoord op je vraag te geven, volgens mijn redenatie is de kosmos niet levend maar het heeft wel een bewustzijn, namelijk HET bewustzijn.
En waar ik in geloof;
Ik geloof in de mogelijkheid dat er een immaterieele bewuste vorm van energie kan bestaan die een scheppend vermogen heeft.
Die energie heeft materie geschapen om zichzelf zodoende te kunnen belichamen, met als eindproduct 'de belichaamde goden', maar zover is de mens -de evolutie van het bewustzijn- nog niet.
Ik moet eigenlijk zeggen;
De evolutie van het BELICHAAMDE bewustzijn!!
maar ik zal er eens wat dieper op in gaan als ik later vandaag de tijd heb
Er is sowieso een verschil tussen een bewuste vorm van energie (als het bestaat) en "gewone" energie, en ik kan wel vragen wat voor scheppend vermogen energie (zonder bewustzijn) heeft en wat het dan zoal kan scheppen, buiten het feit dat er een groot verschil zit tussen wanneer iets bewust geschapen wordt en wanneer iets zonder bewustzijn cq niet-bewust geschapen wordt. Maar dat doet er verder niet toe, er wordt mij iets gevraagd, ik ventileer mijn gedachte, en daar hoef je het absoluut niet mee eens te zijn.
Thanks voor de tip, hij was interessant :)
Wetenschappers hebben mbv van een Laser materie "gecreeerd" op kleine schaal want het heeft wel veel energie nodig maar toch is het hun gelukt..
en wanneer je beseft dat de meeste elementen in zonnen zijn ontstaan door Energie(hitte/druk) dan is het toch niet zo moeilijk te geloven dat er op een bepaalt moment ook samenstellingen van elementen kunnen vormen en van daaruit velen andere dingen zoals zelfs RNA e.d wij zijn gemaakt van "sterrenstof" of je het nu wilt of niet, het is alleen een kwestie van de juiste onderdelen op de juiste(logische) plaats krijgen. Evolutie heeft hier voor gezorgt, sommige eencelligen hebben ook een soort van bewustzijn gehad: de interpetatie van prikkels van buitenaf, net als wij, alleen in de loop der millenia hebben wij (en andere dieren behalve zoogdieren) hier een bepaald klompje cellen voor ingezet wat de hersenen zijn gaan heten bij ons.
je ziet het overal om ons heen