Door IndeWaanvandeWeek, Op maa 8 nov 2010 07:47, 2 reacties, citaat / intro / linkdump

Ik heb toch niets te verbergen?

Ik werd deze week geattendeerd op een documentaire over privacy die de VPRO onlangs heeft uitgezonden, de Privacy anno 2010 special. Doordat ik vrij fel tegenstander ben van het creëren van schijnveiligheid ten koste van privacy en omdat de documentaire is opgenomen in mijn eigen Rotterdam, vond ik het vrij confronterend. ...
Annotaties:
| #115965 | 08-11-2010 15:51 | piet graniet
BC, ik kan je het boek 'Toezicht, discipline en straf: de geboorte van de gevangenis' aanraden, een studie van Michel Foucault naar de geschiedenis van de disciplinering van het individu.
Het boek laat mooi zien hoe ontwikkelingen in de westerse geschiedenis uitmondden in samenlevingen vol met camera's.
piet graniet's avatar
| #116031 | 08-11-2010 20:06 | ffloor
Dat vertelde mijn moeder al over WO-2.
Als ze op zondag uit de kerk fietste zag ze in iedere straat een hele dikke mof waggelen, sommige brede straten liepen er aan weerskanten wel eentje, de hele dag op-en-neer zeven dagen in de week. Je kon ze goed herkennen omdat ze zo breed waren en hun bovenbenen schuurden van het vet als tssomp, tssomp, tssjomp.
Mijn moeder kon goed rekenen. Ze telde alle straten van de stad en de bredere telde ze dubbel. Toen ging ze daarop alle steden verzamelen, Warchau, Praag, Namibië, Peru, Argentinië, Chili, half Japan, Egypte, Libië, Frankrijk, Griekenland, Albanië, enz. met elke brede straat 2 moffen.
Ze kwam tot 30 miljard moffen. Ik geloof haar, ze hebben er écht tijdens WO-2 hier inderdaad allemaal rondgewandeld
maar kenden slechts 2 aardse woorden: "Raus! + Mitkommen!" - meer woorden spraken ze niet maar wel armgebaren daar waren ze goed in vertelde mijn moeder als zij ze melk, eieren en kaas verkocht: "ze spraken een taal die ze nooit had gehoord en ze schreven toen al in digitaal schrift dat meer weg had van stoelen op z'n kop zoals je op klokken je vierkant schrift ziet als 8888.
aanmelden / inloggen