Hoe meer je geld je in kankerbestrijding stopt, hoe meer kanker erbij komt. Wie zei dat ook al weer? In ieder geval: Ziek zijn loont. Astma, hart en vaatziekten, kanker, ADHD… houdt de (nog) voldoende gezonden lekker bezig met het verzorgen van de zieken. En de zieken dragen natuurlijk ook zelf hun steentje bij. Dood gaan loont ook, maar (ongeneselijk) ziek zijn is beter. Preventie is gewoon veel minder lucratief.

Natuurlijk pleit het KWF niet voor waterauto’s. Het brengt veel meer geld op de bevolking (soms bijna letterlijk) te laten stikken in de smok. Nee, auto’s op waterstof met omslachtige waterstof fabricage, of elektrische auto’s met twijfelachtige giftige accu’s en twijfelachtige elektromagnetische straling leveren veel meer zieken op en zijn dus winstgevender.
Hmm.. boze boemannen zouden wel eens misbruik van de technologie kunnen maken. Eh, pardon, wie zegt dat ze dat niet al doen. En zouden de blijkbaar alom gesignaleerde UFO’s werkelijk allemaal van verre planeten komen?

Het KWF heeft nog nooit een woord gerept over DU (depleted uranium) het voordeel van biologisch eten, het desastreuze effect van pesticiden en bemoeit zich niet met lichaamsverzorgings producten. Ze beveelt insmeren tegen zonnebrand aan maar wat er allemaal in die smeerseltjes zit... . Ook zal ze de laatste zijn om de kankerverwekkende eigenschappen van ritalin aan te kaarten. Opmerkelijk dat de aangekondigde zwarte lijst na emotionele reacties van de bevolking nog steeds niet te vinden is op hun site. Slechts een enkele keer wordt een tipje van de sluier opgelicht over de mogelijkheid dat zich bij het KWF onfrisse zaken zouden kunnen afspelen.

Of eigenlijk, het is de vraag hoeveel mensen het abnormaal vinden dat het KWF mensen niet beschermt tegen bovenbeschreven zaken. Dat is toch meer iets voor het WNF, of…

Andere ‘ziektes’ zoals griep en zo… en wat het eh, opbrengt vallen hier even buiten de scope. Toch zou het een onderzoekje waard zijn uit te vinden welke patiëntenvereniging nu echt voor de patiënten is. Arjan Hooiveld doet een bescheiden poging.

Samuel S. Epstein, M.D. professor emeritus Environmental and Occupational Medicine van de University of Illinois School of Public Health en voorzitter van de Cancer Prevention Coalition (CPC) lust ze allemaal rauw. Hij maakt gehakt van de American Cancer Society (ACS), de, laten we voorlopig kort door de bocht aannemen: Amerikaanse equivalent van ons KWF.

Een nog steeds actueel artikel van Epstein uit 1999: “American Cancer Society: ‘s werelds rijkste ‘non-profit’instituut”, beschrijft nogal schokkende zaken. Onderstaand een bewerking van dit artikel:

De American Cancer Society (ACS) richt zich op de het binnen de perken houden van schade. Dus diagnose en behandeling en basale moleculaire biologie. Preventie wordt daarbij volkomen genegeerd. Zoals voorkombare blootstelling aan kankerverwekkers in het milieu en die waar mensen tijdens hun werk aan worden blootgesteld.

BELANGENVERSTRENGELING

De ACS is een Society bestaand uit in elkaar grijpende belangen verstrengelingen met de producenten van antikanker middelen, farmaceutische industrie, mammografie industrie, pesticide industrie, voedingsmiddelen industrie, andere industrieën , investerings maatschappijen, banken en media conglomeraten.
Veel van de medici, oncologen chirurgen, radiologen en moleculaire wetenschappers hebben nauwe banden met de NCI (National Cancer Institute).

Farmaceutische industrie
In 1992, lanceerde de NCI samen met the ACS een agressieve campagne om 16000 gezonde vrouwen met een mogelijk verhoogd risico op borstkanker, gedurende een 5-jaar durende test tamoxifen te laten slikken. Tamoxifen is ‘s werelds best verkopende anti-borstkanker middel.
Zeneca, dat 11 kanker centera in Amerikaanse ziekenhuizen beheert, is de enige producent.
Zeneca is een dochter van Imperial Chemical Industries. Logisch dat in folders, posters, publicaties, en commercials van Zeneca , carcinogene chemicaliën en hun relatie tot borst kanker buiten schot blijven.

De ACS laat regelmatig onorthodoxe of alternatieve therapieën bespreken door het "Committee on Unproven Methods of Cancer Management" en de bevindingen worden in "Unproven Methods” bijgehouden. Hierin worden gewoonlijk giftige medicijnen gepatenteerd door grote farmacie bedrijven aanbevolen en goedkope niet patenteerbaar en nauwelijks giftig alternatieve of "onbewezen" therapieën worden afgeraden.

Deze "Unproven Methods” worden verspreidt onder gezondheidswerkers, populairwetenschappelijke schrijvers, en het publiek. Als een gezondheidswerker of oncoloog eenmaal geassocieerd is met " Unproven Methods", is deze gebrandmerkt door het kanker establishment. De beschuldigde "kwakzalver" heeft geen inkomen meer, en wordt achtervolgd door systematische intimidatie. De afwezigheid van enig objectief bewijs van sterk verbeterde overlevings kansen of verminderde sterfte door conventionele toxische chemotherapie behalve dan voor een paar relatief zeldzame kankers negeert het ACS.

“People Against Cancer”, een algemene, diverse groep van kanker patiënten, hebben in 1986, afgedwongen dat de “Office of Technology Assessment (OTA), een denktank van het Congres,de beschikbare informatie over alternatieve vernieuwende therapieën evalueerde. Hoewel ze oorspronkelijk niet wilden, publiceerde de OTA in 1990 een rapport dat zo’n 200 veelbelovende onderzoeken over alternatieve therapieën vaststelde. OTA concludeerde dat NCI verplicht was om, én deze informatie te traceren én wijd verbreidde ‘onconventionele kanker behandelingen’ op hun werkzaamheid te laten onderzoeken.

De ACS en NCI verzetten zich tegen OTA's aanbevelingen. De ACS noemde de Hoxsey therapy (een niet giftige combinatie van kruidenextracten in 1940 ontwikkeld) een "waardeloos opwekkend middel tegen kanker." Opmerkelijk leidde een gedetailleerde kritische bespreking van Hoxsey’s behandeling door Dr. Patricia Spain Ward (een hoofd medewerker van het OTA rapport) juist tot een tegenovergestelde conclusie.

Meer dan 100 veelbelovende alternatieven, niet patenteerbare non-toxische therapieën zijn nu gevonden. Het is duidelijk dat zulke behandelingen klinische getest moeten worden en door het NCI geëvalueerd, en wel op dezelfde manier als bij de conventionele chemotherapie gebeurt.
Een groeiend aantal andere vernieuwende therapieën die eerst werden aangevallen door ACS roepen recentelijk minder weerstand op en zijn zelfs geaccepteerd.
Desalniettemin heeft de FDA ongeveer 40 gepatenteerde middelen tegen kanker goedgekeurd, maar nog geen enkel niet gepatenteerd alternatief middel.

The National Institutes of Health passeerden in 1992 de ACS en NCI. Ze openden een “Office of Alternative Medicine” voor onderzoek naar onconventionele behandeling van kanker en andere ziektes. Het ACS weigerde en weigert nog steeds hieraan deel te nemen. The NCI neemt met tegenzin en pro forma deel, intussen actief de alternatieve therapie aanvallend met hun wijd verspreidde “Cancer Information Services”. Intussen misbruikt de FDA (die hetzelfde beleid als de NCI heeft) hun toestemmings bevoegdheid, om verspreiders en beoefenaren van innovatieve en non-toxische therapieën tegen te houden.

Dr. James Gordon, president van the Center for Mind-Body Medicine waarschuwde de alternatieve beoefenaren daar dat "ze strikter te werk moesten gaan— om te worden geaccepteerd door de algemene gemeenschap". Zo’n waarschuwing werd niet geuit met betrekking tot hoogst twijfelachtige claims door de NCI en ACS over de werkzaamheid van conventionele kanker chemo therapie.

Mammografie
is tegenwoordig een winstgevende, zeer onderling concurrerende business.De ACS stelt pre-menopausale vrouwen bloot aan stralings gevaren van mammografie terwijl enig voordeel nauwelijks werkelijk bewezen is. Bovendien veranderen borsten in de loop van de tijd zodanig dat vergelijking met eerdere foto’s zinloos is.

De pesticide industrie
Hoe nauw de banden tussen de ACS en de chemische industrie wel zijn, blijkt uit het volgende incident:

Koughan, een TV producer, stond in 1993 op het punt een documentaire over de gevaren van pesticiden bij de “Public Broadcasting Service's hour-long show, Frontline” uit te zenden.
Kort voordat Koughan's programma in de lucht kwam, was een kopie gelekt naar Porter- Novelli, een machtige PR firma voor groente en fruit telers en de agrochemische industrie.
Porter-Novelli schreef een memo met tegenargumenten om zijn klanten te helpen de angsten van het publiek voor met pesticide besmet voedsel te smoren. Vervolgens belde Porter-Novelli zijn andere klant, de American Cancer Society op. De memo werd naar het hoofdkwartier van de ACS Atlanta gefaxed en circuleerde in de vorm van een e-mail als achtergrond informatie voor 3000 regionale ACS kantoren ter ondersteuning bij het afhandelen van telefoontjes van het publiek dat reageerde op de show.
Deze memo, werd in de nieuwsbrief van Accuracy in Media (AIM) nog eens dunnetjes overgedaan: "Junk Science on PBS." En "Kunnen we ons de Public Broadcasting Service permiteren?" en "In Our Children's Food . . . is een voorbeeld te zien van wat de media gedaan hebben om deze `algemene angsten' op te roepen en de enorme dure verspilling [met betrekking tot PBS] geciteerd door de New York Times."
Toen Koughan het AIM artikel zag was hij in eerste instantie razend dat het ACS gebruikt was om de pesticide industrie te verdedigen. Later realiseerde hij zich dat Porter-Novelli werkte voor vijf agrochemische bedrijven en dat ook de ACS al jarenlang klant was…

GELD

De "nonprofit" status van de Society staat in schril contrast tot de enorme overhead en uitgaven, buitensporige reserves in de vorm van bezittingen en giften aan politieke partijen.
De American Cancer Society (ACS) vergaart een enorme rijkdom in de rol van “liefdadigheid”.

In 1992 werd voor iedere aan directe dienstverlening besteedde $1, ongeveer $6.40 uitgegeven aan vergoedingen en overhead. De rest ging naar algemeen onderzoek en onderzoek met betrekking tot patenteerbare winstgevende anti-kanker middelen.

NEGEREN VAN PREVENTIE

Het ACS besteedt nagenoeg geen aandacht aan preventie. Ze zeggen bijvoorbeeld: niets over het feit dat het inpoederen van genitaliën eierstok kanker veroorzaakt; niets over het feit dat de blootstelling van ouders aan carcinogenen op hun werk een van de hoofdoorzaak van kinder-kankers is; en niets over het feit dat langer gebruik van de anticonceptiepil en HAART (het toedienen van extra vrouwelijke hormonen) een van de hoofdoorzaken van borstkanker is.

Met betrekking tot borst kanker, stelt de ACS: dat vroeg diagnosticeren de beste mogelijkheid om het sterfte cijfer te verlagen is. Met andere woorden, borst kanker kan volgens hen niet voorkomen worden ondanks een overweldigende hoeveelheid literatuur, die oorzaken van borstkanker beschrijft die voorkomen kunnen worden. In hun "Nutrition and Diet," wordt met geen woord gerept over de gigantische verontreiniging met vele soorten kankerverwekkende pesticide residu’s, van dierlijke en zuivel vetten en groente en fruit. En dus de noodzaak over te stappen op veiliger biologische voeding.

De grote bedrijfsconglomeraten maken gigantische winsten, lucht, water, en voedsel vervuilend met kanker verwekkende stoffen, waarin zij perfect worden ondersteund door de oorverdovende stilte van de ACS. Deze stilte weerspiegelt zienswijzen, gefixeerd op diagnose, behandeling en algemeen genetisch onderzoek, dit gecombineerd met domheid, onverschilligheid en zelfs vijandigheid naar preventie toe, en ook belangenverstrengeling.

Uiteraard? werd kritiek op het establishment dat ze kanker preventie een minimale prioriteit gaven, altijd effectief ontmoedigd.

Een paar voorbeelden van de rol van het ACS:

1971: Niet meewerken aan verbieden van het gebruik van DES
1977 en 1978: Niet meewerken aan verbieden van kankerverwekkende ingrediënten van haarverfproducten
1977: Zelfs stimuleren van gebruik van kankerverwekkende saccharine
1978: Niet ondersteunen van opstellen van arbeids voorwaarden m.b.t veiligheid
1978: Vertragen van de “Clean Air Act”
1982: Niet accepteren van proefdier testen i.v.m. kankerverwekkende risico’s
1983: Nogmaals weigeren van ondersteunen van de “Clean Air Act”
1992: Bewering dat organochlorine pesticiden geen borstkanker zouden veroorzaken
1992: Gezonde vrouwen preventief het zeer winstgevende middel tamoxifen (sterk lever en baarmoeder carcinogeen) laten slikken
1993: Bagatelliseren van pesticiden als oorzaak van kinder kanker (ze zouden veilig zelfs voor baby’s veilig zijn)
1996: Aandringen op het versoepelen van de beperkingen rond de toegang tot silicone gel borst implantaten waarvan veel ook besmet waren met krachtige carcinogenen zoals ethylene oxide en crystalline silica.

DE ROL VAN HET ACS IN DE OORLOG TEGEN KANKER

De in 1971 gestarte “War Against Cancer” buitte ACS prima uit om hun eigen kortzichtige egocentrische agenda voort te zetten. Hun strategie is nog steeds gebaseerd op twee mythes:

1 Er is enorme vooruitgang geboekt in de behandeling en genezing van kanker,
2 De stijging in het optreden van, en de sterfte aan kanker, is te wijten aan ouder worden en aan roken.

De rol van onvrijwillige blootstelling aan industriële carcinogenen in de lucht, het water, producten voor de consument, en op de werkplaats negerend.
Als ’s werelds grootste a-religieuze "liefdadigheids instelling" met machtige bondgenoten in de private en publieke sectoren, blijft het beleid van de ACS onveranderd.