Door community (initieel Best Well), Op zon 27 aug 2017 21:22, 0 reacties, nieuws

Kinderverkrachting is wéér weggejorist!





Het arrest van het Hof Arnhem d.d. 18-08-2017 heeft een einde gemaakt aan de “langdurige lastercampagne” tegen de voormalige topambtenaar van Justitie Joris D.. In januari 2014 had het Hof Den Bosch (in Arnhem?!) het OM bevolen om de aangifte te onderzoeken van twee Turkse mannen. Zij zouden in 1995 en 1996 als jonge jongens in Turkije zijn verkracht door Joris D.. Er blijkt nu volgens het Hof geen enkel bewijs dat Demmink in 1996 in Turkije was. De main stream pers reageerde zowel opgelucht als opgetogen. Elseviers Weekblad schreef:

Oud-topambtenaar Demmink niet vervolgd

Het Openbaar Ministerie mag stoppen met de vervolging van voormalig topambtenaar van Justitie Joris Demmink. Het OM zei dat er ‘geen redelijk vermoeden’ bestaat dat Demmink zich schuldig heeft gemaakt aan seksueel misbruik van minderjarigen.

Het gerechtshof in Arnhem ging mee in die waarneming van het OM. In eerste instantie had het hof juist de opdracht gegeven de beschuldigingen van misbruik nader te onderzoeken. Demmink wordt door twee Turkse jongens beschuldigd van verkrachting in de jaren 1995 en 1997. De jongens waren toentertijd minderjarig.

Feitenonderzoek

Het lukte het OM niet om de Turkse aanklagers te horen als getuigen. Bovendien zijn er geen aanwijzingen dat Demmink, die de beschuldigingen steevast heeft ontkend, tussen 1995 en 1997 überhaupt in Turkije is geweest.

Die aanwijzingen zijn er wel degelijk! Zie bij voorbeeld dit officiële Turkse document, waarvan de advocaten van Demmink de echtheid ontkenden. Daarin wordt gesteld dat uit het onderzoeksdossier is gebleken dat de verdachte Joris op 20/07/1996 Turkije is ingereisd.

Deze info had gewoon kunnen worden gebruikt in de Nederlandse procedure. Daarom gaf het hof Arnhem in januari 2014 ook het bevel dit document en de inhoud ervan nader te onderzoeken in Turkije. Direct daarna werden de grenzen gesloten voor de rechter-commissaris. Ze kwam er niet meer in en kreeg geen medewerking. Dat is waarom het document niet meer bruikbaar was in een Nederlandse procedure. Het kon niet meer worden geverifieerd doordat het OM tussen 2008-2013 had geweigerd er in Turkije onderzoek naar te doen. Daarna was het te laat, althans volgens de Turkse autoriteiten. Hetzelfde geldt voor alle Turkse getuigen die door mr. Adèle werden aangeboden: ze mochten in Turkije niet meer worden gehoord, want het delict was volgens de Turkse wetgeving verjaard.

Dat Joris D. in de jaren ’90 regelmatig in Turkije kwam, werd ook al gesteld in het zogenaamde aanvullende rapport, een Turks rapport uit december 2006 dat gaat over het complot in de zaak Baybasin. Op p. 23 staat: Joris Demmink, die zich speciaal heeft beziggehouden met de zaak van Hüseyin Baybasin in Nederland, is in november 1995 als toerist hier geweest en in juni 1996 in Antalya voor een internationale bijeenkomst. Daarnaast is hij Turkije in- en uitgereisd in de jaren 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003 en meestal wiste hij zijn sporen. Deze gegevens zijn verzameld bij officiële en speciale inlichtingendiensten. Er is ook geconstateerd dat hij onder verschillende namen Turkije is binnengereisd.

Hoewel het lijkt alsof dit gevecht tegen de bierkaai van pedofiele magistraten nu verloren is, zijn er mensen die nooit opgeven. Mr. Adèle van der Plas wil een civiele procedure starten tegen de Staat der Nederlanden. Deze moedige vrouw geeft nooit op! En er zijn anderen die ook nooit opgeven. Deze doofpot moet open! Deze smerige beerput moet leeg en schoon worden opgeleverd, want de stank is niet langer te harden. We gaan even ruim een jaar terug in de tijd…

Boekhandel Douwes was 16 april 2016 voor één middag het centrum van oneindige moed en nooit opgeven. ‘Je maintiendrai’ had net zo goed de titel kunnen zijn van het debuut van Robert van de Luitgaarden: Weggejorist. De vergelijking die Yvonne Keuls, schrijfster van o.a. Rapport Tommie, trok met de Dreyfusaffaire, vatte het gevoel van de aanwezigen treffend samen.

Het gevoel van onmacht dat Adèle van der Plas, advocate, verwoordde, maakte duidelijk dat het ‘Weggejorist onder de kop staatsgeheimen’ actueler is dan ooit.

Het is dankzij de steun van Yvonne Keuls, aan wie Robert met trots het eerste exemplaar overhandigde, en zijn vele vrienden en lotgenoten, dat Robert ‘handhaaft’.

Over de auteur

Robert van de Luitgaarden, geboren in 1965 in Den Haag, groeide vanaf zijn derde op in diverse tehuizen en pleeggezinnen. Vanaf zijn veertiende werd hij zeven jaar lang seksueel misbruikt door o.a. André Beemster, directeur Stichting Katholieke Kinderbescherming ’s Gravenhage, die ook het ouderlijk gezag over hem had.

Boekpresentatie Weggejorist duurt 40 minuten.
Annotaties:
aanmelden / inloggen