Dat we dankzij het gratis nieuws op internet minder snel geneigd zijn om te betalen voor kranten, verklaart de problematische situatie waarin dagbladen zitten, slechts ten dele, schrijft Karin Spaink.

Eerst probeerden kranten lezers te winnen met allerhande extra bijlagen waarin veel lezers niet geïnteresseerd waren en vervolgens trachtten ze de teruglopende inkomsten het hoofd te bieden door met minder mensen te gaan werken. “Oftewel: er bleef weinig menskracht over voor originele stukken, voor verdieping en voor uitzoekwerk.”

Van de voorstellen om de kranten te redden is Spaink niet onder de indruk. “Wie verzint er nu in hemelsnaam dat je het systeem van omroepbijdragen best kunt overplanten naar kranten? Alleen iemand die niet snapt dat het tv-stelsel zelf op instorten staat.

Betalen voor de krant op internet werkt ook niet: als je bij krant A op internet moet betalen voor een stukje, lees je dat toch op de site van krant B?” Zelf pleit Spaink voor meer keuzevrijheid voor de lezer: die moet zelf kunnen bepalen wanneer hij welke stukken via een medium naar keuze binnenkrijgt.

Door, Maarten Reijnders.