Bergen lekkend giftig chemisch afval zijn onlangs ontdekt bij een Poolse verbrandingsoven in Gdańsk. De opslag bevindt zich op 120 meter afstand van de Oostzee of Baltische zee. Het goedje bevat onder andere het kankerverwekkende hexachloorbenzeen oftewel HCB, in een grijs verleden werd het ingezet als pesticide. Daarnaast kan het gevormd worden als bijproduct van chemische reacties.

Poolse TV-journalisten onderzochten de grote zakken, de zogenaamde bigbags, die buiten op grote bergen werden opgeslagen. Sommige bigbags waren kapot en lekten afval, daarnaast stonk het gruwelijk.

De Poolse autoriteiten bevestigden dat het bedrijf de licentie heeft om 12.000 ton aarde, verontreinigd met HCB, te importeren. Het spul is afkomstig van uit de Oekraïne, Kulash. Trouwens, het is beter om te spreken van HCB met een beetje toegevoegde aarde. Uit de reportage blijkt dat 90% van het afval bestaat uit HCB en 10% uit grond. Bij inspectie bleek dat de hoeveelheid ‘opslagen’ chemisch afval ook nog eens veel groter is dan de vergunning toelaat, boetes zijn uitgedeeld en de vergunning is aangepast.

HCB is één van de giftigste verbindingen ter wereld, daarnaast is het ook nog zeer persistent. Het hoort tot de Persistent Organic Pollutants (POP’s) en op de lijst staan op dit moment 22 van de giftigste verbindingen ter wereld (het behoren er vele honderden te zijn).

HCB is ook nog eens zeer giftig voor het waterleven en als men zich bedenkt dat het chemische afval enkele tientallen meters van de Balitsche zee in de openlucht is opgeslagen dan ligt een milieuramp op de loer.

Normaliter wordt HCB opgeslagen in speciale chemische bestendige afvalvaten. De ruimte waarin de zeer gifitge zooi opgeslagen wordt dient te voldoen aan zeer strenge eisen, zoals luchtdicht afgesloten gebouwen met speciale lekvloeren.

De autoriteiten hebben inmiddels het bedrijf de opdracht gegeven om de kapotte bigbags in de chemische afvalberg onmiddelijke om te pakken in een veilige verpakking. De vraag die rijst, is het bedrijf hiertoe in staat en is het al niet te laat?

Hieronder de documentaire van de Poolse TV-zender Uwaga. Het kijken waard: de verantwoordelijken worden stevig aan de tand gevoeld (engelse ondertitels).



Ps. In het rijke westen is het echt niet veel beter gesteld, overheden zijn hier beter door vergunningen gedekt. Denk bijvoorbeeld aan de kankerverwekkende zware metalen in geïmpregneerd hout uit Nederland of het recyclingbedrijf van electromotoren in Dortmund dat haar werknemers en omgeving blootstelde aan zeer hoge concentraties PCB’s.