Door community (initieel Best Well), Op zat 17 feb 2018 17:08, 0 reacties, nieuws

Levert de donorwet de Nederlandse staat tientallen miljarden op?



SavePia Dijkstra zal wel een leuk penthousje cadeau hebben gekregen van de internationale donorhandelslobby, want de donorwet draait natuurlijk niet alleen maar om het helpen van de mensen die graag een hart, long of nier van een ander willen om weer een paar jaartjes erbij te krijgen, nee het draait misschien wel vooral om de poen. Of is dat te kort door de bocht? Het zijn nobelen in Den Haag die alleen nobele doelen nastreven. Pia Dijkstra was de nobele vrouw die u jaren het nepnieuws van het NOS journaal mocht verkopen, waaronder de leugen van de Joegoslavië oorlog, dus dat is gewoon een goud eerlijk mens. Dat organen echter ook geld waard zijn, is er in de promotiecampagne rondom de orgaandonatiewet natuurlijk niet bijverteld. Ook is niet echt duidelijk geworden welke horror er optreedt bij het uitsnijden van de organen uit de nog levende patiënt die dan wel hersendood verklaard is, maar waarbij het vooral de definitie van het begrip ‘hersendood’ is die bepaald of iemand echt dood is. De website annetwood.nl geeft een kijkje in het verschrikkelijke proces van verwijdering van organen en licht ook de definitie ‘hersendood’ nader toe. Maar waarschijnlijk draait de donorwet om veel meer dan om geld: leest u daarvoor door tot aan het slot van dit artikel.

Laten we eerst eens even kijken daar de waarde van organen. Natuurlijk zal het toenemende aanbod, als gevolg van deze nieuwe wet, de prijs enigszins doen dalen, maar het Nederlandse VOC handelsbloed zal vast wel een soort prijsafpraak geregeld hebben op die internationale markt voordat ze de wet er doordrukten in Den Haag. Zit ons koningshuis voortaan niet alleen meer in olie en gas, maar nu ook in de organen? In ieder geval is nu bij wet vastgelegd dat de organen van de staat zijn. Je mag wel kiezen hoor; net als bij referenda, daar mag je ook kiezen en u mag ook eens in de vier jaar pionnen van de aristocratie kiezen. En ze liegen nooit! Echt niet. U heeft echt keuze: de illusie van keuze. Maar die organen zijn dus best wat waard. Hoeveel exact is moeilijk te vinden, want dat ga je natuurlijk niet online zetten. Wel is online te vinden wat operaties kosten, want dat is wel handig voor verzekeraars; die kunnen zo immers zeggen dat alles duur is en dat uw premie hoog moet zijn. Als we echter gewoon even naar de online cijfers kijken, kunnen we wel een redelijke inschatting maken. De website fortune.com geeft een inschatting van de operatiekosten per orgaan. Maken we het optelsommetje, dan komen we op 5,9 miljoen kosten.



Nu hoor ik u zeggen: “Ja, maar dat zijn de kosten inclusief operatie, dus dat zegt niets over de prijs per orgaan. Een operatie is nu eenmaal duur.” Daar heeft u gelijk in en dus is het nuttig om op zoek te gaan naar de orgaanprijzen. Die vind je niet of nauwelijks online. Best logisch, want het volk moet niet te wijs worden. De website Gizmodo.com kwam in 2012 echter met een prijslijst van organen op de zwarte markt. Ook hiervoor geldt dat het niet te controleren valt, dus we moeten het doen met schattingen. Kijkt u zelf maar even wat daar vermeld werd:




De website financedegreecenter.com stelt zelfs dat 1 lichaam een geschatte waarde van 45 miljoen dollar heeft. Het blijft dus koffiedikkijken, maar in ieder geval kunnen we stellen dat er een prijskaartje aan onze organen en dus ons lichaam hangt.

Theoretically, your body is worth up to $45 million dollars (But that’s only if you could harvest every usable chemical and part from it.)

Er valt duidelijk veel meer uit het menselijk lichaam te oogsten dan we ons bewust zijn. Ook lijkt het erop dat een orgaan grofweg tussen de 10 tot 25 procent van de operatiekosten behelst. Laten we voor de inschatting eens laag gaan zitten en er vanuit gaan dat de organen in het menselijk lichaam zo’n 1 miljoen dollar waard zijn. Met 17 miljoen mensen in 1 land heb je dan een leuke potentiële waarde van 17 miljard dollar. Nee, dat rekensommetje gaat niet helemaal op, want we gaan niet allemaal tegelijk dood en sommige mensen zijn nog te jong en anderen te oud, maar het gaat om de doorlopende waarde: het ‘Eigenvermogen’ op de balans.

Goed, er hangt dus mogelijk een bepaalde waarde aan jouw organen. Dus als je organen bij wet niet langer van jou zijn, maar van de staat en jij nog slechts het recht hebt om aan te geven of je ze wel of niet weg wilt laten snijden na ‘hersendood’ te zijn verklaard, zijn je organen gedurende je leven gewoon ‘staatsbezit’. In het Engels hebben ze daar een term voor. Je organen zijn dan ‘assets’. Ik denk aan assetmanagement.

Met de orgaandonatiewet is er feitelijk een uitzondering op de grondwet ingevoerd die ondermijnt dat je zelf bepaalt wie er aan jou lichaam sleutelt. Je lichaam (of wat daar in zit) is immers niet langer van jou: het is staatsbezit. En als iets staatsbezit is mag de staat daar ook aan sleutelen. De staat sleutelt ook aan haar andere assets. De staat pleegt onderhoud aan gebouwen, wegen en alles wat zo meer van de staat is. Dus als de staat besluit onderhoud te moeten gaan plegen aan de organen die nu ook onder haar beheer vallen, dan mag dat. Ook zou je kunnen zeggen dat wanneer jij schade toebrengt aan dat staatsbezit, je eigenlijk de waarde hebt verminderd en dus aansprakelijk bent voor de reparatiekosten. Stel je voor dat de staat vindt dat het wegennetwerk verbeterd moet worden, dan gebeurt dat toch gewoon? Daar betaal je belasting voor. Dus stel je voor dat iets anders dat onder staatsbeheer valt “verbeterd moet” worden; mag dat dan ook? En stel je introduceert smarttechnologie om je asset in de gaten te houden; stel je introduceert nanobots in je lichaam om je gezondheid te monitoren. Kun je dan als staat de drager van jouw bezit aansprakelijk stellen voor het verslechteren van jouw bezit? Kun je dan zeggen: “Wij hebben nicotine in uw bloed geconstateerd. U bent roker en verpest mijn waardevolle longen. U moet krijgt een boete: uw verzekeringspremie stijgt“? Of krijgen we gewoon een ‘orgaanbelasting’?

Mag de staat straks ook biologische updates aanbrengen aan haar assets? Mag de staat straks middels cyborg-achtige technologie verbeteringen aanbrengen die zij nodig vindt? Wie is er de baas over uw organen? “Cyborg-achtige technologie? Verbeteringen? Wat bedoel je? Wat is dat nou weer voor onzin?” Als u dergelijke gedachtes heeft, dan heeft u wederom zitten slapen. We leven in de tijd dat nanotechnologische veranderingen aan de biologie mogelijk worden, waardoor “foutjes van de natuur” aangepast kunnen worden. Daarvoor hebben we nu al de CISPR methode om aan het DNA te sleutelen, maar de nabije toekomst biedt veel meer op dat gebied. Het sleutelen aan het menselijk lichaam is een beoogd doel om de mensheid richting het transhumanisme te leiden. “Nou nu ga je wel heel ver hoor? Transhuma-wat?” Ja, we leven in een tijd dat u echt wat meer op moet gaan letten in wat er gaande is. Lees maar eens wat dat is: transhumanisme. Dat is het geleidelijk modificeren van de mens richting een adroïde mens die samensmelt met kunstmatige intelligentie en aan het internet hangt. Als de organen dus van jou (de staat) zijn, mag je er ook aan sleutelen: “Laten we bij het brein beginnen!”

Het wordt tijd dat we meer wantrouwen gaan krijgen richting de overheid en gaan zien hoe de machtsstructuren werkelijk liggen en welke belangen er spelen. Politici en hun media zijn vooral druk doende het volk de ogen dicht te smeren met desinformatie of afleiding. Oppositiepartijen houden u ook maar zoet met de schijn van oppositie en dienen als vangnet. Referenda gaan nooit zoden aan de dijk zetten; geen enkele vorm van verkiezingen gaat ooit zoden aan de dijk zetten. Het volk moet zelf in opstand komen tegen de waanzin van de schijndemocratie en de leugens van de propagandamedia. Dat gebeurt pas als mensen gaan doorzien hoe ze in de maling genomen worden. Dan pas ontstaat de aandrang om niet langer te accepteren dat dit soort kolder je door de strot geduwd wordt. Artsen en verpleegkundigen zouden hun werk kunnen gaan weigeren. Mensen in het ambtelijk apparaat zouden hun werk kunnen gaan weigeren. Non-compliance is de enige weg tot verandering; niet een formuliertje waarop je een vinkje kunt zetten.



Annotaties:
aanmelden / inloggen