Rechtbank Utrecht, Sector Kanton,
Locatie Utrecht
Zitting d.d. 2 juli 2008
Zaaknummer: T2U577725 UC EXPL
Rolnummer: 08-7899

Conclusie van antwoord
Inzake:
Ron azielea
Gedaagden;
Advocaat-gemachtigde: Mr. drs. M. Vissers;
Tegen:ron en azielea
Peter Vincent Schuld;
Eiser;

Gemachtigde: Mr. L. Verkoren


Edelachtbare Heer/Vrouwe Kantonrechter,

Naar aanleiding van de stellingen en de argumenten van eiser bij inleidende dagvaarding doen gedaagden, nader te noemen Hartman en Hagemans, eerbiedig zeggen en concluderen voor antwoord als volgt:
Algemene voorwaarden Fotografenfederatie. Schuld beroept zich op de algemene voorwaarden van de Fotografenfederatie. De fotografenfederatie is de koepelorganisatie van 4 beroepsverenigingen van professionele fotografen, namelijk BFN, GKf, PANL en SVFN. Bij geen van deze verenigingen is Schuld aangesloten, zij bijgaande ledenlijsten die als producties 1, 2, 3 en 4 in het geding worden gebracht. Bovendien zijn algemene voorwaarden slechts van toepassing tussen partijen die een overeenkomst hebben gesloten. Op geen enkele wijze hebben Hartman en Hagemans met Schuld een overeenkomst gesloten, zodat de algemene voorwaarden niet van toepassing kunnen zijn. Schuld kan dus geen rechten ontlenen aan de algemene voorwaarden van de Fotografenfederatie.

Beeldmateriaal

Schuld stelt in zijn dagvaarding het volgende: "Eiser begrijpt dat gedaagden de foto’s via een (hyper)link of anderszins op de eigen site hebben geplaatst. In een brief van 15 februari 2008 aan eiser geeft de advocaat van gedaagden dit in de derde alinea volmondig toe." De bewoordingen "eiser begrijpt" klinken gedaagden vreemd in de oren. Blijkbaar weet eiser het dus niet zeker? Eiser heeft het goed begrepen, er is een link geplaatst. Dit betekent niet dat er een foto is geplaatst. Inderdaad hebben gedaagden en de advocaat van gedaagden nooit ontkend dat er sprake was van het plaatsen van een link. Het plaatsen van een link is volgens de literatuur en jurisprudentie immers gewoon toegestaan. De internetgebruiker wordt namelijk bij het aanklikken van de link doorgestuurd naar een andere website, in casu de website van De Telegraaf. Als eiser het inderdaad met gedaagden eens is dat er een link is geplaatst, is het nogal opmerkelijk dat hij in zijn dagvaarding ook beweert dat er foto’s van zijn hand geplaatst zijn op de site van gedaagden. Eiser erkent immers dat er geen foto’s geplaatst zijn door te stellen dat er een link is geplaatst door gedaagden.

De rechter heeft beslist dat het aanleggen van deeplinks niet is aan te merken als een auteursrechtelijke relevante verveelvoudiging. Dit wordt benadrukt in de uitspraak van de Pres. Rb. Rotterdam van 22 augustus 2000 (kranten.com) LJN AA6826. De President stelt in rechtsoverweging 4.5 van dit kort geding: "Een auteursrecht stelt beperkingen aan de bevoegdheid om openbaar gemaakte gegevens te verveelvoudigen. Het vanaf de website kranten.com aanleggen van een (deep)link naar de (berichten en artikelen op de) website van de door de Dagbladen uitgegeven kranten is niet aan te merken als een verveelvoudiging van die werken."
Het plaatsen van een link is te vergelijken met het aanbrengen van een voetnoot, een verwijzing, waarop geen auteursrecht rust. In tegenstelling tot het aanbrengen van een "framedlink", waarbij de informatie bij het aanklikken van de link op de site blijft waar de internetgebruiker de link heeft aangeklikt, is het plaatsen van een deeplink rechtmatig.

De gemachtigde van eiser reageerde in zijn brief van 19 maart 2008, zie productie 4 bij dagvaarding, op de verwijzing van de gemachtigde van gedaagde in de brief van 13 maart 2008 naar de uitspraak van de Pres. Rb. Rotterdam van 22 augustus als volgt: "Het is u kennelijk ontgaan dat de door u aangehaalde jurisprudentie betrekking heeft op tekst van nieuwsberichten maar niet op foto’s. Kort gezegd is de foto geen nieuws, het nieuws is onderwerp van de foto. Ergo: foto’s mogen niet worden overgenomen bij wijze van persovername."

Het is gedaagden niet ontgaan dat het in bovengenoemde uitspraak ging om nieuwsberichten. Waar het echter om gaat, is het feit dat de President hier beslist heeft dat het aanleggen van een (deep)link niet is aan te merken als verveelvoudiging. Het is niet zo dat het aanleggen van een link naar een artikel met een foto ineens wel is aan te merken als verveelvoudiging.

De foto’s zijn niet op de site geplaatst, immers, er is sprake van een link, met bronvermelding, zodat de internetgebruiker ook weet dat hij doorgestuurd wordt naar een andere site.

Eiser zegt steeds een strenge controle te hebben gehouden op verspreiding van zijn beeldmateriaal, zodat dit niet verscheen in media waarin hij het niet wilde hebben. Gedaagden wijzen eiser er in dit verband op dat indien het zo belangrijk voor hem is dat zijn beelden niet verspreid worden, hij diverse technische beschermingsmiddelen kan toewenden zodat de beelden slechts met een toegangscode of tegen acceptatie van gebruiksvoorwaarden door derden gebruikt kunnen worden.

Eiser beroept zich op LJN: BB3144, Sector Kanton, Rechtbank Haarlem, 345776/CV EXPL 07-4198.
Uit deze uitspraak van de kantonrechter blijkt dat er in die zaak sprake is van een zogenaamde "framed link": "Gezien het door gedaagde gevoerde verweer is er kennelijk sprake van een vorm van "deeplinken" waarbij het niet gaat om een voetnoot of een verwijzing naar informatie die zich elders bevindt, maar om het opnemen van een zelfstandig auteursrechtelijk beschermd werk van eiseres binnen de context van de website van gedaagde. Dat het werk van eiseres in technisch opzicht niet wordt verveelvoudigd nu het werk op de oorspronkelijke server blijft staan, doet er niet aan af dat van een auteursrechtelijk relevante handeling sprake is. Het werk is immers als onderdeel van een ander werk (onderstreping mv) weergegeven en als zodanig opnieuw geopenbaard." Dit citaat geeft duidelijk aan dat in de uitspraak die eiser aanhaalt, sprake is van een link die het doet voorkomen alsof het gelinkte werk onderdeel is van de website waarop de link is geplaatst. De werken die Schuld overlegt zijn echter niet als een onderdeel van een ander werk weergegeven en als zodanig opnieuw geopenbaard, immers, bij de links die de internetgebruiker doorsturen naar de site van De Telegraaf wordt duidelijke weergegeven "Telegraaf.nl" en "de Telegraaf". Op geen enkele wijze wordt daarom de indruk gewekt dat het materiaal van de eigen site afkomstig is, terwijl het in feite ergens anders vandaan gehaald wordt. Er is in casu dus duidelijk geen sprake van een zogenaamde "framed link", waardoor de internetgebruiker de indruk krijgt dat hetgeen hij bekijkt onderdeel is van de site waarop hij aan het surfen is. De bewering van eiser dat het door hem aangeboden schikkingsbedrag van € 1.250,--alleszins redelijk is omdat de kantonrechter in voorgenoemde zaak een schadevergoeding van € 825,-- toekende, snijdt geen hout gezien het wezenlijke verschil in de manier van linken.

Eiser zegt selectief te werk te gaan bij het verspreiden van zijn werk. Hij maakt bezwaar tegen het onderhavige gebruik, omdat de site van gedaagden van een zodanig niveau is dat hij zijn werk daarop niet wenst aan te treffen. Blijkbaar gaat eiser hier dus ook selectief te werk, en maakt eiser slechts bezwaar tegen ‘gebruik van zijn werk’ als de desbetreffende website naar zijn smaak een te laag niveau heeft.

De schade

Gedaagden zijn benieuwd waaruit de schade bestaat die hij lijdt. Het beweerdelijke schadebedrag is nogal eens bijgesteld de afgelopen tijd:
Nadat partijen onenigheid hadden gekregen omdat eiser gedaagden ervan beschuldigde foto’s van zijn hand te hebben verveelvoudigd, eiste Schuld telefonisch € 4.100,-- van gedaagden. Vlak daarna bracht hij het bedrag terug tot € 1.250,--. Door gedaagden te overvallen met een zeer hoog bedrag, en door dit bedrag vervolgens aanzienlijk te verlagen, hoopte Schuld dat gedaagden direct tot betaling over zouden gaan.
Bij dagvaarding is het schadebedrag weer veranderd: 4 maal het ‘basistarief’ is € 1.000,--, plus nog eens € 1.000,-- wegens het ontbreken van de naamsvermelding, maakt € 2.000,--.
De verhoging wegens het ontbreken van de naamsvermelding, is gebaseerd op de algemene voorwaarden van de Fotografenfederatie. Wegens het ontbreken van een contractuele relatie tussen eiser en gedaagde kunnen deze voorwaarden niet van toepassing verklaard worden, zodat de basis voor de verhoging van 100% wegvalt.
Bovendien blijkt uit het feit dat het beweerdelijke schadebedrag steeds verandert, dat het schadebedrag niet gebaseerd is op vaststaande feiten of enig geobjectiveerd criterium.
Omdat er geen sprake is van overname dan wel verveelvoudiging van de werken van Schuld, zijn gedaagden niet gehouden enige schadevergoeding aan eiser te betalen. Los daarvan, is de vermeende schade vastgesteld op basis van de algemene voorwaarden van de Fotografenfederatie.

Eiser meent verder schade te hebben geleden door de inbreuk op te sporen. Eiser heeft de ‘inbreuk’ zelf opgespoord en welke schade hij hierdoor heeft geleden is gedaagden dan ook onduidelijk. Dat eiser schade lijdt door te corresponderen met gedaagden is onwaar, hij wenste deze correspondentie zelf in gang te zetten en gedaagden zijn op geen enkele wijze gehouden eiser hiervoor te compenseren. Bovendien kan eiser niet aantonen waar die schade als gevolg van het opsporen en de correspondentie uit bestaat. In de dagvaarding stelt eiser dat de website van gedaagden niet kan worden beschouwd als een nieuwsmedium, en dat om die reden de uitzonderingen van de artikelen 15, 15a en 16a niet van toepassing kunnen zijn. Gedaagden nemen aan dat eiser de artikelen 15, 15a en 16a van de Auteurswet bedoelt. Gedaagde stellen zich primair op het standpunt dat er geen sprake is van overname. Indien U E.A. Heer/Vrouwe Kantonrechter van oordeel bent dat er wel sprake is van ‘overnemen’, doen gedaagden een beroep op artikel 15 Auteurswet. Volgens artikel 15 Auteurswet is er geen sprake van een inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst als een nieuwsbericht wordt overgenomen in een dag- nieuws- of weekblad, tijdschrift, radio- of televisieprogramma of een ander medium dat eenzelfde functie vervult.

In casu vervult het medium www.power-of-love.in een zelfde functie als een tijdschrift dan wel radio- of televisieprogramma. Eiser stelt het zelf onder punt 3 van de dagvaarding: "Gedaagden onderhouden op internet een website op het adres www.power-of-love.in. Deze site biedt de bezoeker informatie over diverse onderwerpen." Aan de overige vereisten van artikel 15 Auteurswet is ook voldaan. Daarbij wijzen gedaagden erop dat de bron uitdrukkelijk is vermeld. Het auteursrecht is niet uitdrukkelijk voorbehouden, gezien het feit dat de naam van de maker niet werd vermeld bij het artikel op de website van De Telegraaf.

In tegenstelling tot wat eiser stelt, kunnen gedaagden wel een beroep doen op artikel 15a Auteurswet. Een deeplink kan worden beschouwd als een aankondiging of een uiting met een vergelijkbaar doel. De website van gedaagden geeft bezoekers de mogelijkheid zich verdere informatie te verschaffen over de op de website aangekondigde onderwerpen. Aan de overige vereisten van artikel 15a Auteurswet is eveneens voldaan, zodat het plaatsen van de link ook om deze reden niet als een inbreuk op het auteursrecht kan worden beschouwd. Eiser verwijst in zijn reactie op het verweer van gedaagden (punt 15 van de dagvaarding) naar het vonnis van de Rechtbank Amsterdam, sector Kanton, locatie Amsterdam, CV 07-26047, 28 april 2008. Waarom eiser zich hierop beroept is gedaagden niet duidelijk. Hij licht de verwijzing naar dit vonnis verder ook niet toe. Immers, die zaak draaide om het laten zien van een krant tijdens de uitzending van een televisieprogramma, hetgeen niet te vergelijken is met het plaatsen van een deeplink. Wel erkent de kantonrechter in het vonnis in rechtoverweging 18 dat de algemene voorwaarden van de Fotografenfederatie bij gebrek aan overeenkomst tussen partijen, niet rechtstreeks van toepassing zijn, hetgeen is casu ook het geval is.

Bewijsaanbod

H en H bieden aan hun stellingen te bewijzen met alle middelen rechtens, waaronder het horen van getuigen, waaronder henzelf als partijgetuigen, alsook de heer Schuld.

Toevoeging

Gedaagden wijzen de Rechtbank er op dat bij de bepaling van de kostenveroordeling en bij de bepaling van de hoogte van de griffierechten rekening dien te worden gehouden met het feit, dat aan Mw Hagemans een toevoeging is verleend ingevolgde de Wet op de Rechsbijstand, zoals blijkt uit het reeds overgelegd bewijs van toevoeging van de Raad voor Rechtsbijstand Amsterdam d.d. 27 maart 2008.

Met conclusie:

Dat het U E.A. Heer/Vrouwe Kantonrechter moge behagen bij vonnis, voor zover mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, Schuld in zijn vorderingen niet ontvankelijk te verklaren, althans hem deze te ontzeggen als zijnde rechtens niet gegrond en niet bewezen en Schuld te veroordelen in de redelijke en evenredige gerechtskosten en andere kosten van dit geding, waaronder een salaris voor gemachtigde, een en ander te voldoen binnen veertien dagen na dagtekening van het vonnis.


Gemachtigde