Door Ness, Op din 20 sep 2016 13:11, 2 reacties,    

Manifold: uitbreiding en onderbouwing



In het vorige artikeltje over manifolds en de droomwereld zijn wat slordigheden geslopen die irritatie kunnen opleveren. Bovenstaand plaatje is een weergave van een quantumproces in topologische zin.

Om misverstanden uit de weg te ruimen, ten eerste: er bestaat in de wereld van topologie maar één rechte lijn, en alle rechte lijnen die je kunt bedenken en bestaan zijn daarop terug te brengen. De éne lijn komt dus in vele notaties tot uiting. De verzameling rechte lijnen met al zijn vormen heet kortweg een manifold; een paar lijnen zijn 'special cases', ijklijnen. Daar kun je bijvoorbeeld een Euclidische ruimte mee opbouwen.

Hetzelfde geldt voor een cirkel. Er is er maar 1, vanuit topologisch perspectief. Maar je kunt 'm op vele manieren eindeloos omschrijven, tekenen, anderszins uitbeelden, en je kunt 'm over vrijwel elk oppervlak uitsmeren, bedekken, vouwen, rekken, krimpen, vervormen, noem maar op. Zolang het vanuit enig perspectief een echte cirkel is, dan maakt hij deel uit van het manifold.

En dit geldt, ook topologisch bezien, ook voor de mens. Er is maar 1 mens in die zin dat er maar één algehele virtuele doorsnede is van al datgene wat de mens tot mens maakt, een mal, een grondpatroon. De kern van dat grondpatroon wordt gevormd door het begrip 'bewustzijn'. Wie zich ervan bewust is, mens te zijn, valt binnen de manifold. Maar is die doorsnede een echt mens? Nee. Deze doorsnede heeft namelijk geen fysiek lichaam, terwijl iedere levend mens wél een fysiek lichaam heeft. Het is een abstract maaksel bedoeld om via wetenschappelijke taal bepaalde processen te beschrijven, te verklaren, en soms ook te berekenen/voorspellen. Verwar dus het model niet met de werkelijke, echte, heuse, veelomvattende en slecht te vangen realiteit. Per definitie kan het hooguit een beschrijving van die totale realiteit geven.

De doorsnee is dus geen god of iets dergelijks. De droomwereld daarentegen is niet begrensd. In de droomwereld kom je in aanraking met allerlei levend spul, niet alleen mensen. De menselijke droomwereld is een van de intersecties van het manifold "leven". Dit manifold - veel groter dan die van de mensensoort alleen - doorsnijdt de ons bekende ruimte, het heelal, en ligt aan de basis van het bestaan (van leven in het algemeen en ook een mensenleven in het bijzonder). Voor wat betreft goden en dergelijke: er is met deze stelling niets gezegd over het bestaan van levende wezens die qua manifold van een hogere orde dan de menselijke zijn. Dit gebied stond en staat open voor discussie. Wel is met deze opvatting een mogelijkheid tot contact geopend met zulke vormen van leven die er voorheen wel ervaren maar niet aangetoond kon worden.

Want een manifold is een ruimte. Maar de grenzen ervan kunnen niet netjes worden weergegeven, want die begrenzingen gaan gepaard met 'het breken van wetgeving' in natuurkundige, fysieke zin. Dit omdat de gehele manifold zich niet kan vertalen binnen een Euclidische ruimte maar desondanks fysiek bestáát en onderling op zijn minst informatie uitwisselt. De mensheid wisselt voortdurend van 'elementen'. Mensen worden geboren, mensen gaan dood, mensen veranderen, bewustzijnen vernauwen en verbreden. De verzameling elementen is op allerlei manieren niet stabiel, alhoewel zich stabiele deelverzamelingen kunnen voordoen. Op zo'n rare verzameling is met gebruik van topologie enige greep te krijgen.

Dus binnen dit overkoepelende manifold "leven" is men niet aan de aarde als plek gebonden, maar eerder aan "leven" zelf, en qua ruimte mogelijkerwijs in contact met vormen van leven overal op iedere mogelijke plek van het heelal. Fysieke afstanden, fysieke tijden spelen geen enkele rol (meer, wel doen ze dat plaatselijk en subjectief per elementje). De consequenties ervan laat ik graag aan ieders verbeelding over. Giswerk komt voor rekening van de gisser. Maar logische inkleuring is een andere zaak. Denk aan visioenen, voorspellende dromen, deja vu's, 'voorgevoelens', spontane herkenning en dergelijke. Het betreft hier een gebied van menselijke akties, reakties, en interakties, die wellicht herleid kunnen worden tot 'droomervaring" of droomproces.

Ergo, datgene wat binnen het bestek, dwz de reikwijdte en het domein van dit droomwereld-manifold valt, mag best wel eens wetenschappelijk worden onderzocht en geclassificeerd. Je kunt er namelijk niet eeuwig omheen blijven fietsen, heren en dames wetenschappers, maar ondertussen zelf hardstikke bijgelovig zijn in je privéwereldje. Erkennen dat grote groepen mensen deze ervaringenen hebben is stap 1.

De droomwereld voldoet qua eisenpakket redelijk aan de eisen voor een manifold, maar er zullen ongetwijfeld nog haken en ogen aan zitten. De afbakening van het terrein kan worden uitgebreid, bijvoorbeeld. De omgeving waarin de droom (de zintuiglijke, virtuele uitbeelding van een quantum-aktie) zich afspeelt kan best nog scherper worden gesteld.
Annotaties:
| #254619 | 21-09-2016 12:12 | Ness
Over 'rekken' en vouwen gesproken: neem het verschijnsel tijd. Tijd manifesteert zich als een rechte lijn, om te beginnen. Alle tijd is rechtlijnig maar niet alle rechtlijnigheid is als tijd op te vatten. Tijd is tevens een ritme. Bovendien heeft het de eigenschap zich via 'de rechte lijn' direkt in reëele afstand te laten vertalen. Daarom spreken mensen van 'lichtjaar' als ze een behoorlijke afstand bedoelen. Tijd en ruimte zijn zodoende inwisselbaar per as van die ruimte.

Maar het begrip tijd draagt nog meer eigenschappen. Tijd geeft een logische (precies gelijke, welomschreven stukjes te hakken) volgorde aan op die lijn. Er is sprake van een pijl, een richting. De punt van de pijl wijst niet alleen op de toekomst maar ook op het te volgen proces: "dit gebeurde voordat dát gebeurde" geeft behalve een tijdsvolgorde een (mogelijke) causaliteit, een oorzakelijk verband aan. Wie een film terugspeelt ziet de idioterie in van 'omgekeerde causaliteit'. Die bestaat eenvoudig niet.

Tijd zélf is een soort manifold, want tijd doordringt, doorsnijdt en omspant elke ruimte. (Datzelfde geldt trouwens voor ruimte). Want er is maar 1 'Tijd', die op alle mogelijke manieren kan worden uitgedrukt binnen een ongespecificeerde ruimte. En dan doet tijd zich om te beginnen voor als een rechte lijn. Die rechte lijn kun je op allerlei manieren over een KROM oppervlak trekken. Maar vanuit 1 perspectief blijft het gewoon een rechte lijn - van boven, alhoewel nu alle tussenafstandjes gekrompen of gerekt moeten worden, en ook nog alle tussenafstandjes op verschillende wijze, oplopend in rek of krimpend.

Dat is m.i de oorzaak van alle geharrewar over de C-14 methode. De werkelijke gebruikte tijd voor een bepaalde ontwikkeling kon wel eens veel langer zijn dan aangegeven, terwijl de C-14 methode naar aard uitsluitend de direkte lijn aangeeft (het betreft radio-aktief verval dat in het 'hier' opgemeten is en als vast intervalletje wordt gebruikt). Maar die moet nog dus gerekt worden. Of wellicht gekrompen, om de hier geldende tijdsduur te bepalen, de plaatselijke wáre tijdsduur. Of het hobbelt regelmatig, met heuveltjes en dalen. Dan krijg je 'waves' die het uitzicht verstoren. Dat laatste lijkt me het meest waarschijnlijk.
Ness's avatar
| #254653 | 22-09-2016 23:32 | Ness
Ik zie een foutje staan: "maar desondanks fysiek bestáát" moet zijn: "maar desondanks virtueel bestáát ".
Het punt is namelijk dat een manifold niet in de mogelijkheid 'materie' voorziet zoals we die hier kennen. Onze notie van 'massa' speelt daar geen rol. Maar er gebeurt wel degelijks iets binnen zo'n manifold, en 'iets' kan zich alleen maar afspelen in een (definieerbare) omgeving die dat 'iets' kan bevatten. Voorzeker wordt er informatie overgedragen en gedeeld, maar er kan méér gebeuren dan dat. Daar houden QM'ers zich mee bezig.
Ness's avatar
aanmelden / inloggen