Maxime Verhagen, de man die vond dat gezien de verkiezingsnederlaag het gepast was dat het CDA bescheidenheid zou betrachten. Dezelfde Verhagen die zo bescheiden op de achtergrond bleef tijdens de besprekingen met de VVD en de PVV. Dezelfde Maxime Verhagen die zich tot het uiterste heeft ingespannen om het kabinet Rutte van de grond te krijgen.

Maar nu de kaarten geschud zijn, het kabinet Rutte een feit is en de lucratieve baantjes uitgedeeld zijn kan de balans opgemaakt worden van de machtsverdeling in het nieuwe kabinet. Hierbij blijkt dat Maxime Verhagen op generlei wijze zo bescheiden is als hij zijn partij en de bevolking heeft doen willen laten geloven. Nu word duidelijk waarom Verhagen zich zo heeft ingespannen, Maxime Verhagen is niet slechts machtsgeil maar ook een uiterst geslepen machtsgraaier.

Nu de portefeuilles zijn verdeeld blijkt dat Vice-premier Verhagen minister van bijna alles is geworden. Als minister van economische zaken, landbouw en innovatie vallen ook de TNO en de emissieautoriteit van het voormalige VROM onder zijn beheer. Verhagen wordt de hoogste baas over Economische Zaken, Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, een “superministerie” dus.

Mark Rutte heeft zijn zin gekregen en is de eerste VVD Premier van Nederland (voor hoelang dat duurt is een open vraag). Geert Wilders heeft zijn zin gekregen houd zijn vrijheid, trekt op de achtergrond aan alle touwtjes en kan door zijn gedoogsteun op ieder moment de stekker uit het kabinet trekken. Maar de echte winnaar is Maxime Verhagen, vanuit een positie waarbij het CDA geen rol van betekenis leek te gaan spelen heeft hij een maximum aan macht naar zich toe weten te trekken, kortom met recht een maximale machtsgraaier.