Door community (initieel Unseen), Op zat 26 mei 2018 17:47, 6 reacties, nieuws

Mediation lost de vechtscheiding niet op.



Mediation lost de vechtscheiding niet op.


Het kabinet is sinds een paar jaar zeer actief om de situatie van kinderen bij een vechtscheiding te verbeteren. Een terugkerend thema is mediation. Er ligt zelfs een wetsvoorstel voor verplichte mediation bij echtscheidingen, dat door een aantal politieke partijen wordt gesteund.

Maar mediation werkt bij de meeste vechtscheidingen niet en kan gevaarlijk zijn. Er bestaat een aantal hardnekkige mythen over conflictscheidingen.

Die mythen domineren het debat en belemmeren effectieve oplossingen voor dit complexe probleem. Ten eerste is er de mythe dat omgang met beide ouders altijd het beste is voor elk kind. Op basis van deze mythe is de echtscheidingswetgeving de afgelopen jaren gewijzigd.

In 2009 werd het verplichte ouderschapsplan ingevoerd, waardoor ouders pas mogen scheiden als er een gezamenlijk opgesteld ouderschapsplan is overeengekomen. De invoering van dit ouderschapsplan heeft echter niet geleid tot minder vechtscheidingen, integendeel, stelt de jurist Marit Tomassen-van der Lans in haar proefschrift in 2015.


Unseen leest: "Ten eerste is er de mythe dat omgang met beide ouders altijd het beste is voor elk kind."

Reactie

Er is voldoende onderzoek gedaan naar kinderen die met beide ouders opgroeien en zonder beide ouders.
Er is voldoende aangetoond, dat kinderen opgevoed door beide ouders:
- aanzienlijk minder boefjes gedrag vertonen,
- het beter doen op school
- bij de opvoeding en een vader voorbeeld en een moederbeeld ontvangen, wat elementair is bij het opgroeien.
- Bij jongens die eenzijdig door moeder opgevoed werden, bemerkt ik echt een verwijfde man, die geen contact heeft kunnen maken met zijn mannelijke eigenschappen.


Een tweede mythe is het idee dat mediation helpt in het voorkomen van vechtscheidingen. Mediation wordt zelfs gepromoot als dé oplossing voor conflictscheidingen.

Niets is minder waar.

Het WODC concludeerde in 2015 dat “het voorbarig is om conclusies te trekken ten aanzien van effectiviteit van mediation en scheidingseducatie in het voorkomen van vechtscheidingen met het oog op het verbeteren van het welzijn van het kind en dat de bevindingen van de onderzochte studies niet bemoedigend zijn”.

Uit recent onderzoek uit Noorwegen, waar sinds 1991 verplichte mediation bij wet is ingevoerd, blijkt dat bij 63 procent van de conflict-scheidingsparen de mediation vroegtijdig stopte zonder dat het tot concrete afspraken kwam, tegenover 12 procent van de ‘normale’ paren.


Klopt, mediation is weinig hoopvol, en vaak ingezet om tijd te rekken, aangezien vaak gedurende de mediation er ook geen omgang is met beide ouders/verzorgers.
Annotaties:
| #263582 | 26-05-2018 19:29 | Zhen
Heel juist bondig commentaar, Unseen. ;)

Ongeacht het geslacht, kinderen hebben beide ouders nodig om een evenwichtig mens te worden. Liefst een goed voorbeeld ervan. Maar als het niet anders kan, dan is een slechte ouder nog altijd beter dan een adoptie-ouder of ontbrekende ouder - zolang er niet teveel mishandeling is althans...

Dat gezegd hebbende, een afstandelijke ouder, of een ouder die (echt) excessief autoritair is, kan ook heel verkeerde resultaten geven, o.a. zoals je die beschrijft. Zelfde geldt voor kinderen van ouders met zware mentale problemen, zoals extreem narcisme en psychopathie (zoals de termen gangbaar worden gebruikt), maar dat is iets dat van buiten het gezin meestal niet opgemerkt kan worden.

Hoe het ook zij, het oorspronkelijke artikel is duidelijk weer een poging om het idee te verkopen dat de overheid in moet grijpen in het leven van gezinnen (heel of gescheiden), waarbij een oplossing wordt verdedigd die eruit bestaat meer kinderen een ouder te doen verliezen. En uit de praktijk van de meeste gevallen weten we dat kinderen dan vooral hun vader zullen moeten missen. En die vader zou nu juist een rol-model moeten zijn voor hoe e.e.a. dient te werken op gebied van autoriteit, rechtvaardigheid, en gebruik van kracht. Maar dat doet de staat liever zelf! Niemand die opmerkt dat - jammer maar helaas - die staat zowel narcistisch, psychopatisch, afstandelijk, algemeen onbetrouwbaar, en nog veel meer ellende is die je een kind niet toe wenst...

Ook omgekeerd blijkt dat zelfs kinderen die op jonge leeftijd hun ouders slechts overdag moeten missen omdat ze in een creche worden geparkeerd, significant minder empathie blijken te ontwikkelen, vergeleken met kinderen die op die leeftijd gewoon thuis bij moeders kunnen zijn.

Al dat gesol met kinderen, famillie, rol-modellen, gender issues, en de niet aflatende mediapropaganda erover, moet uiteindelijk resulteren in een bevolking die sociaal en sexueel geheel niet meer goed kan functioneren, en ertoe veroordeeld is heel ongelukkig te worden, vooral wat de minder bedeelden betreft.

Het blijft altijd boeiend om te zien hoe onder het mom op te komen voor de rechten van het kind en minder bedeelden, met dit soort ingrijpen door de staat in weze het verschil tussen arm en rijk juist wordt vergroot!

Relevant in dit verband is ook de Fabian Society agenda, qua doel en methode.
Zhen's avatar
| #263584 | 26-05-2018 21:18 | Nico de Geit
De rekening van een scheiding wordt vooral bij de partij neergelegd die het meest verdient. Logisch: anders draait de overheid er voor op.

Anderzijds kun je maar beter wegblijven bij vaste relaties als je niet kaalgeplukt wilt worden. De overheid wordt steeds feller in het neerleggen van de rekening van van alles en nog wat waar het maar kan.
Nico de Geit's avatar
| #263585 | 26-05-2018 21:30 | Nico de Geit
Oorspronkelijk was het huwelijk een heilig sacrament, ingesteld door Christus zelf. Maarten Luther bemoeide zich ermee, later de staat, en wat is er tegenwoordig nog van over?

Als een priester een kerkelijk huwelijk sluit - enig en eeuwig - en er gaat geen staatshuwelijk aan vooraf, dan kan hij de cel ingaan. Een toenemend aantal gelovigen vinden dat de staat helemaal niets heeft te maken met het huwelijk, en zeker niet met de eeuwigheid.
Nico de Geit's avatar
| #263592 | 27-05-2018 08:12 | Antares
Een toenemend aantal gelovigen vinden dat de staat helemaal niets heeft te maken met het huwelijk, en zeker niet met de eeuwigheid.

Daar hoef je niet gelovig voor te zijn.
Antares's avatar
| #263600 | 27-05-2018 10:19 | Nico de Geit
Je kunt je afvragen waarom de staat zich überhaupt met het huwelijk bemoeit. Waarom ik voor jou moet betalen of andersom als we even een relatie met elkaar hebben.

Vroeger moest je alimentatie betalen na een huwelijk, nu na een relatie. En het posten van foto's van twee personen samen op social media kan genoeg zijn om een relatie aan te tonen.

Ze zijn gek genoeg om je een betalingsverplichting op te leggen als je geen relatie aan wilt gaan.
Nico de Geit's avatar
| #263605 | 27-05-2018 11:42 | ouwe knar
Je kunt je afvragen waarom de staat zich überhaupt met het huwelijk bemoeit.
Je kunt een huwelijk ook zien als een samenlevingscontract. Wil je een ander contract, dan moet je naar de notaris.

Misschien is het zinvoller om je af te vragen waar al die scheidingen vandaan komen. Men zegt dat het komt doordat er een beter sociaal vangnet is.
Maar wat doet het met een relatie als beide partijen eigenlijk alleen tijd hebben voor hun werk: sorry partner, sorry kindjes.
Hoe komt het, dat vroeger een eenverdiener ruim voldoende was.
Hoe komt het dat ons werkelijk inkomen ondanks een hogere arbeidsparticipatie reeel gezien op z'n minst niet gestegen is, misschien zelfs gedaald.

Waarom zijn de gezinnetjes steeds meer op zich staande piepkleine modules, en lost 'de staat' alles op.
Ik kan me voorstellen dat steeds minder mannen en vrouwen zin hebben in iets dat altijd al veel weg had van een fokwedstrijd (hoeveel kleinkinderen heb jij?).
Gelukkig hebben we de immigranten nog. Geen werk maar wel veel kinderen straks. Hahahahahahahahahahahahahahahahahahahaha
ouwe knar's avatar
aanmelden / inloggen