Na Peakoil en Peakcoal komt …… Peakfosfaat
De hoeveelheid aardolie op de planeet is eindig, het raakt ooit op.
Zo is ook het mineraal fosfaat slechts beperkt voorradig.
De fosfaatwinning is behoorlijk winstgevend. Het mineraal is een belangrijk ingrediënt van kunstmest. In het afgelopen jaar brak de prijs van een ton fosfaat record na record: van $ 300 naar $ 400 en nu al weer hard op weg naar $ 800 dollar.
De prijsstijging van kunstmest wordt natuurlijk doorberekend in de voedselprijzen. De bedrijven die kunstmest produceren zien hun winsten en aandelenkoersen omhoog schieten. De aandelenkoers van kunstmestproducent Mosaic steeg binnen een jaar van 23 dollar naar 110 dollar. (deze beurstip wordt u gratis aangeboden door het zaplog-team)
De totale winbare hoeveelheid fosfaat wordt geschat op 50 miljard ton. De USGS schat dat er binnen de VS slechts 3,4 miljard ton fosfaat te vinden is . Marokko heeft 21 miljard ton en China 13 miljard ton. Het mag duidelijk zijn dat deze landen dat fosfaat niet gaan weggeven.
De VS zullen in de toekomst afhankelijk worden van fosfaat-exporterende landen als Marokko. Het Africom van het Pentagon wil dan ook militaire bases in de omgeving van Marokko bouwen.
De vraag naar fosfaat stijgt vooral door de produktie van biobrandstoffen. Voor de produktie van mais, waar bio-ethanol van gemaakt wordt, is veel meer fosfaat nodig dan voor een gewas als soja of graan.
De sterke prijsstijging van de grondstof fosfaat geeft al aan dat er schaarste dreigt of al is. In de komende jaren zal blijken dat de produktiecapaciteit ontoereikend is om de stijgende vraag bij te houden: de welbekende peak-theorie van King Hubbert is ook op fosfaat van toepassing.
Uiteindelijk zal de stagnerende fosfaat-produktie leiden tot een stagnerende voedselproduktie. Dat is slecht nieuws voor de wereldbevolking:
Maar er is nog hoop. Urine bevat nogal wat fosfaat. We zouden urine kunnen gaan inzamelen, net zoals de Tilburgers vroeger deden.
Als de prijs maar hoog genoeg oploopt, wordt urine goud waard.
Zo is ook het mineraal fosfaat slechts beperkt voorradig.
De fosfaatwinning is behoorlijk winstgevend. Het mineraal is een belangrijk ingrediënt van kunstmest. In het afgelopen jaar brak de prijs van een ton fosfaat record na record: van $ 300 naar $ 400 en nu al weer hard op weg naar $ 800 dollar.
De prijsstijging van kunstmest wordt natuurlijk doorberekend in de voedselprijzen. De bedrijven die kunstmest produceren zien hun winsten en aandelenkoersen omhoog schieten. De aandelenkoers van kunstmestproducent Mosaic steeg binnen een jaar van 23 dollar naar 110 dollar. (deze beurstip wordt u gratis aangeboden door het zaplog-team)
De totale winbare hoeveelheid fosfaat wordt geschat op 50 miljard ton. De USGS schat dat er binnen de VS slechts 3,4 miljard ton fosfaat te vinden is . Marokko heeft 21 miljard ton en China 13 miljard ton. Het mag duidelijk zijn dat deze landen dat fosfaat niet gaan weggeven.
De VS zullen in de toekomst afhankelijk worden van fosfaat-exporterende landen als Marokko. Het Africom van het Pentagon wil dan ook militaire bases in de omgeving van Marokko bouwen.
De vraag naar fosfaat stijgt vooral door de produktie van biobrandstoffen. Voor de produktie van mais, waar bio-ethanol van gemaakt wordt, is veel meer fosfaat nodig dan voor een gewas als soja of graan.
De sterke prijsstijging van de grondstof fosfaat geeft al aan dat er schaarste dreigt of al is. In de komende jaren zal blijken dat de produktiecapaciteit ontoereikend is om de stijgende vraag bij te houden: de welbekende peak-theorie van King Hubbert is ook op fosfaat van toepassing.
Uiteindelijk zal de stagnerende fosfaat-produktie leiden tot een stagnerende voedselproduktie. Dat is slecht nieuws voor de wereldbevolking:
Maar er is nog hoop. Urine bevat nogal wat fosfaat. We zouden urine kunnen gaan inzamelen, net zoals de Tilburgers vroeger deden.
Als de prijs maar hoog genoeg oploopt, wordt urine goud waard.
