Door community (initieel stan van houcke), Op zon 19 jun 2011 18:16, 3 reacties,    

NAVO Terreur 6



Nu wij door de speciaal daarvoor aangestelde opiniemakers in dienst van de politiek en de commerciele massamedia nagenoeg dagelijks bewerkt worden om in te stemmen met grootschalig geweld tegen volkeren die volgens onze machthebbers uit de pas lopen, is van doorslaggevend belang te weten waarvoor bijvoorbeeld een deskundige als generaal Dwight Eisenhower herhaaldelijk waarschuwde. Op 16 april 1953 verklaarde de oud-opperbevelhebber van de Geallieerde Strijdkrachten als president van de Verenigde Staten het volgende:

'Elk kanon dat wordt gefabriceerd, elk oorlogsschip dat te water wordt gelaten, elke raket die wordt afgevuurd betekent uiteindelijk een diefstal van degenen die honger lijden en niet gevoed worden. Deze bewapende wereld spendeert niet alleen geld. Zij spendeert het zweet van haar arbeiders, de genialiteit van haar wetenschappers, de hoop van haar kinderen. De kosten van een moderne strategische bommenwerper staan gelijk aan die van een moderne stenen school in meer dan 30 steden. Het betekent twee electrische centrales, beide in staat een stad van 60.000 mensen te voorzien. Het is twee volledig uitgeruste ziekenhuizen. Het is 80 kilometer betonnen wegek. Wij betalen voor een enkele torpedobootjager evenveel als voor nieuwe huizen die meer dan 8000 mensen zouden hebben kunnen huisvesten… Dit is absoluut niet de beste levenswijze, in werkelijk geen enkel opzicht. Onder de dreiging van oorlog hangt de mens aan een kruis van ijzer. […] Bestaat er geen andere manier waarop de wereld kan bestaan?’

In zijn afscheidsrede als president waarschuwde precies een halve eeuw geleden diezelfde Eisenhower voor het 'militair-industrieel complex,' een door hem geintroduceerd begrip, een ernstige waarschuwing en wel omdat:

‘de totale invloed – economisch, politiek, zelfs spiritueel – in elke stad, elk staatsparlement, elk kantoor van de federale regering merkbaar is… We moeten niet nalaten zijn ernstige gevolgen te doorgronden. Onze bodem, hulpbronnen en levensonderhoud zijn daar allemaal bij betrokken; evenals het hele bouwwerk van onze samenleving.’

Inmiddels is de Amerikaanse oorlogsindustrie overal in geinfiltreerd en een onheersbare macht op zich geworden, een moloch die meer dan 40 procent van de federale begroting opslokt, dus precies datgene is gebeurd waar Eisenhower 50 jaar geleden voor waarschuwde. In elke staat van de VS heeft dit complex zijn talloze vertakkingen, die tegelijkertijd economische belangen van de grote concerns als de werkgelegenheid van werknemers vertegenwoordigen, waardoor kiezers overal weten op wie ze moeten stemmen. Dat militarisme dat in het tere weefsel van hele samenleving is doorgedrongen ontleent zijn voortbestaan aan steeds weer nieuwe oorlogen. Het monster moet gevoed worden. In zijn roman '1984' schreef George Orwell dat de moderne oorlog:

'helpt om de speciale geestelijke atmosfeer in stand te houden, die een hierarchische maatschappij nodig heeft. De oorlog, zo zal men zien, is nu een zuiver binnenlandse aangelegenheid. In het verleden bestreden de heersende groepen van alle landen elkaar ook echt, al mochten zij inzien, dat zij een gemeenschappelijk belang hadden en daarom de vernietigende werking van de oorlog zouden moeten beperken, en de overwinnaar altijd de overwonnene plunderde. In onze eigen tijd vechten zij helemaal niet tegen elkaar. De oorlog wordt door iedere heersende groep gevoerd tegen de eigen onderdanen en het doel van de oorlog is niet om gebiedsoverwinningen te maken of te voorkomen, maar om de structuur der samenleving is stand te houden.'

Zoals Orwell scherp analyseerde was:

'op de lange duur een hierarchische maatschappij alleen mogelijk op een basis van armoede en onwetendheid... De vraag was, hoe de wielen van de industrie draaiende te houden zonder de feitelijke rijkdom van de wereld te vermeerderen. Er moesten goederen geproduceerd worden, maar zij moesten niet worden gedistribueerd. En in de praktijk was de enige manier om dit te bereiken een voortdurende oorlog... Oorlog is een methode tot het verbrijzelen, of tot het in de lucht laten vliegen, of tot het laten zinken in de diepte der zee van materialen, die anders gebruikt zouden kunnen worden om de massa's te veel gemak te verschaffen en daardoor op de lange duur te intelligent te maken.'

Dat de staat van oorlog geen rechtvaardiging meer behoeft blijkt uit het feit dat nagenoeg niemand, en zeker niet de meesten van de mijn collega's, exact weet waarom Irak werd binnen gevallen of Afghanistan, nu bekend is dat Osama bin Laden niet door de FBI werd gezocht voor de aanslagen van 11 september 2001. Die rechtvaardiging hoeft ook niet meer, de oorlog heeft geen enkele rechtvaardiging meer nodig, het feit dat het militair-industrieel complex bestaat is al een rechtvaardiging genoeg. Vandaar dat opiniemakers als Eijsvoogel en Elshout geen serieuze rechtvaardiging meer hoeven te geven voor hun oproep de NAVO te blijven steunen. Tegen wie, maken ze niet duidelijk, en de waarom-vraag wordt niet eens gesteld. De oorlog is de westerse raison d'etre, en dat is het al eeuwenlang, sinds wij vijf eeuwen geleden erop uittrokken om te roven en te moorden. Legitimering is overbodig. De zware bombardementen op Libische steden als Tripoli is daar een illustratie van. Zoals de Amerikaanse expert op het gebied van de NAVO, Rick Rozoff, vandaag uiteen zet lijkt niets dit geweld meer te kunnen stoppen, en zeker niet de veel geprezen democratie:

'Terwijl de westerse oorlog tegen Libie zijn vierde maand ingaat en de Noord Atlantische Verdrags Organisatie meer dan 11.000 missies heeft gevlogen, waaronder 4300 bombardementsvluchten op een klein land, integreert het enige militaire blok ter wereld al de lessen die geleerd worden in het international model van militaire interventie...'

http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=25314

En wij burgers in het zogeheten vrije Westen? Wij zitten er bij en kijken er naar. Of beter nog: wij kijken helemaal niet meer. We krijgen een opgeschoonde versie van de werkelijkheid te zien en weten dat we bedrogen worden door onze eigen politici en opiniemakers. Het maakt allemaal niets meer uit. We zijn niet anders gewend. We zijn in een virtuele werkelijk beland zonder normen en waarden. Zolang wij zelf maar de slachtoffers niet zijn laten we de barbaren hun gang gaan, in naam van ons vermeend welzijn, dat wel. Ik zag gisteravond de oude Vanessa Redgrave schitteren in de film 'The Fever,' geschreven door de Amerikaanse toneelschrijver Wallace Smith. Hij laat Redgrave tot ons spreken in eenvoudige taal. Ze zegt:

‘Ik werd in overvloed geboren, op een stuk land waarop met grijpgrage handen rijke vruchten werden geplukt. En ik werd geleerd erg begerig te zijn. De bedelaar, de kamermeid, zij werden niet bijgebracht om grijpgraag te zijn. Hier is jullie land, jullie deel van het land. Het is zwart, dor, onvruchtbaar. Maar het weelderige land dat aan mij werd gegeven; hoe is het te verklaren dat ik dat kreeg en niet dat wat zwart en onvruchtbaar was? Het is zo gekomen doordat vóór mijn geboorte er een tijd was waarin dieven, moordenaars al het land in beslag begonnen te nemen, en ze door de eeuwen heen tot één geheel maakten, nacht na nacht glitterden de messen, kelen doorgesneden, steeds weer, totdat op de prachtige Kerstochtend waarop wij wakker werden onze trotse ouders ons de schitterend stralende door bloed doordrenkte velden lieten zien die nu van ons waren. “Cultiveer ze,” zeiden ze “en dan geef je je eigen kinderen de volgende heuvel, de volgende vallei. Blijf voorwaarts gaan tot je alles hebt. De anderen zullen je altijd geven wat je wilt of aan je verkopen wat je wilt tegen een prijs die je wilt. Zij hebben geen keuze. Zij zijn de armen geworden.” Wij hebben dus alles, maar er is één probleem, een vloek. Wij kunnen onze connectie met de armen niet ontsnappen.’
Annotaties:
| #141874 | 20-06-2011 10:49 | Denneb
"We zijn in een virtuele werkelijk beland zonder normen en waarden. Zolang wij zelf maar de slachtoffers niet zijn laten we de barbaren hun gang gaan, in naam van ons vermeend welzijn, dat wel."

Stan, de hele stuk is zeer geïnspireerd en tevens journalisme van de hoogste plank.
Denneb's avatar
| #141891 | 20-06-2011 11:40 | Oranje Revolte
ja, ik vind ze ook heel goed.

wil me er toch even over beklagen, dat mijn stukjes kennelijk van de laagste plank bevonden werden, afgemeten aan het aantal stemmen, bijna zero.

maar door dit te beseffen treedt ook weer veel vrijheid op : kan het schrijven rustig aan anderen overlaten en heb weer tijd voor andere zaken.
Oranje Revolte's avatar
aanmelden / inloggen