Hoewel het zich ontplooiende drama in de Kaukasus een tragedie is voor de onschuldige slachtoffers, de reactie van de Amerikaanse politiek en de media-elites is een onderhoudende en een misleidende schijnvertoning.



Om de gebeurtenissen kort samen te vatten, de regering van de voormalige Sovjet Republiek Georgië lanceerde een verrassende invasie in Zuid-Ossetië (een autonome republiek binnen Georgië, die functioneel onafhankelijk is sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie). In de nacht van 8 augustus, stormde het Georgische leger - bewapend en getraind door Amerika en Israël - door Zuid-Ossetië en overliep de vermeende hoofdstad van de regio (een smeulende puinhoop achterlatend).

Duizenden van de Ossetische vluchtelingen stroomde noordwaarts naar Rusland, en brachten schrijnende verhalen van de Georgische wreedheid. Toen het Georgische leger door het platteland veegde, kwamen zij groepen van de Russische vredesmacht tegen die er jaren geleden waren gestationeerd om toezicht te houden op een vorig staakt-het-vuren. Enkele van die Russische soldaten werden gedood door de oprukkende Georgische strijdkrachten.

Zoals iedereen met een gering begrip van de Russische geschiedenis (en de menselijke natuur) moet hebben kunnen voorspellen, reageerde de Russen tamelijk hard. Vóór de Georgiërs hun "overwinning" konden consolideren, ontketende de Russen een verwoestende tegenaanval.

Al met al, de Russische operatie was een tamelijk indrukwekkende combinatie van wapencampagne dat gepaard ging met tactische ondersteuning vanuit de lucht, pantsertroepen, gemechaniseerde infanterie en marine activiteiten. De Georgische luchtmacht werd vernietigd op de grond, de Georgische marine werd tot zinken gebracht of geneutraliseerd. De Russische troepen namen snel heel Zuid-Ossetië terug en legde beslag op kritische militaire strategische punten langs Georgië’s snelwegennet, effectief de natie in drie delen spitsend.

De rook was echter nauwelijks opgetrokken toen de Bush regering, de neoconservatieve wijsneuzen, en onze schoothond media “vuil spel” begonnen te huilen. De Russische leider Vladimir Poetin werd, onvermijdelijk, vergeleken met Adolf Hitler. Georgië werd afgeschilderd als een onschuldig slachtoffer van ongegronde agressie. De Ossetische slachtoffers werden snel verbannen naar het Orwelliaanse “memory hole”.