Zeilend over een spiegelgladde zee ontdekte onderzoeker Giora Proskurowksi iets nieuws. Het strakke zee-oppervlak was bezaaid met confetti van platic afval echter zodra de wind opstak verdwenen de meeste plastic deeltjes.

Proskurowski (University of Washington) begreep ook wel dat het plastic niet op een miraculeuze wijze verdwijnt en kwam hij met het idee om eens wat dieper, op 5 meter, te gaan dreggen. Hij ondekte dat de wind in staat was om het plastic onder het wateroppervlakte de duwen.

In feite betekent zijn ontdekking dat het onderzoek naar de hoeveelheid plastic afval, welke voornamelijk aan de oppervlakte van de zeeën en oeanen wordt uitgevoerd, met (veel) te lage schattingen komt.

De resultaten van het onderzoek zijn gepubliceerd in Geophysical Research Letters. Proskurowski en co-auteur Tobias Kukulka (University of Delaware) concluderen dat de data, welke verzameld wordt aan de oppervlakte van het water, onderschat wordt met een factor 2,5 en bij sterke wind kan dit oplopen tot een factor van 27!

Proskurowski: dit verhoogt de foutenmarge in de huidige modellen gigantisch. In de publicatie wordt ook een nieuw model voorgesteld die onderzoekers en milieugroeperingen kan helpen om nauwkeurigere schattingen te maken.

Plastic afval in de onze zeeën en oceanen is een gigantisch milieuprobleem, vele dieren verwarren de man-made material met voedsel en de gevolgen zijn dramatisch. Ook algen en bacteriën hechten zich aan het plastic en liften mee. Deze komen dan in gebieden van de oceaan waar ze worden gezien als invasieve soorten.

Proskurowski verzamelde de data tijdens een expedtie op de noord Atlantische Oceaan in 2010. Samen met zijn collega’s verzamelde hij de data aan het oppervlakte en op 3 tot 4 dieptes, maximaal op 30 meter. Hij verklaart: bij vrijwel iedere meting en op iedere diepte vonden we plastic.

Door de data te combineren met de windsterkte werd er een vereenvoudigd wiskundig model ontworpen. Deze kan worden gebruikt om de verzamelde data over de plastic vervuiling uit het verleden tesamen met de data weersatellieten, te corrigeren. Daarnaast kunnen NGO’s en onderzoekers deze modellen in de toekomst gebruiken om nauwkeurigere schattingen te maken over de plastic soep.

Het wiskundig model is aan te vragen bij de onderzoekers en in de toekomst willen ze het model publiceren zodat iedereen er gebruik van kan gaan maken. Hopelijk maakt dit een einde aan de discussie die hoofdzakelijk op CNN wordt gevoerd en politici dwingt om het gigantische milieuprobleem eindelijk eens een keer aan te pakken.

Het is Proskurowski ondertussen ook duidelijk dat er meer onderzoek gedaan dient te worden naar andere factoren. Zo heeft ook de turbulentie in de oceanen invloed over de verdeling van plastic in de verticale waterkolom. Daarnaast zal de invloed van de windsterkte op de diepte verdeling van de plastic deeltjes opnieuw moeten worden bepaald. Tijdens de expeditie van 2010 was het weer te mooi.

By Nancy Gohring