Er zijn geen militaire installaties in de stad Tskhinvali. In feite zijn er geen militaire doelwitten. Het is een industrieel centrum bestaande uit houtmolens, fabrieken en woonwijken. Het is ook de thuishaven van 30.000 Zuid-Osseten.



Toen de Georgische president Mikheil Saakashvili opdracht gaf om de stad te laten bombarderen door oorlogsvliegtuigen en te laten beschieten door zware geschut afgelopen donderdag, wist hij dat hij honderden burgers in hun huizen en buurten zou doden. Maar hij gaf desalniettemin opdracht voor de bombardementen.

Er was geen "Slag van Tskhinvali"; dat is een ander verzinsel. Een strijd houdt in dat er een tegenkracht is die weerstand bied of de terugvecht. Dat is hier niet het geval. Het Georgische leger drong de stad binnen zonder tegenstand immers, hoe kunnen ongewapende burgers gewapende eenheden tegenhouden. Het merendeel van de stadsbevolking was reeds over de grens gevlucht naar Rusland of verborgen zich in hun kelders, terwijl tanks en gepantserde voertuigen voorbij denderde vurend op alles dat bewoog.

Wat plaatsvond in Zuid-Ossetië afgelopen donderdag, was geen invasie of een belegering, het was een bloedbad. De mensen hadden niet de mogelijkheid zich te verdedigen tegen een volledig uitgerust modern leger. “Het was een oorlogsmisdaad”.

In minder dan 24 uur werd het Russische leger ingezet in de oorlogszone waar het het Georgische leger verdreef zonder een gevecht. Journalist Michael Binyon stelde het als volgt: "De aanval was kort, scherp en dodelijk, genoeg om de Georgiërs te laten vluchten in een vernederende paniek”. Inderdaad, de Georgiërs vertrokken zo overhaast dat veel van hun wapens werden achtergelaten. Het was een complete verplettering; een ander blauw oog voor de Amerikaanse en Israëlische adviseurs die het zooitje ongeregeld hebben opgeleid welke zij het Georgische leger noemde. Binnenkort zullen verkopers in de straten van Tskhinvali leuren met wapens die waren achtergelaten, met een spottende wenk: "Georgische leger M-16; Nooit gebruikt, slechts één keer gevallen”.

Tegen de tijd dat het leger verdreven was, was de binnenstad in lichterlaaie en de lichamen van degenen die waren gedood door sluipschutters waren verspreid langs de straten en de trottoirs. Veel van de mensen die achterbleven waren gewoon te oud of te zwak om te vertrekken. In plaats daarvan kropen zij bijeen in hun kelders wachtend tot de beschietingen zouden stoppen. Het was een bloedbad. Het enige ziekenhuis in de stad werd doelbewust een mikpunt en vernietigd; nog een oorlogsmisdaad.

Aan het eind van de dag, waren meer dan 2000 mensen gedood bij een operatie die duidelijk was ontworpen met de hulp van Bush’s Witte Huis. Bush beschouwd Saakashvilli als zijn belangrijkste beschermeling in de regio, ze zijn vrienden. Hij is de pion van Amerika in de Kaukasus. Saakashvilli’s opdracht is te trachten Poetin tot militaire overreacties te bewegen en de Europese bondgenoten te tonen dat Rusland nog steeds een bedreiging vormt voor de nationale veiligheid. Gelukkig, veel Europeanen doorzien het bedrog en weten dat de problemen hun oorsprong vinden in Washington.