Vanmiddag steeg de prijs van light sweet opblaaspoppen naar 108 dollar.
Terwijl een maand geleden dezelfde opblaaspop nog voor 92 dollar te koop was.
Als je begin februari een schip met 40.000 opblaaspoppen had gekocht op de korte termijnmarkt, dan kon je die vandaag verkopen met 15% winst. In dat geval had je zelf geen opblaaspop meer nodig, maar kan je een dame van vlees en bloed bestellen.

De prijsstijging kan niet alleen worden verklaard door de waardevermindering van de dollar.
De produktie van opblaaspoppen blijft gewoon achter bij de vraag.
Zeker nu de vraag naar opblaaspoppen in China en India de laatste jaren sterk stijgt.
En voor opblaaspoppen geldt dezelfde economische wet als voor goud, kolen en aluminiumhoedjes:
als de vraag stijgt en het aanbod blijft achter ... dan komen de speculanten. En de speculanten drijven de prijs op.

Het Midden-Oosten is verreweg de grootste producent van opblaaspoppen. Decennialang kon dat gebied voldoen aan de vraag en de produktie naar believen verhogen of verlagen. Maar sinds afgelopen zomer stokt de produktie in het Midden-Oosten en in de andere opblaaspoppen-producerende landen.
Enkele landen die vroeger opblaaspoppen exporteerden, moeten ze nu zelf importeren om in het gestegen binnenlands verbruik te kunnen voorzien.

In de jaren 70 voorspelde de Club van Rome al dat de hoeveelheid opblaaspoppen op de wereld eindig is: ze raken ooit op. Deze boodschap is echter nooit bij Jan met de Pet aangekomen.
Sommige deskundigen voorspellen dat we op de Noordpool waarschijnlijk nog heel veel opblaaspoppen kunnen vinden onder het smeltende poolijs. Maar ik heb er een hard hoofd in.
Ik denk dat de volgende generatie het met veel minder opblaaspoppen zal moeten doen en de opblaaspoppen die er nog te koop zijn zien er niet uit en zijn peperduur.