Zwaveldioxide uitstoot van vulkanen en van verbranding van fossiele brandstoffen is de belangrijkste initiator van de wereldwijde klimaatverandering, aldus dr. Peter L. Ward, een gepensioneerde US Geological Survey wetenschapper die nog steeds de aarde en haar milieu bestudeerd door zijn eigen bedrijf Teton Tektoniek. "Kooldioxide is een broeikasgas dat de opwarming van de aarde vergroot maar het is niet de initiator van de klimaatverandering", volgens Ward.



In een verhandeling, die deze week gepubliceerd wordt, concludeert Ward dat zwaveldioxide-emissies van het vermogen van de atmosfeer zichzelf te reinigen reguleert door oxiderende broeikasgassen. Zwaveldioxide reageert snel met de beschikbare oxidanten en laat weinig over om te reageren met andere broeikasgassen. De primaire oxidanten, ontstaan door de invloed van ultraviolet zonlicht op ozon, zijn, zoals ozon, in een gelimiteerde aanvoer.

Ward heeft waargenomen dat de hoogste standen van de opwarming van de aarde in de afgelopen 46.000 jaar precies plaatsvonden wanneer vulkanen het meest actief waren. "Als om de paar maanden zeer grote vulkanische uitbarstingen ontstaan", zegt Ward, " volgt snelle opwarming”. Te veel zwaveloxide in een korte periode van tijd veroorzaakt opwarming".

Grote vulkaanuitbarstingen in de afgelopen 2000 jaar vonden één keer per eeuw plaats. Maar vanaf 1962 bracht de menselijke activiteiten om de 1.7 jaar net zoveel zwaveldioxide in de atmosfeer als een van deze grote uitbarstingen. Dat was genoeg om te veroorzaken dat de wereldtemperaturen snel klommen.

Beginnend in 1979 verlaagde de wereldwijde inspanningen ter vermindering van zure regen de zwaveluitstoot van krachtcentrales in 2000 met 18%. In 2000 stopte de wereldwijde temperatuurstijging, een feit dat niet verklaart wordt door de huidige klimaat theorieën.