Door Antares, Op din 7 feb 2017 10:06, 8 reacties, citaat / intro / linkdump

Radioactiviteit in Fukushima boven iedere verwachting



Wat zich afspeelde in Fukushima op 11 maart 2011 zou de grootste ramp worden uit de menselijke geschiedenis. Het blijvend uitstromen van radioactiviteit is vele malen gevaarlijker dan tests met atoombommen. Niemand weet hoeveel radioactiviteit een oceaan kan verdragen voordat het plankton sterft, wat 's werelds grootste bron van zuurstof is. Japan is in ontkenning en de rest van de wereld zwijgt mee.

Er is radioactiviteit gemeten tot 530 Sievert maar nergens wordt aangegeven dat de reactoren in de oceaan gaan vallen, dus de titel van de video is deels misleidend. Deze ramp heeft geen overdrijving nodig. ...
Annotaties:
| #258258 | 07-02-2017 11:42 | ouwe knar
Fukushima radiation levels soar to a record level as the media labels it a 'conspiracy theory'
Claire Bernish
The Free Thought Project
Mon, 06 Feb 2017 16:04 UTC
https://www.sott.net/article/341765-Fukushima-radiation-levels-soar-to-a-record-level-as-the-media-labels-it-a-conspiracy-theory
Radiation levels inside Fukushima Number 2 have reached astronomical levels - experts describe the 530 sieverts per hour as "unimaginable" - yet the political establishment and its corporate media mouthpiece insist on deeming those concerned about the catastrophe 'conspiracy theorists.'

Origineel: http://thefreethoughtproject.com/media-labels-fukushima-conspiracy-theory-radiation-soars-record-level/

https://www.sott.net/article/312136-Tepco-admits-Fukushima-clean-up-could-take-up-to-40-years-to-complete februari 2016
ouwe knar's avatar
| #258267 | 08-02-2017 11:57 | Ness
Fuk you Shima is een gigantische openlucht snelbroeder.
Blijkbaar is er een kluit fissiel materaal opnieuw een kettingreaktie aangegaan. 500 Sieverts is helemaal dodelijk, op slag. Niets of niemand kan in de buurt komen, ook robots vallen uit elkaar. Zoiets zal van nu af aan om de 3 tot 5 jaar gebeuren. En denk nou niet dat het stopt. Het houdt niet op, niet vanzelf, is een heel treurige maar terechte vaststelling. Wat bij kettingreakties van belang is, is de massa van het splijtbare materiaal. Als dat voldoende is, ontstaat spontaan een kettingreaktie die geweldige hoeveelheden hitte genereert - maar er brandt niks op.

De hitte ontstaat doordat een atoompje in losse onderdeeltjes uiteenvalt wegens het ontbreken van een schakeltje. Maar vanwege de enorme druk die in de kern heerst, zal het atoompje een ander schakeltje invangen, en 'genezen'. Tot het weer uiteenvalt. Dit alles vindt plaats in een plasma, dus niet meer in 'gewone materie'. In een plasma wordt alles keurig netjes gelijkelijk verdeeld; er komen 'stroompjes' hele kleine dingetjes, kleiner nog dan elektronen, op gang. Er liggen daar in F tonnen en tonnen fisseerbaar materiaal. De openlucht-reaktor kan dus nog veel groter worden.

Een kilo of 10 uranium van het juiste type - 238 meen ik - is voldoende voor een spontane *ontbranding*, alhoewel er echt en heus niks brandt - maar alle niet fisseerbare materialen, mits nog aanwezig, vliegen wel in de fik. Ontploffen kan zo'n reaktor niet, al ligt er een vette veelvoud van die 10 kg. Daarom heet hij ook wel VEILIG &*%(^%^&4;De enige manier om een fissiereaktie te stoppen is door de massa fysiek en daadwerkelijk te scheiden. Maar je kunt er niet bij. Dus is het heel simpel, en tegelijkertijd geweldig ingewikkeld. Ja, een reaktie stoppen is makkelijk - behalve als je AL JE remstaafjes weggesmolten zijn.... Dan heb je een onoplosbaar probleem geschapen.
Ness's avatar
| #258268 | 08-02-2017 12:20 | Ness
Op het gevaar af dat Uwes de ogen uit de kop puilen, er is nog een tweede effect van zo'n kettingreaktie. Zo'n hoop materiaal in een kettingreaktie schiet soms zijn doel voorbij. Rijgt dus wel meer aan elkaar dan enkel uranium; in die blob zal plutonium, neptunium, kortom, pro-actiniden van het hele zware soort geproduceerd worden. "Stoffen"' die nog nooit eerder aan het oppervlak van de planeet zijn gezien, met een enorm hoog nummer, en allemaal zwaarder dan lood - letterlijk. Meer massa.

Deze stoffen hebben de nare neiging in precieze hoeveelheden - in percentages - weer uiteen te vallen in uranium 238 en reststoggen die gewoon de pijnlijn weer ingaan; het netto effect is dat 10 kg uranium dus zijn eigen uranium produceert en vrolijk eeuwigdurend doorfisseert tot een bepaalde ondergrens is bereikt. Maar die ondergrens zal nooit bereikt worden; er liggen daar een overweldigende hoeveelheid kluiten fisseerbaar materiaal, tientallen tonnen als het niet meer is.

En ALLES in de buurt trilt mee op de fissie-golf. Dus alles geraakt radio-aktief. Wat we daar hebben is, als het niet zo levensgevaarlijk was voor alle levende materie, een gratis openlucht produktiemachientje aan fisseerbaar materiaal van alle soorten zwaarder dan uranium, met de zwaarste deeltjes in de kern. Totdat het eilandje geproduceerd wordt. Dan heb je een zwart gaatje met 'magic' zware deeltjes in de kern. Have no fear for atomic energy. Zo'n gat slurpt alleen materiaal op dat ZWAARDER IS DAN OP ZIJN MINST 293Ununoctium. De rest, de korst,het oppervlak, alles eigenlijk inclusief het hele heelal, wij dus, blijven er 'bovenop drijven'. Zwarte gaten zijn singuliere punten. Stationaire punten. Die blob met rotzooi zal afzakken naar het middelpunt van de aarde, wat een enorm zwart gat is, al wil men daar niet aan voorlopig, want natuurkundigen snappen niks van wiskunde. Het is een kwestie van tijd. Maar wel onvoorstelbare hoeveelheden tijd.

Er is een limiet aan tijd. Tijd is een bol met straal 13, 7 miljard LICHTJAAR (uitgedrukt in jaren of in een gschikte lengtemaat), okay? Dat is tevens de limiet aan afstanden, natuurlijk. En de snelheid, al is dat een afgeleide, dus die zal wat afwijken.
https://en.wikipedia.org/wiki/Island_of_stability
Ness's avatar
| #258269 | 08-02-2017 12:40 | Ness
reststoggen moet zijn reststoffen.
hoog nummer = hoog atoomnummer, 293 is het zwaarst bekend of geproduceert. Dat geeft de pure massa aan, inclusief spin. Daarmee kan het deeltje samen met al zijn andere deeltjes in een manifold afgebeeld worden als 'kracht' - een te vullen inhoudje met een spin.

De ondergrens is simpelweg de kleinst mogelijke hoeveelheid massa, benodigd voor een nuclaire (ketting) reaktie, omdat de oorspronkelijke hoeveelheid nu verontreinigingen bavat: permanent zwaardere deeltjes en permanent lichtere deeltjes, keurig in percentages onderling gerangschikt. Cesium is een van de lichtere deeltjes die in een zeer bepaalde hoeveelheid geproduceerd wordt. Zolang er dus hele zware materialen in de buurt, de omgeving liggen, ook aan te geven binnen dat manifold, zal de reaktie voortduren.

Maar ik herhaal, een zwart gat is een 'omgekeerde', binnenste buiten gekeerde 'zeef'. Waar in de gewone wereld alles wat zwaarder is én bestaat uit los materiaal door de zeef zal zakken vanwege de constante werking van de zwaartekracht en de fijne verdeling, liggen in deze wonderbaarlijke wereld van het superfijnverdeelde de zaken precies omgekeerd. Alleen de ALLERZWAARSTE UNIEKE DEELTJES *zakken* er door heen. Al het andere, alles wat wij zien en ervaren, het ganse universum DRIJFT. Alles wat een atoomnummer heeft wat kleiner is dan pakweg 290 is zichtbaar en tastbaar, of waarneembaar. Zaken die zwaarder zijn dan 290, ja, dan wordt het vaag. Krijg je stationaire eilandjes. Singuliere punten. Zwarte gaatjes. No worries.
Ness's avatar
| #258271 | 08-02-2017 15:03 | Ness
Dit zijn structuren. Die waren er EERST. De structuur van het heelal zit zodanig in elkaar: wat zwaarder is dan het heelal kan dragen, zakt weg en vormt 'zwaartekracht'. Die zwaartekracht is dermate fijn verdeeld dat wij ieder puntje afzonderlijk herknnen als een stationair p roosterpunt. Al die roosterpunten tezamen vormen een superstructuur. Die van de tijd is gegeven oneindig aftelbaar, altijd bestaand; de kleinste hoeveelheid tijd is niet precies gegeven, maar kan altijd kleiner worden gesteld, het is een stationaire grens.

Waarvan een gedeelte precies overeenkomt en andere zaken er niet meer toe doen. Bijvoorbeeld, lading en massa is een en hetzelfde, namelijk inhoud; er kan nu een lading als 'inhoud' worden gegeven met behulp van een spin. Iets dat draait rond een as loodrecht uit het midden van dat stationaire punt kan een perfecte bol beschrijven of een ander gecentreerd figuur mits hij draait zodat je de grenzen kan waarnemen. Tijd als 'geheel', dus in piepkleine ladinkjes tijd verdeeld, in 3d, is zo'n perfecte bol, waarin de inhoud, afstand en tijd vemengd zijn tot een wezenlijke 'lichtsnelheid', een proces dus dat immer gaande is. De inhoud, de soep waarin wij blijven "drijven", is de lichtsnelheid en alles minder dan dat.
Alles binnen die supelbol die de grenzen aangeeft waarmee onze eigen werkelijkheid omschreven is gaat met lichtsnelheid of minder. En alles 'weegt' van niets tot 'iets', een gram of een paar coulompies. Dat zwaarste 'iets' is bekend. Sneller dan licht én zwaarder dan zwaarst (plutonium is al heel zwaar en vertoond rare eigenschappen, het zet uit tijdens het warmer worden én tijdens het kouder worden), maar ook 'heter' en 'heetst' (limiet S) en fijnkorreligheid (in tijd en in kleinste hoeveelheid massa/lading om en nabij) gaan allen op een gegeven moment voorbij aan de limiet van onze werkelijkheid maar altijd naar 'beneden'. (is hetzelfde als lichtst, kleinst, bijna geen massa, ultieme verdeling).

Het vervalt uit het blikveld, de omgeving die wij vanuit ons middelpunt waarnemen. Zowel sneller dan licht als ouder dan oudst als zwaarder dan zwaarst. Sommige stoffen kunnnen superposities innemen. Die delen naast een bestaan in onze ruimte een ruimte die wij niet kunnen betreden, maar wel precies berekenen, en waarin processen plaatsvinden die hun weerslag zouden kunnen hebben hier. Die kun je beschrijven met manifolds. Ze bestaan en oefenen een zekere mate van invloed uit op het geheel, en een en ander is perfect te berekenen.
Ness's avatar
| #258272 | 08-02-2017 15:07 | Ness
Ons blikveld is een zadelpunt. Hou dat zadelpunt, die bergpas, in de gaten. Je kunt een deel precies zien en berekenen maar er zijn bepaald rare assen, vanuit de extremen. Je ziet duidezlingewekkend 'hoog' en tegelijkertijd duizelingwekkend 'laag'. Maar het is een vast, dwz stationair punt. Dat onomstotelijk DRAAIT. Vaak op vele manieren.
Ness's avatar
| #258273 | 08-02-2017 15:33 | Ness
Een deel van die Eigenspin is te bepalen voor elk van de afzonderlijke delen en/of door optelling, op hoofdlijnen.

Je zou denken, waar haalt ze het vandaan, ik wor dizzy. Maar wat ik al een tijd aan het doen ben, is uitleggen wat een Hilbertruimte inhoudt. Een Hilbert Hotel. Hilbert was een waanzinnige wiskundige. Die zag dat soort ruimtes vóór zich. Dat (her)ken ik wel een beetje. Het is een soort ruimtelijk inzicht dat allerlei standaard ruimte idee doorbreekt. Een manier om zaken zodanig te schikken en te verdelen dat er veel rare dingen inpassen, zoals oneindigheden. Je moet ook vormen kunnen beschrijven, zeker de basic vormen. Een manifold is een basic vorm, een welomschreven 3d vorm.

Tijd bijvoorbeeld 'gaat omhoog', de spanne tijds geraakt steeds fijner verdeeld. Evenzo korreligheid. Massa gaat "omlaag", evenals lading ed. Spin heeft ook een definitieve omhoog/omlaag dualiteit, een poling. Heter gaat omhoog, en kouder gaat omlaag.Maar dat omhoog en omlaag wordt hier gewoonlijk ietsje anders geïnterpreteerd. Wij 'overzien' en maken daadwerkelijk een deel uit van die grotere werkelijkheid, gezien vanaf onze draaiende bergrug.
Ness's avatar
| #258318 | 09-02-2017 20:20 | Zinoco
De aarde wordt een zon. Het is in werking gezet..
aanmelden / inloggen