Door Ness, Op don 6 apr 2017 12:23, 1 reacties,    

Thoriumbatterijen



Zwaartekracht kan als bewegingsenergie dienen, maar het moet een kwartslag gericht worden, zodat je over een vlak gaat ipv door een 3D-ruimte met je roer en je stuurtje. Dat kan gedaan worden met slimme batterijen die elk een mengsel in zich dragen dat kritiek kan gaan; maar niet over het randje - dat ene moment dat alles in beweging zet. Tussen die momenten zit genoeg ruimte om veiligheidssystemen in te bouwen. Het gaat dan wel gauw om zware batterijen, van pakweg 15 kilo each. APART, en ze mogen NIET samen worden opgestapeld, daar moet neutraal tussen.

Dan krijg je als de stoffen zuiver genoeg zijn binnen je fenomenaal ijzersterke vat een plasma dat zich zal scheiden in lagen van diverse maximale intrinsieke of inherente druk. Onderop komt dan een pietsie plutonium, daarboven uranium, daarboven thorium, verder aangevuld met zouten en andere ingredienten voor de soep - vraag kernfysicus/scheikundige.

Nu is het zo dat de 'sprong' van plutonium, het verbrijzelen in superdeeltjes, kan worden gebruikt om zich af te zetten tegen het wateroppervlak. Want momentum wordt doorgeven via oppervlakken. Dat momentum kun je richten. Wel moet het systeem volledig gesloten zijn en blijven. Het is heel geschikt voor scheepvaart op die manier. Voor het ontwikkelen van zo'n batterij zou de industrie moeten zorgdragen mocht een dergelijk principe werkbaar blijken.

Over bommen en granaten: kijk, als de energie van zo'n kerngebeuren niet kan worden afgevoerd, dan ontploft het geheel met een hels licht en shockwaves en andere gruwelijke gevolgen. Maar als je de totale batterij afdoende afkoelt, en tevens zorgt voor een verend oppervlak waar het op rust, zodat het momentum direkt wordt overgebracht in beweging, dan heb je wel een handig ding in huis dat heel, heel erg lang meegaat. Maar het is geen dingetje om onvoorzichtig mee om te gaan, dus men moet zich echt goed van de gevaren bewust zijn, ook de gevolgen voor al het levende.
Annotaties:
| #259200 | 06-04-2017 19:30 | Ness
Zo'n zelfde batterij, maar dan met een helse mix van plutonium en uranium, kan dienen als raketaandrijving. De uitstoot is puur "licht &vage;kwarkjes" met snelheid c, dus de beweging de andere kant uit zou in principe ook c moeten kunnen halen of een zeer redelijk percentage daarvan.

Nou stikt de nukelobby van de Pu en de U en een keur aan ander dodelijke radioaktief vrij kostbaar "afval". De kerncentrales worden gebruikt als opslagplaatsen. Dat gaat heel erg fout gaat, niet alleen in Fukushima maar ook in Hanford, op 3 mile island, in Carlsbad NM en op diverse plekken in Rusland. Fukushima levert zowat een kernbom PER DAG AF aan de oceaan maar ook elders zijn zeer gevaarlijke plekken ontstaan.

Het spul maakt deel uit van een ruimte waarvan de wetgeving de normale natuurwetten overtroeft. Dus het gedraagt zich anders. Het kan niet goed tegen schudden. Het kan niet tegen verticale transportatie. Als er grenzen worden overschreden dan ontstaan spontaan fikken, of de eikels die de industrie hebben opgezet nou compleet blind voor die limieten zijn of niet. Het spul (allemaal weaponsgrade Pu en U) is eigenlijk te link voor op een planeet. Thorium gedraagt zich veel kalmer.

Ja zeggen mensen, schiet het in de ruimte ofzo. Ik zeg DOEN! Met fijne batterijen die zowat het eeuwige leven hebben, ja gezellig op een spaceshippie of een paar mooie GRACE-achtige satellieten. Maar starten en landen voor een missie naar Mars&outerplanets;gaat niet op een planeet. Zul je naar de maan moeten. Dan heb je genoeg tegenwicht. Het zijn toekomstdromen natuurlijk maar ze zijn wel degelijk te realiseren. Mits je SNAPT WAAR JE MEE BEZIG BENT.
Ness's avatar
aanmelden / inloggen