De weinig enthousiaste stemming van Ierland voor verdere intergratie in de Europese Unie kan Tony Blair in de rol brengen van "nominaal" president van Europa, ondanks dat weinig Europeanen enthousiast zijn om hem als president te hebben.

De voormalig Britse premier is de favoriet voor de post, vooral omdat er weinig alternatieven zijn en niet omdat Europa warm loopt voor Blair.

Nu de Ieren uiteindelijk hebben ingestemd met het Verdrag van Lissabon staan alleen Tsjechië en Polen nog in de weg van de creatie van twee nieuwe posten in Europa: de voorzitter van de Europese Raad (president) en de minister van Buitenlandse Zaken.

Blair dankt zijn 6 tegen 4 favorietenrol door het feit dat de posten waarschijnlijk zullen worden verdeeld tussen de sociaal democratische en conservatieve blokken. Hoewel Blair bij weinig partijen geliefd is, zeker bij zijn zogenaamde bondgenoten aan de linkerkant, kan hij toch gekozen worden wegens een gebrek aan goede kandidaten in het sociaal democratische kamp.

De enige twee mogelijke kandidaten zijn Poul Nyrup Rasmussen, de voormalig premier van Denemarken, en Felipe Gonzalez, voormalig premier van Spanje. Maar geen van tweëen heeft de internationale allure van Blair. Hetzelfde geldt voor de twee conservatieve kandidaten: Jean-Claude Juncker, uit Luxemburg, en Jan Peter Balkenende, de Nederlandse premier.

De president zal door de 27 staatshoofden van de Unie worden gekozen maar de stemmen van Frankrijk en Duitsland zijn beslissend. Frankrijk heeft al aangegeven dat Sarkozy de voorkeur geeft aan Blair, en legt de bal neer bij Angela Merkel. In Duitsland is Blair weinig geliefd door zijn rol bij de Irakoorlog en het feit dat hij verdere Britse intergratie in de Unie niet heeft kunnen doorvoeren.

"Blair heeft zich tijdens zijn premierschap alleen druk gemaakt om The City en die mentaliteit heeft tot de huidige crisis geleid. Hij is goed in speeches geven maar levert niets af", aldus een Duits parlementslid van het CDU.