Van al de problemen die er met onconventionele schaliegaswinning oftewel fracking bestaan is het grootste en nog immer groeiende probleem: wat moet er met die miljoenen en nog eens miljoenen liters afvalwater, vervuild met frack-chemicaliën, gebeuren?

Hydraulisch fraccen of fracking is het horinzontaal boren in schaliegaslagen en kleine scheurtjes in de gesteentes worden opgeblazen door water onder zeer hoge druk in de bodem te pompen. Het gas dat hierbij vrijkomt noemt men schaliegas en wordt gezien als de oplossing van de huidige problemen van Big Oil.

In de VS wordt het proces al veelvuldig toegepast, van Texas tot Arkansas tot Pennsylvania. Tot nu toe heeft de discussie zich hoofdzakelijk op de toegevoegde chemcialiën gericht en niet op de gigantische hoeveelheden benodigd zoetwater. Wat blijkt: normaal onvervuild water is niet zo effectief, om de effectiviteit te verbeteren moet men de eigenschappen van het water veranderen. Oplossing: chemicaliën.

Echter de denktank van duurzaamheid (Pacific Institute) stelt de grote volumes water, benodigd voor fracking, ter discussie. In het rapport, verschenen op 21 juni, wordt geconcludeerd dat fackingchemicaliën, het dumpen van afvalwater in de openluchtbasins of de hoeveelheid zoetwater die door de industrie wordt opgeslurpt, redenen tot bezorgdheid zijn. In het rapport wordt ook nog de ongerustheid geuit over mogelijke problemen met de gezondheid en het milieu.

En dan de honderden miljoenen liters afvalwater diep in de aarde worden gepompt. Dit is de favoriete verwijderingsmethode van de industrie. Deze wijze van afvalwaterdumping kan aardbevingen veroorzaken doordat de spanning in de aardlagen ophoopt. Het risico op deze man-made aardbevingen is vele malen groter als bij het fracken zelf.

Het rapport met de welluidende naam: ‘Hydraulic Fracturing and Water Resources: Separating the Frack from the Fiction’ stelt ook de aankomende conflicten over zoetwatergebruik ter dicussie. En trouwens in sommige gevallen is er al sprake van een fikse ruzie: de landbouw maakt zich boos over de grote hoeveelheden water die de industrie wegpompt. Bijvoorbeeld er zijn bronnen in de Texas Eagle Ford schalielaag zo’n vijftig miljoen liter water per bron per jaar verbruiken. Trouwens de waterzuinigste bronnen hebben, volgens het Environmental Protection Agency (EPA), nog altijd 8 miljoen liter water jaarlijks nodig.

Tot nu toe heeft de gigantische hoeveelheid water die de fracking industrie verbruikt, niet echt ter discussie gestaan. Maar vele landen wereldwijd zien in fracking de mogelijkheid om minder afhankelijk te worden van olie. In de VS verwacht men dat in 2035 80% van de fossiele gaswinning via onconventionele bronnen plaatsvindt. Indien de industrie en de politiek deze voorspelling wil waarmaken dat zullen ze toch eens wat slimmer met water om moeten leren gaan.