Door Gera, Op woe 21 mei 2008 18:28, 15 reacties,    

Wietboter – niet in alle gevallen heerlijk…

In het kader van deze special is wietboter éénmaal genoemd, als ik me niet vergis. Het is in de wereld van wietgenieters een begrip en – mocht je je in deze materie gaan verdiepen – dan kom je dat begrip vroeg of laat tegen.
Even tussendoor: een vriendin van ons had en heeft fors last van gewrichtspijn. Na een tip van een collega ging ze naar een coffeeshop en kocht daar een royale joint. Ze heeft zich die avond, zoals geadviseerd, ontspannen en heeft de joint aangestoken. Zonder enige ervaring op dat gebied. Ze werd ziek en zieker. In paniek heeft ze de betreffende collega gebeld die naar haar toe is gekomen en haar nog urenlang moreel heeft bijgestaan.
Zo’n rotervaring kan iedereen overkomen, dus ik stel nog maar eens: als je het spul voor het eerst gebruikt, doe dat dan in aanwezigheid van een ervaren gebruiker. Klinkt paternalistisch, maar het is beter.
Met het roken van cannabis is een en ander nog redelijk voorspelbaar, maar bij het eten ligt dat anders. In de thee valt het allemaal wel mee, omdat thc slechts met moeite in (heet) water wil oplossen. In wietnootjes (samen met vet) lost het prima op en in wietboter optimaal.
Hieronder een verslag uit juli 2002 van iemand die zich toen Stuffz noemde.

Vroeger rookten we. Toen was het leven (in sommige opzichten) overzichtelijker.

Nu roken we niet meer en we willen toch de weldadige invloed van wiet ondergaan.
Wel eens thee geprobeerd en dat werkte niet onaardig, maar het zou beter moeten kunnen. Dachten we.

We hielpen een vriend met knippen en kregen het knipsel mee. Op het web staan recepten plenty, dus wietboter gemaakt.
Eén ding kwamen we niet zo goed uit: er wordt veel over de gewichtsverhouding knipsel/boter gesproken, maar nergens vonden we of dat knipsel dan gedroogd is of niet. We hadden het knipsel zorgvuldig gedroogd en hebben 100 gram van dat gedroogde knipsel (da's best veel) in een grote pan gekookt en daar na drie uren één pakje (echte) boter van 250 gram aan toegevoegd. Weer drie uren later alles laten afkoelen en daarna het stolsel zorgvuldig en liefdevol in een bakje gedaan.

In de tuin ligt nu een ondefinieerbare klomp groenachtig materiaal waar katten met een boog omheen lopen en vogels hun snavel minachtend voor ophalen.

Gisteren meenden we de lunch te moeten starten met een test. We hebben allebei een reepje, ongeveer een kwart van een snee, van onze boterham afgesneden en daar onze wietboter op gesmeerd. 't Rook verdraaid lekker. Plakje kaas erop en - wat denk je - dat smaakte prima! Veel beter dan we hadden verwacht, want hier en daar vind je toch wat schrikachtige reacties op het web.

Kort na 12 uur aten we dat kleine reepje brood. Ongeveer een kwartier later begonnen we iets van duizeligheid te voelen. We hadden het eten bijna op en hebben (we hadden een voorgevoel denk ik) alles snel opgeruimd. Om ongeveer 12.45 zaten we tegenover elkaar; volkomen uit het veld geslagen. Spreken werd moeilijker en onze monden voelden extreem droog. Een binnenkomend telefoongesprek moest ik al snel afbreken omdat ik de vragen niet meer kon verwerken.
Om 12:55 was duidelijk dat we een fors probleem hadden. Praten werd nog moeilijker en bewegen was nauwelijks nog mogelijk! We dreigden weg te zakken. Waarin was niet duidelijk. Slaap? Bewusteloosheid? Coma misschien?
Mijn vrouw wilde 112 bellen maar ik heb haar daar (terecht?) van weerhouden. We hebben over en weer geprobeerd elkaar 'wakker' te houden. Met grote moeite overigens. Ik heb de eerste anderhalf uur de tijd redelijk in de gaten kunnen houden. De tijdsbeleving (qua snelheid) leek niet anders dan gebruikelijk. Mijn vrouw ervoer dit anders; de tijd ging voor haar heel langzaam.
Inmiddels konden we ons nog nauwelijks bewegen. Mijn vrouw had een plastic flesje met wat water onder handbereik en nam daar af en toe een slokje van, maar die handelingen gingen met enorme moeite.
Er werd toen - het zal zo rond half twee zijn geweest - nog wel steeds gesproken over 112 bellen, maar feitelijk was dat al lang onmogelijk. Onze lichamen waren, laat ik maar zeggen, geïmmobiliseerd.

Mijn vrouw had enorm last van hartkloppingen en als je dat niet kent is dat heel verontrustend. In de situatie van dat ogenblik was het voor haar reden te denken dat een en anders wel eens fataal zou kunnen aflopen.
Zelf had ik last van transpiratie. Ongelooflijk. Ik had enorme moeite met bewegen, dus het zweet druppelde aan alle kanten van mijn hoofd en gezicht naar beneden, zonder dat ik dat kon wegvegen. Al vrij snel voelde dat zweet koud aan. Ik begrijp nu wat 'koud zweet' betekent.

Zo rond een uur of twee (denk ik) werd de misselijkheid te erg en hebben we overgegeven. Keer op keer. De details zal ik weglaten, maar het is niet leuk als je je nauwelijks kunt bewegen, laat staan naar het toilet gaan. Ik wens dat niemand toe.
De angst om 'in slaap te vallen' was tot dat tijdstip erg groot. Later kregen we beiden het gevoel dat het minder riskant was en zijn we een aantal keren weggedommeld. We probeerden echter nog wel elkaar wakker te houden en daarbij viel het mijn vrouw op dat mijn lichaamstemperatuur extreem laag was.

Goed; zo rond een uur of vier kwamen we min of meer bij zinnen. Maar zelfs vandaag, zelfs nu nog, om een uur of acht op de avond van de volgende dag, ben ik nog niet honderd procent de oude. Mijn vrouw evenmin.

Conclusies?
Hm, ja. Eéntje. Wees voorzichtig, Ik weet nog steeds niet zeker of onze ervaring van gisteren zonder levensgevaar was. Ik overdrijf niet. Als we buiten kennis waren geraakt hadden we bijvoorbeeld in ons braaksel kunnen stikken. We waren héél ver heen.

Vragen?
Zeker. We hebben - meenden we - zorgvuldig het web afgezocht naar recepten. Er worden veel verhoudingen genoemd, ook op dit forum, maar we hebben nergens kunnen vinden of het over gedroogd knipsel of over vers product ging. Ook weten we weinig over de kracht van het spul. We zaten met een aantal mensen te knippen en iedereen knipt anders, zo merkten we al snel. De ene knipt zo nauwkeurig mogelijk de puntjes van de uitstekende blaadjes, de ander knipt gewoon rondom het topje kaal. In dat laatste geval vallen er veel van die 'bruine draadjes' in de afvalbak. Zit daarin niet het meeste thc?
Toen we het spul droogden hebben we ons verwonderd (en verheugd) over de bruine waas die er overheen lag.
't Is machtig sterk spul, dat wel!

Concrete vraag?
Ja. Wordt er in die recepten nu (gewoonlijk) over vers of over gedroogd knipsel gesproken?

Conclusie?
Ja. Mijn vrouw gaat die circa 170 gram groenachtige boter die is overgebleven (sterk spul dus!) mengen met vijf pakjes 'gewone' roomboter. Au bain marie za'k maar zeggen.
Dat gaan we dan proberen met 1/8 van een sneetje brood, héél dun besmeerd.
Annotaties:
| #25670 | 21-05-2008 18:34 | Gera
In augustus van dat jaar komt Stuffz terug. Hij verhaalt van andermans ervaringen mijn zijn wietboter, maar heeft nog niet helemaal door wat er nu eigenlijk fout ging.
We hebben na onze wat dramatische ervaring (vonden wij) de wietboter verdund. Sterk verdund, mag ik wel zeggen: het is (au bain marie) zorgvuldig vermengd met 5 nieuwe pakjes roomboter en dat nieuwe mengsel gebruiken we heel spaarzaam op brood. Plakje oude kaas erop en het smaakt heel redelijk.
Verbazend is wel dat het spul vaak pas na een aantal uren (soms zes uren) begint te werken. Je slaapt er overigens op als een roos! Nota bene als je het bij de lunch gebruikt.

Het recept trok de aandacht van enkele vrienden, die soms nogal smalend reageerden. Eén van die vrienden nam een bakje van de boter mee en heeft dat gisteren geprobeerd. Dat heeft hij geweten...
Om een uur of vier heeft hij twee plakken cake flink besmeerd met de wietboter. Hij rookt al tientallen jaren wiet. Bijna continue, alleen niet tijdens het douchen en slapen. Hij is dus nogal wat gewend, meende ook hijzelf.
Tot rond half acht was er nauwelijks iets te merken en toen kwam die voorhamer. Hij heeft een ervaring gehad die dicht bij die van ons kwam. Hij is niet compleet bewegingloos geweest, hoewel het niet veel scheelde. Overgegeven heeft hij niet, maar voor de rest is hij zo'n beetje klokje rond gegaan voordat hij weer in staat was om bijvoorbeeld een telefoongesprek te voeren. Slapen was er al helemaal niet bij.
Zijn reactie: dit hoop ik nooit meer mee te maken.

Het is dus uitzonderlijk krachtig spul. Hoe komt dat nu?

Ik heb gezien dat één van de knippers ieder topje rondom gewoon glad maakte met de schaar. Er zaten héél veel 'bruine draadjes' in het knipsel. Dat is op zich niet zo uitzonderlijk, maar het speelt misschien een rol.

We hebben het knipsel de volle zes uren die je soms in recepten aangegeven ziet gekookt. Drie uren in gewoon water en drie uren met de boter erbij.
Zou dat het geheim zijn? Het erg lang koken?
Gera's avatar
| #25671 | 21-05-2008 18:37 | Gera
In oktober vernemen we opnieuw van Stuffz. Hij heeft zich in de terminologie verdiept en herkent inmiddels het verschil tussen topjes, knipsel en bladafval.
Het is allemaal al wel een tijdje geleden, maar ik wilde er nog iets aan toevoegen. Inmiddels zijn we natuurlijk wel iets wijzer geworden. Wijzer? OK, iets minder dom dan.

Om te beginnen was de verhouding verkeerd. Dubbel verkeerd nog wel. Een reageerder geeft in zijn reactie een factor 2 verschil tussen nat en droog materiaal en daar zou hij best gelijk in kunnen hebben. Persoonlijk denk ik aan een groter verschil; factor 3, of misschien zelfs 4. Anderen kunnen hierover misschien meer vertellen, maar wij gebruiken alleen droog materiaal.

Er was echter nog een tweede fout. Die ligt volgens mij in de terminologie: ‘bladafval’ en ‘knipsel’.
Bladafval (de grote bladeren dus) gooien wij gewoonlijk weg, in navolging van onze vrienden en leermeesters. Een tikje jammer misschien, want je kunt er kennelijk nog heel aardige producten van maken, zoals hash en wietboter. Inderdaad, de verhoudingen die wij (en anderen, zo blijkt uit enkele andere verslagen) aanhielden, gaan vaak uit van het gebruik van bladafval, waarop zich in verhouding weinig werkzame stof bevindt.
Dat ligt anders voor het pure knipsel. Net voor onze eerste eigen oogst, dit weekend, heb ik de blaadjes nog eens goed bekeken met een steenloep (zo’n vergrootglas dat je tegen je oog klemt). Op de kleine blaadjes rond de toppen kon ik de trichomen (vaak aangeduid als kristallen) goed zien. Op basis van hun verkleuring hebben we overigens het moment om te oogsten bepaald.
Op de grote bladeren (het bladafval dus!) heb ik geen of nauwelijks trichomen kunnen waarnemen. Er bevindt zich echter wel degelijk thc op die bladeren. In elk geval genoeg om er hash, wietboter of wat dan ook mee te maken, zoals ik al constateerde.
Met dat thc-rijke knipsel kun je natuurlijk ook prima wietboter maken (of kruidnootjes; hier inmiddels heel populair), maar je moet dan weer een factor 10 lager gaan zitten qua gewicht!
Schrijft een recept dus 100 gram ‘bladafval’ voor, neem dan als je knipsel gebruikt 10 gram. Anders gezegd: de gewichtshoeveelheid tussen echte topjes en goed knipsel is ongeveer gelijk.


[wordt vervolgd]
Gera's avatar
| #25672 | 21-05-2008 18:38 | Gera
Er zijn uiteraard meer factoren die een rol spelen. De reactie van Silverhaze is volgens mij heel nuttig: hoe langer je verhit, hoe meer je chemisch ingrijpt op de thc. Zijn vergelijking met een narcosemiddel spreekt ons wel aan; we zijn die ervaring nog niet vergeten!
Korter koken (veel recepten spreken van 1 uur zonder boter koken, daarna nog 1 uur met boter) is misschien wel het maximum, maar daar zullen de meningen wel over verschillen.

Aardig is ook het verschil tussen de verschillende wietsoorten. Al ruim een jaar hebben we indica-achtige wietsoorten verwerkt in onze kruidnootjes. Dat is een prima pijnstiller en je slaapt erop als een roos (wij althans), maar we hebben ook een tijdje een meer sativa-achtige soort gebruikt. Je gaat daar heel bijzonder van dromen. Heel levensecht, zoals ook Stofke dat beschrijft.
Hebben ze ooit nog iets van die hond gehoord, zo vroegen wij ons af…

Beschouw het bovenstaande niet als ultieme wijsheid; het weerspiegelt alleen onze ervaringen. Correcties of nadere beschouwingen zijn altijd welkom.
Gera's avatar
| #25674 | 21-05-2008 19:44 | Inanna
Gert, het probleem ligt volgens mij heel duidelijk in de overdosis!
Wees voorzichtig en neem niet teveel! Gedroogde wiet is heftig, dus begin met de verse bladeren. De THC lost op in de boter.

Besef ook dat je de plant zachtjes moet smoren... Wees lief voor de marihuana, dan zal ze het ook voor jou zijn!
Inanna's avatar
| #25675 | 21-05-2008 20:01 | P.uncia
Yeah, :lol:, dat hasj hele rare effecten kan hebben, dat is zeker, in dit geval was het *gewoon* roken maar het effect was ongeveer hetzelfde als van Stuffz....

Het zal +/- 10 jaar geleden zijn toen mijn dealer met iets nieuws kwam *nepal* volgens hem écht iets speciaals, ok, ik koop zo'n bal...

Thuis een stukje in de pijp en ja smaakte best goed, tot na een half uurtje ik me toch wel héél vreemd begon te voelen, het zweet brak me aan alle kant uit en ik dacht echt dat ik dood zou gaan...

Omdat ik ook het gevoel had dat moest overgeven ben ik op het toilet gaan zitten voor in het geval van, wel daar heb ik toch zeker een paar uur gezeten voor ik niet meer het idee had ter plaatse dood neer te vallen, de kater viel mee. Ik heb daarna best goed geslapen maar toch, een enge ervaring ;)
P.uncia's avatar
| #25727 | 21-05-2008 23:24 | Zurk
Zelf ben ik al jaren gestopt met roken, mijn vriendin wil niet eens weten wat dat is. Ook chillum & waterpijp heb ik reeds lang verlaten vanwege wens vrije adem in evenwichtig karma. Harmonieuze oplossing samen: Hashbonbons! Prettige interactieve effecten. Heeft ook met de wisselwerking cacao van doen. Maar laatst namen we een nieuw soort hashkoek (naam kwijt) uit mijn al 20 jaar vaste headshop. Nooit meer die shitkoek! De effecten zoals door Gert omschreven zijn volledig herkenbaar. In onze beleving: Zich gestaag van binnenuit verspreidende donkere nevelpartijen, als gemelijke deurwaarders van de geest die aankloppen per superego en eenmaal afgeslagen een idee opdringen van grotesk gevang zoals verbeeld door Piranesi en Kafka.
Tja, dat verstoorde in mijn bescheiden optiek wel een beetje de ervaring, de wens en de hoop dat hasj ongeacht dosis en THC-sterkte ongebreidelde creativiteit en harmonie zou genereren,
maar waarom zouden we hier niet van willen leren?
Zurk's avatar
| #25734 | 22-05-2008 01:03 | jasper
als je creativiteit zoekt kun je beter geen hash gebruiken want die is doorgaans van indica soorten uit de arabische woestijnen gemaakt.
Die bevatten veel CBD en minder THC, dat geeft voornamelijk ontspanning maar minder psychedelische effecten.
Sativa soorten als haze zijn veel beter wat dat betreft, je blijft er ook wat energieker onder.
jasper's avatar
| #25737 | 22-05-2008 05:50 | zanussi
Hasj != Wiet

Hasj is samengekoekte en samengeperste hars van de plant. (goedkope hasj hoeft ook geen pure hars te zijn, er kan parrafine doorheen gedaan zijn)

Wiet is gedroogde bloemen van de plant.

Het effect van hasj is als het dragen van een te grote muffe beren muts.
Het effect van wiet is als of je een prachtige zilveren puntmuts met sterren en alle kleuren van de regenboog draagt.

Zeg nooit hasj als je wiet bedoelt en vice versa.
Het zijn twee verschillende producten met twee verschillende effecten.

De hierboven beschreven overdosis verschijnselen zijn waar voor zowel wiet als hasj.
Het eten van hasj- en wietproducten is riskanter dan gewoon roken. De sterkte van het eetbare product is niet makkelijk te achterhalen. In geval van eten is de dosis niet makkelijk te bepalen omdat het effect vertraagd optreedt.
zanussi's avatar
| #25743 | 22-05-2008 08:20 | CitySurfer
Rollend over de vloer hier, wat een schitterend verhaal over die wietboter zeg.

Het leek wel een Postbus 51 spotje !
| #25744 | 22-05-2008 08:35 | drecul
100 gr toppen in een pakje boter is inderdaad een fijne manier om naar het hiernamaals te gaan ; )

Ik dacht eerst dat moet een tikfout zijn 100gr top daar laat je een olifant mee vliegen.
drecul's avatar
| #25756 | 22-05-2008 09:55 | Gera
Het waren geen topjes, maar knipsel. Kennelijk wel potent spul...
Gera's avatar
| #25768 | 22-05-2008 11:40 | jasper
Zanussi wat je zegt klopt niet, de bepalende factor bij het effect van de plant is de genetische afkomst, niet de vorm waarin je het tot je neemt. Nogmaals, hash word doorgaans van indica planten gemaakt en heeft daarom een ontspannend '"stoned" effect. Als je hash van een sativa plant maakt zal het effect heel anders zijn.
jasper's avatar
| #25931 | 23-05-2008 08:56 | george_orwell
Autismeboter, hmmmm.
george_orwell's avatar
| #25990 | 23-05-2008 20:21 | zanussi
Ja nee, OK jasper ./. je zal best gelijk hebben.
Er bestaat wiet die het effect van hasj heeft.
Over het algemeen valt hasj zwaarder dan wiet ongeacht indica of sativa.
zanussi's avatar
| #82515 | 22-11-2009 11:15 | Opa (ongeregistreerd) toon reactie
aanmelden / inloggen