Door benb, Op maa 29 aug 2011 14:52, 3 reacties,    

Wikileaks: nauwe banden tussen washington en Gaddafi


De berichten van de Amerikaanse ambassade, vrijgegeven door Wikileaks op woensdag en donderdag, leggen de nauwe samenwerking tussen de Amerikaanse regering en Muammar Kadhafi bloot.

Washington en zijn navo-bondgenoten zijn nu vastbesloten om het Libische regime ten val te brengen, zogenaamd in het belang van het Libische volk. Dat Gaddafi tot het begin van dit jaar werd gezien als een strategische, zij het enigszins onbetrouwbare, bondgenoot, wordt duidelijk gezien als een ongemakkelijke waarheid.

De genoemde berichten zijn zo goed als genegeerd door de corporate media, die heeft gefunctioneerd als een ‘embedded’ troef van de navo en de zogenaamde rebellen. Het is niet toevallig dat, wbt de WikiLeaks lekken, de volgende dag een Amerikaanse rechter, met gebruik van de Patriot Act, tot een ingrijpend "bevel" of dagvaarding kwam tegen de Domain Name Server, Dynadot.

De meest schandalige van deze berichten memoreert een ontmoeting tussen de Libische leider Muammar Gaddafi en zijn zoon en de nationale veiligheidsadviseur, Muatassim, met de Amerikaanse Republikeinse senatoren John McCain (Arizona), Lindsey Graham (South Carolina), Susan Collins (Maine) en de "onafhankelijke" Joe Lieberman (Connecticut) in augustus 2009.

McCain, de Republikeinse presidentskandidaat in 2008, heeft in recente toespraken Gaddafi "een van de meest bloeddorstige dictators op aarde" genoemd en bekritiseerde de regering-Obama voor het niet "met het volle gewicht van onze luchtmacht" bewerkstelligen van een regime change in Libië.

In de bijeenkomst van twee jaar geleden, nam McCain de leiding in de gunsten aan de Gaddafis. Volgens de ambassade "verzekerde" hij hen dat "de Verenigde Staten Libië wilden voorzien van apparatuur die het nodig heeft voor haar veiligheid" en "beloofde hij om te bekijken wat hij kon doen om dingen tot stand te brengen in het Congres."

De berichten gaan door met opmerkingen van McCain: "Hij moedigde Muatassim aan het lange termijn perspectief van bilaterale betrokkenheid in gedachten te houden en te onthouden dat kleine hindernissen van tijd tot tijd ontstaan. Hij beschreef de bilaterale militaire relatie als sterk en wees naar de opleiding van Libische officieren in de vs."

Lieberman zegt het volgende: "Wij hebben tien jaar geleden nooit gedacht dat we in Tripoli zouden zitten, verwelkomd door een zoon van Muammar al-Qadhafi." De senator van Connecticut beschreef Libië als "een belangrijke bondgenoot in de oorlog tegen het terrorisme, en merkte op dat gemeenschappelijke vijanden soms betere vrienden maken."

De "gemeenschappelijke vijanden" waren precies de islamistische krachten geconcentreerd in het oosten van Libië waartegen de VS Kadhafi steunde, maar die ze nu hebben bewapend en geleid in de operatie om hem omver te werpen.

De Amerikaanse ambassade bericht samengevat: "McCain's ontmoetingen met Muammar en Muatassim al-Qadhafi waren positief, met de nadruk de vooruitgang die is geboekt in de bilaterale relatie. De bijeenkomst herhaalde ook de Libische wens voor een betere samenwerking in zake veiligheid en meer bijstand voor de aanschaf van defensiematerieel.”

Een ander bericht over dezelfde vergadering gaat over het advies van McCain aan de Gaddafis over de aanstaande vrijlating uit een Schotse gevangenis van Abdelbaset al-Megrahi, die was veroordeeld voor de aanslag in 1988 op Pan Am 103 boven Lockerbie, Schotland. McCain adviseerde de Libische leider dat de vrijlating een "zeer gevoelig onderwerp" is in de VS en dat hij er discreet mee moet omgaan, "op een manier die de groeiende relatie tussen onze beide landen zal versterken, in plaats van belemmeren.” Uiteindelijk verwelkomden Gaddafi en andere toonaangevende Libische functionarissen Megrahi als een held.

Andere hoogtepunten in de berichten laten de steeds nauwere VS-Libische militaire samenwerking zien. Een, van februari 2009, geeft een “veilige omgeving profiel” voor Libië. In antwoord op de vraag of de Libische regering grote anti-terrorisme successen had kunnen scoren, "prees de ambassade de Gaddafi regering voor het hebben ontmanteld van een netwerk in het oosten van Libië, dat vrijwilligers/strijders vervoerde naar Algerije en Irak en dat aanvallen voorbereide op Libische doelstellingen met behulp van opgeslagen explosieven.” De operatie leidde tot de arrestatie van meer dan 100 individuen. Elementen van dit zelfde netwerk zijn een belangrijk onderdeel van de 'rebellen' die nu zijn bewapend en worden geleid door de navo.

Op de vraag van het State Department of er "inheemse anti-Amerikaanse terroristische groepen" bestaan in het land, antwoordt de ambassade "ja", wijzend naar de Libyan Islamic Fighting Group (LIFG), die onlangs fuseerde met Al Qaeda. Nogmaals elementen van de LIFG zijn actief in de leiding van de zogenaamde rebellen.

Een bericht in april 2009 ter voorbereiding van Muatassim Gaddafi's reis naar Washington die maand benadrukt plannen voor anti-terrorisme training voor Libische militairen en mogelijke wapenhandel. In de conclusie zegt de ambassade: "Het bezoek biedt de mogelijkheid om een potentiële toekomstige leider van Libië te ontmoeten. We moeten het bezoek dan ook zien als een kans om van Muatassim te leren hoe de Libiërs 'genormaliseerde betrekkingen' zien met de VS en om over te brengen hoe wij de toekomst van deze relatie zien."

Een bericht uit mei 2009 detailleert een hartelijke ontmoeting tussen Gaddafi en het toenmalige hoofd van het Amerikaanse Afrika Command, generaal William Ward.

Een bericht uit augustus 2008, over het bezoek van Condoleezza Rice aan Tripoli, verklaart dat "Libië een sterke partner is in de oorlog tegen het terrorisme en dat de samenwerking uitstekend is ... Samenwerking bij terrorismebestrijding is een belangrijke pijler van de bilaterale relatie van de VS en Libië en een gezamenlijk strategisch belang."

Veel van de berichten gaan over de mogelijkheden voor Amerikaanse energie- en bouwbedrijven in het Noord-Afrikaanse land en zijn goedkeurend over het opzetten van een aandelenbeurs in Tripoli.

Andere berichten, echter, uiten hun bezorgdheid, niet over het “repressieve” regime van Gaddafi, maar over het buitenlands beleid dat afbreuk zou kunnen doen aan de Amerikaanse belangen. Zo heeft een bericht uit oktober 2008 de cynische kop: “AL-QADHAFI: TO RUSSIA, WITH LOVE?” en drukt de Amerikaanse bezorgdheid uit over de toenadering van het Gaddafi regime tot Rusland voor lucratieve wapenaankopen en een bezoek aan de haven van Tripoli door een vloot van Russische oorlogsschepen. Een maand later, tijdens een bezoek aan Moskou, bespraken Gaddafi en het Poetin-regime het vooruitzicht van een Russische marine basis in de Mediterrane haven van Benghazi, waardoor de alarmbellen afgingen in het Pentagon.

Berichten van 2008 en 2009 geven bezorgdheid weer over Amerikaanse bedrijven die geen orders krijgen van “miljarden dollars aan infrastructuur contracten” en geven de vrees aan dat de Gaddafi regering dreigt met het nationaliseren van de oliesector, of van deze bedreiging gebruik maakt voor het realiseren van gunstigere contracten met buitenlandse energiebedrijven.

De berichten onderstrepen de hypocrisie van de VS en haar bondgenoten in Groot-Brittannië, Frankrijk en Italië, die hebben geijverd voor "regime change" in de naam van de bescherming van Libische burgers en het bevorderen van "democratie."

Mensen zoals Obama, Sarkozy, Cameron en Berlusconi die Gaddafi hebben gebrandmerkt als een crimineel, die dient te worden opgejaagd en vermoord, waren allen zijn medeplichtigen. Allemaal bewapenden en steunden ze het Kadhafi-regime, en Amerikaanse en Europese bedrijven vegaarden enorme winsten op basis van de Libische olierijkdom.

Uiteindelijk grepen ze de omwentelingen in de regio en de anti-Gaddafi protesten in Libië aan als de mogelijkheid om een oorlog te beginnen voor een regelrechte, semi-koloniale controle over het energie-rijke land en om zich te ontdoen van een bondgenoot, die nooit werd gezien als volledig betrouwbaar en voorspelbaar, en die zijn opdrachtgevers overstuur maakte met de eis voor betere olie-deals, de nauwere banden met Rusland en China en de dreiging van het vervangen van de euro en de dollar door een "gouden dinar."

Door Bill Van Auken
Annotaties:
| #154662 | 29-08-2011 14:56 | benb
@Patman,

Je kijkt mee over mijn schouder.

Succes, Ben
| #154667 | 29-08-2011 15:17 | Paul2
Wikileaks still alive and kicking
Goed stuk.
| #154672 | 29-08-2011 15:58 | alegria
Tering.
knap werk.
Blij dit te lezen.
alegria's avatar
aanmelden / inloggen